Έξω από τη Βλαχιά, ένας δρόμος έχει μετατραπεί σε ανοιχτή παγίδα για κάθε οδηγό και κάθε διερχόμενο. Το οδόστρωμα έχει υποχωρήσει, η προστατευτική μπάρα έχει καταρρεύσει και ο κίνδυνος δεν είναι θεωρητικός, αλλά άμεσος, καθημερινός και απολύτως ορατός.
Το πρόβλημα είχε επισημανθεί εδώ και μήνες. Παρ’ όλα αυτά, οι αρμόδιοι άφησαν το σημείο να σαπίζει, λες και η ανθρώπινη ζωή είναι διοικητική υποσημείωση. Και τώρα το ερώτημα είναι ένα: κύριε αντιπεριφερειάρχα, κύριε περιφερειάρχα, τι ακριβώς σκοπεύετε να κάνετε πριν θρηνήσουμε θύμα;
Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ
Αυτό που συμβαίνει έξω από τη Βλαχιά δεν είναι μια «μικρή φθορά» ούτε ένα «τεχνικό ζήτημα ρουτίνας». Είναι ένα σοβαρό πρόβλημα οδικής ασφάλειας, μπροστά στα μάτια όλων.
Το οδόστρωμα έχει κοπεί, το πρανές έχει φύγει, η μπάρα ασφαλείας έχει διαλυθεί και η διέλευση στο σημείο γίνεται με όρους τύχης.
Αυτή δεν είναι εικόνα επαρχιακού δρόμου που συντηρείται. Είναι εικόνα πλήρους διοικητικής εγκατάλειψης.
ΤΟ ΗΞΕΡΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΤΙΠΟΤΑ
Το πιο εξοργιστικό δεν είναι μόνο η κατάσταση του δρόμου. Είναι ότι το θέμα είχε ήδη αναδειχθεί.
Υπήρξε χρόνος. Υπήρξαν προειδοποιήσεις. Υπήρξε η δυνατότητα για άμεση παρέμβαση, έστω προσωρινή θωράκιση και ουσιαστική αποκατάσταση.
Αντί γι’ αυτό, είχαμε τη γνωστή ελληνική διοικητική συνταγή: σιωπή, αδράνεια, μετάθεση ευθυνών και αναμονή μέχρι να γίνει το κακό.
Όταν μια επικίνδυνη κατάσταση είναι γνωστή και παραμένει έτσι, δεν μιλάμε για αβλεψία. Μιλάμε για πολιτική αδιαφορία.
ΠΟΙΟΣ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ;
Ας το πουν καθαρά στους πολίτες της περιοχής:
Ποιος έχει την ευθύνη για αυτόν τον δρόμο;
Ποιος έλαβε γνώση;
Ποιος έδωσε εντολή;
Ποιος καθυστέρησε;
Και ποιος θα λογοδοτήσει αν στο επόμενο πέρασμα, σε μια νυχτερινή ώρα ή σε κακοκαιρία, ένα όχημα φύγει στο κενό;
Οι πολίτες δεν ζητούν εξυπηρέτηση. Ζητούν το αυτονόητο: να μπορούν να περάσουν από τον δρόμο του τόπου τους χωρίς να ρισκάρουν τη ζωή τους.
Η Περιφέρεια δεν μπορεί να φωτογραφίζεται στα έργα βιτρίνας και να εξαφανίζεται στα σημεία όπου η πραγματικότητα φωνάζει.
Κύριε αντιπεριφερειάρχα, κύριε περιφερειάρχα: στον δρόμο έξω από τη Βλαχιά δεν λείπουν οι φωτογραφίες, λείπει η παρέμβαση. Και όταν το κακό έρθει, δεν θα φταίει η μοίρα — θα φταίει η δική σας αδράνεια.