Η Νέα Αρτάκη είναι η δεύτερη πόλη της Εύβοιας. Δεν είναι γειτονιά δεύτερης κατηγορίας. Δεν είναι περιοχή που μπορεί να λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο. Και σίγουρα δεν μπορεί να μένει χωρίς άμεση ανταπόκριση όταν προκύπτουν προβλήματα στην καθημερινότητα των πολιτών.

Σήμερα το πρωί, περίπου στις 08:30, στην περιοχή Μένιου Φιλήντα και Τσιμενίδου, διαπιστώθηκε πρόβλημα που χρειαζόταν άμεση παρέμβαση.

Έγιναν προσπάθειες επικοινωνίας με τη ΔΕΥΑΧ.
Έγιναν προσπάθειες επικοινωνίας με τη Δημοτική Ενότητα.
Απάντηση; Σιωπή.

Ίσως ήταν νωρίς. Ίσως ήταν Σάββατο. Ίσως κάποιοι θεωρούν ότι τα προβλήματα των δημοτών περιμένουν μέχρι να τελειώσει το Σαββατοκύριακο.

Μόνο που οι πόλεις δεν λειτουργούν έτσι.
Οι δημότες δεν πληρώνουν τέλη για να ακούνε σιωπή.
Και οι υπηρεσίες δεν υπάρχουν μόνο για τις καθημερινές και τις φωτογραφίες.

Το ακόμη πιο εξοργιστικό είναι ότι η Νέα Αρτάκη και η Χαραυγή έχουν τρεις αντιδημάρχους. Τρεις έμμισθους αιρετούς με θεσμικό ρόλο και πολιτική ευθύνη.

Κι όμως, την ώρα που οι αρμόδιοι σιωπούσαν, ο μόνος που ανταποκρίθηκε ήταν ο Παναγιώτης Βουλέρης. Ένας απλός εκλεγμένος τοπικός σύμβουλος. Χωρίς μισθό. Χωρίς αντιδημαρχιακή καρέκλα. Χωρίς τίτλους εξουσίας.

Ήρθε άμεσα στο σημείο, είδε την κατάσταση και ενημέρωσε ότι το ζήτημα θα τακτοποιηθεί άμεσα.

Και εδώ φαίνεται όλη η διαφορά.

Άλλοι έχουν θέσεις, μισθούς και αρμοδιότητες, αλλά δεν απαντούν.
Κι άλλοι, χωρίς να πληρώνονται, χωρίς να έχουν την πρώτη γραμμή της διοίκησης, τρέχουν επειδή έχουν φιλότιμο.

Η Νέα Αρτάκη δεν χρειάζεται άλλες δικαιολογίες. Δεν χρειάζεται άλλες σιωπές. Δεν χρειάζεται άλλες επικοινωνιακές παρουσίες μόνο όταν υπάρχουν εγκαίνια, κάμερες και χαμόγελα.

Χρειάζεται ανθρώπους που απαντούν.
Χρειάζεται υπηρεσίες που λειτουργούν.
Χρειάζεται αιρετούς που καταλαβαίνουν ότι η ευθύνη δεν κάνει διακοπές.

Μπράβο στον Παναγιώτη Βουλέρη που ανταποκρίθηκε άμεσα.

Αλλά το ερώτημα παραμένει:

Όταν στη δεύτερη πόλη της Εύβοιας οι έμμισθοι σιωπούν και ο άμισθος τρέχει, τότε ποιος πραγματικά υπηρετεί τον δημότη;