Δώδεκα έμπειροι εργασιακοί σύμβουλοι αποχωρούν, αφήνοντας πίσω τους μια υπηρεσία που εξυπηρετεί χιλιάδες ανέργους, εκατοντάδες επιχειρήσεις και δεκάδες φορείς της Εύβοιας
Η ΔΥΠΑ Χαλκίδας, το πρώην ΟΑΕΔ, βρίσκεται μπροστά σε μια απόφαση που, αν υλοποιηθεί χωρίς διορθωτικές κινήσεις, κινδυνεύει να αποδιοργανώσει την καθημερινή λειτουργία της υπηρεσίας στην Εύβοια.
Μεταξύ 28 Απριλίου και 30 Ιουνίου 2026 λήγουν οι συμβάσεις δώδεκα εργασιακών συμβούλων ΙΔΟΧ του ΚΠΑ2 Χαλκίδας. Πρόκειται για υπαλλήλους που, σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι ίδιοι, επί τέσσερα συνεχόμενα χρόνια καλύπτουν πραγματικές, πάγιες και διαρκείς ανάγκες της υπηρεσίας.
Δεν μιλάμε για βοηθητικό προσωπικό. Μιλάμε για ανθρώπους που εξυπηρετούν περίπου 10.000 ανέργους, εκατοντάδες επιχειρήσεις και δεκάδες δημόσιους φορείς στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Και όμως, η διοίκηση της ΔΥΠΑ εμφανίζεται να επιλέγει την αποχώρησή τους, χωρίς να έχει διασφαλιστεί, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, μια ομαλή και λειτουργική μετάβαση.
Από δώδεκα συμβούλους, σε τέσσερις μόνιμους
Η αποχώρηση των συμβασιούχων εργασιακών συμβούλων θα αφήσει το ΚΠΑ2 Χαλκίδας με μόλις δύο μόνιμους συμβούλους ανέργων και δύο μόνιμους συμβούλους εργοδοτών.
Και αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο κατά την οποία, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται οι συμβασιούχοι, υπάρχουν πάνω από 600 ενεργές αναζητήσεις προσωπικού από περισσότερες από 400 επιχειρήσεις.
Την ίδια στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη και η περίοδος του Κοινωνικού Τουρισμού, με πάνω από 250 παρόχους.
Δηλαδή, την ώρα που η υπηρεσία χρειάζεται ενίσχυση, αποψιλώνεται. Την ώρα που η αγορά εργασίας ζητά διασύνδεση, στήριξη, ταχύτητα και θεσμική συνέχεια, η ΔΥΠΑ κινδυνεύει να μείνει με ελάχιστο έμπειρο προσωπικό στην πρώτη γραμμή.
Εμπειρία τεσσάρων ετών πετιέται στον κάλαθο;
Το ζήτημα δεν είναι απλώς εργασιακό. Είναι βαθιά λειτουργικό και θεσμικό.
Οι συγκεκριμένοι σύμβουλοι έχουν αποκτήσει τεχνογνωσία μέσα από την καθημερινή επαφή με ανέργους, επιχειρήσεις, προγράμματα απασχόλησης, δημόσιους φορείς και διαδικασίες που δεν μαθαίνονται από τη μια μέρα στην άλλη.
Έχουν, σύμφωνα με την ανακοίνωσή τους, εκπαιδευτεί με 200 ώρες εξειδικευμένης κατάρτισης μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης. Άρα το Δημόσιο έχει ήδη επενδύσει πάνω τους.
Αν τώρα απομακρυνθούν χωρίς αξιοποίηση της εμπειρίας τους, τότε δεν χάνουν μόνο οι εργαζόμενοι. Χάνει και η ίδια η υπηρεσία. Χάνει ο άνεργος που χρειάζεται καθοδήγηση. Χάνει η επιχείρηση που αναζητά προσωπικό. Χάνει ο φορέας που περιμένει αποτελεσματική συνεργασία.
Και, τελικά, χάνει το Δημόσιο, το οποίο εκπαιδεύει ανθρώπους και μετά τους αφήνει εκτός συστήματος.
Το νέο πρόγραμμα και τα ερωτήματα
Αντί για συνέχιση ή ανανέωση της εμπειρίας που ήδη υπάρχει, η ΔΥΠΑ προωθεί, σύμφωνα με τους συμβασιούχους, ειδικό πρόγραμμα πρόσληψης 1.000 «ωφελούμενων» πτυχιούχων διοικητικής κατεύθυνσης.
Το πρόβλημα, όπως καταγγέλλεται, είναι ότι το πρόγραμμα δεν προβλέπει μοριοδότηση συναφούς εμπειρίας, δεν αξιολογεί τον βαθμό πτυχίου και δίνει υπέρμετρη βαρύτητα στη συνέντευξη.
