Ο πρώην βουλευτής και υπουργός της Νέας Δημοκρατίας, Πάνος Παναγιωτόπουλος, προειδοποιεί ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμεύσει τη χώρα σε ένα τετραετές πρόγραμμα αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας, το οποίο –κατά την εκτίμησή του– θα γονατίσει τη μεσαία τάξη και τα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα.
Η αναφορά αφορά το Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό–Διαρθρωτικό Σχέδιο 2025-2028, το οποίο κατατέθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο των νέων δημοσιονομικών κανόνων. Το πρόγραμμα προβλέπει συγκεκριμένα ανώτατα όρια αύξησης των κρατικών δαπανών, χαμηλά ελλείμματα και διατήρηση πρωτογενών πλεονασμάτων περίπου στο 2,4% του ΑΕΠ για την τετραετία.
Πρέπει, πάντως, να ειπωθεί καθαρά ότι το σχέδιο δεν κατατέθηκε κυριολεκτικά “στα μουλωχτά”. Παρουσιάστηκε επισήμως τον Σεπτέμβριο του 2024, διαβιβάστηκε στη Βουλή και στη συνέχεια εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έγινε ουσιαστική κοινωνική συζήτηση για τις δεσμεύσεις του και –κυρίως– για το ποιος τελικά θα πληρώσει τον λογαριασμό.
Η κυβέρνηση μιλά για σταθερότητα, αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους, ανάπτυξη και αυξήσεις εισοδημάτων. Όμως πίσω από τους δημοσιονομικούς δείκτες υπάρχει η καθημερινότητα μιας κοινωνίας που ήδη πιέζεται από την ακρίβεια, τη φορολογία, το κόστος στέγασης, την ιδιωτικοποίηση βασικών υπηρεσιών και τη συνεχή συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης.
Όταν ένα κράτος δεσμεύεται σε υψηλά πλεονάσματα και αυστηρά όρια δαπανών, το κρίσιμο ερώτημα είναι απλό:
Από πού θα βρεθούν τα χρήματα;
Από την πραγματική πάταξη της μεγάλης φοροδιαφυγής και των ολιγοπωλίων ή, για ακόμη μία φορά, από τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τους μικρομεσαίους επαγγελματίες και τις οικογένειες που μετρούν το κάθε ευρώ;
Ο ισχυρισμός ότι θα «φτωχοποιηθεί το 90% του πληθυσμού» αποτελεί πολιτική εκτίμηση και όχι τεκμηριωμένη πρόβλεψη του ίδιου του σχεδίου. Η ουσία, όμως, παραμένει: εάν η δημοσιονομική πειθαρχία εφαρμοστεί χωρίς κοινωνική προστασία και δίκαιη κατανομή των βαρών, το κόστος θα μεταφερθεί ξανά στους πολλούς.
Και τότε το ερώτημα δεν είναι τι θα κάνει η αντιπολίτευση, ούτε ποιος πολιτικός αρχηγός θα εκδώσει την πιο σκληρή ανακοίνωση.
Το ερώτημα είναι:
Εμείς τι θα κάνουμε;
Θα περιμένουμε να περιοριστούν ακόμη περισσότερο τα εισοδήματά μας, να απαξιωθούν οι δημόσιες υπηρεσίες, να εξαφανιστούν οι μικρές επιχειρήσεις και να γίνει η αξιοπρεπής διαβίωση προνόμιο των λίγων;
Θα περιμένουμε να τα χάσουμε όλα, πριν αποφασίσουμε να αντιδράσουμε;