Η κυβέρνηση συνεχίζει να πουλά «παρεμβάσεις», ενώ η κοινωνία βουλιάζει στην ακρίβεια. Το πλαφόν παρουσιάζεται ως λύση, αλλά στην πράξη είναι ένα ακόμα επικοινωνιακό μπάλωμα πάνω σε μια αγορά που ασφυκτιά και σε νοικοκυριά που δεν βγάζουν τον μήνα.
Η αλήθεια είναι πολύ πιο σκληρή: όσο ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης και ο ΦΠΑ παραμένουν στα ύψη, το κράτος συνεχίζει να εισπράττει πάνω στην ανάγκη του πολίτη. Και όσο αυτό δεν αλλάζει, κάθε δήθεν «μέτρο ανακούφισης» είναι απλώς στάχτη στα μάτια.
Το πλαφόν δεν είναι πολιτική, είναι φτηνό άλλοθι
Το πλαφόν δεν αγγίζει τον πυρήνα του προβλήματος. Δεν μειώνει ουσιαστικά το κόστος ζωής, δεν σπάει τη φορολογική ασφυξία, δεν αποκαθιστά την ισορροπία στην αγορά.
Λειτουργεί μόνο ως εργαλείο πολιτικής βιτρίνας, ώστε η κυβέρνηση να εμφανίζεται ότι «κάτι κάνει», ενώ στην πραγματικότητα αποφεύγει τη μία απόφαση που θα είχε πραγματικό αποτέλεσμα: να κόψει φόρους.
Με απλά λόγια, το πλαφόν δεν είναι λύση. Είναι το φύλλο συκής μιας πολιτικής που φοβάται να συγκρουστεί με την ίδια τη φορομπηχτική της λογική.
Η κοινωνία πληρώνει και το κράτος κερδίζει
Όσο οι τιμές μένουν ψηλά, τα δημόσια ταμεία συνεχίζουν να γεμίζουν από φόρους πάνω στα καύσιμα και στην κατανάλωση. Δηλαδή, την ώρα που ο πολίτης γονατίζει, το κράτος κερδίζει από την κρίση.
Αυτό είναι το πιο κυνικό σημείο της υπόθεσης: ζητούν από την κοινωνία να κάνει υπομονή, αλλά δεν κάνουν την παραμικρή ουσιαστική υποχώρηση εκεί όπου πονά πραγματικά ο μηχανισμός είσπραξης.
Η μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και του ΦΠΑ δεν είναι «πολυτέλεια». Είναι η ελάχιστη πράξη δικαιοσύνης απέναντι σε μια κοινωνία που έχει μετατραπεί σε μόνιμο φορολογικό αιμοδότη.
Στην Ευρώπη μειώνουν βάρη, εδώ μοιράζουν δικαιολογίες
Άλλες ευρωπαϊκές χώρες προχώρησαν ήδη σε φορολογικές ελαφρύνσεις όσο διαρκεί η κρίση. Στην Ελλάδα, αντί για γενναία πολιτική απόφαση, ακούμε ξανά τα ίδια: «δημοσιονομικά όρια», «ειδικές συνθήκες», «στοχευμένες παρεμβάσεις».
Μεταφρασμένο στην απλή γλώσσα της κοινωνίας: οι πολίτες να πληρώνουν και η κυβέρνηση να μοιράζει εξηγήσεις.
Όμως η ακρίβεια δεν νικιέται με non paper, ούτε με τηλεοπτικές διαβεβαιώσεις. Νικιέται μόνο όταν το κράτος σταματήσει να συμπεριφέρεται σαν συνέταιρος της κρίσης.
Το πλαφόν είναι το προπέτασμα καπνού.
Η αλήθεια κρύβεται στους φόρους που στραγγαλίζουν την κοινωνία και στα έσοδα που το κράτος δεν θέλει να χάσει.
Μείωση ΕΦΚ και ΦΠΑ τώρα — αλλιώς η κυβέρνηση δεν πολεμά την ακρίβεια, την εκμεταλλεύεται.