Αυτό δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.
Πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για αναβάθμιση υπηρεσιών όταν δεν αξιοποιείται η εμπειρία ανθρώπων που ήδη κάνουν τη δουλειά;
Πώς είναι δυνατόν να επενδύονται πόροι στην εκπαίδευση προσωπικού και αμέσως μετά να μην υπάρχει πρόβλεψη θεσμικής συνέχειας;
Πώς είναι δυνατόν μια υπηρεσία με τόσο κρίσιμο κοινωνικό ρόλο να λειτουργεί με διαρκείς ασυνέχειες, προσωρινές λύσεις και διοικητικούς αυτοσχεδιασμούς;
Τα αιτήματα των συμβασιούχων
Οι συμβασιούχοι εργασιακοί σύμβουλοι της ΔΥΠΑ ζητούν να τροποποιηθούν τα κριτήρια του επερχόμενου ειδικού προγράμματος.
Συγκεκριμένα ζητούν να ενταχθούν:
– η συναφής προϋπηρεσία,
– ο βαθμός πτυχίου,
– η μοριοδότηση αποκλειστικά σεμιναρίων συμβουλευτικής σταδιοδρομίας,
– καθώς και η άρση του ανώτατου ηλικιακού ορίου των 54 ετών.
Τα αιτήματα αυτά δεν εμφανίζονται παράλογα. Αντιθέτως, μοιάζουν απολύτως συνδεδεμένα με τη φύση της θέσης. Όταν μιλάμε για εργασιακούς συμβούλους, η εμπειρία στη συμβουλευτική, η γνώση της αγοράς εργασίας και η εξοικείωση με τις διαδικασίες της ΔΥΠΑ δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως λεπτομέρειες.
Παρέμβαση και στην Πρωτομαγιά
Το θέμα τέθηκε και δημόσια το πρωί της Πρωτομαγιάς, στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας.
Ο εκπρόσωπος των συμβασιούχων της ΔΥΠΑ Χαλκίδας, Νίκος Παχός, μιλώντας στη συγκέντρωση, ζήτησε να μην υλοποιηθεί η συγκεκριμένη απόφαση του Υπουργείου Εργασίας και της διοίκησης της ΔΥΠΑ, χαρακτηρίζοντάς την άδικη και επιζήμια για τη λειτουργία της υπηρεσίας.
Η παρέμβαση αυτή δεν αφορά μόνο τους δώδεκα συμβασιούχους. Αφορά συνολικά το πώς αντιλαμβάνεται το κράτος τη συνέχεια των υπηρεσιών του. Αφορά το αν η δημόσια διοίκηση χτίζει πάνω στην εμπειρία ή αν κάθε λίγα χρόνια γκρεμίζει ό,τι η ίδια έχει δημιουργήσει.
Το πρόβλημα είναι πολιτικό
Η διοίκηση μπορεί να επικαλείται τη «λήξη συμβατικών όρων». Όμως η πραγματικότητα είναι βαθύτερη.
Όταν μια υπηρεσία καλύπτει χιλιάδες πολίτες και εκατοντάδες επιχειρήσεις, όταν οι ανάγκες είναι σταθερές και όχι περιστασιακές, όταν οι ίδιοι εργαζόμενοι επί τέσσερα χρόνια σηκώνουν μεγάλο μέρος του λειτουργικού βάρους, τότε το ζήτημα παύει να είναι τυπικό.
Γίνεται πολιτικό.
Γιατί αφορά την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών. Αφορά την αξιοπιστία της ΔΥΠΑ. Αφορά την αποτελεσματικότητα των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης. Αφορά, τελικά, τον ίδιο τον άνεργο πολίτη που περιμένει από το κράτος όχι απλώς μια πλατφόρμα, αλλά πραγματική στήριξη.
Η ΔΥΠΑ Χαλκίδας δεν μπορεί να λειτουργήσει με λογική «βλέποντας και κάνοντας».
Δεν μπορεί μια υπηρεσία που στηρίζει ανέργους, επιχειρήσεις και δημόσιους φορείς να απογυμνώνεται από έμπειρο προσωπικό και να παρουσιάζεται αυτό ως απλή διοικητική διαδικασία.
Αν η διοίκηση της ΔΥΠΑ και το Υπουργείο Εργασίας θέλουν πράγματι σύγχρονες υπηρεσίες απασχόλησης, τότε οφείλουν να ξεκινήσουν από το αυτονόητο: να μη διαλύουν την εμπειρία που ήδη υπάρχει.
Γιατί όταν φεύγουν οι άνθρωποι που ξέρουν τη δουλειά, δεν λήγουν απλώς συμβάσεις.
Αρχίζει το χάος.