Στην πόλη των τρελών νερών δεν πλήττεις ποτέ. Εκεί που χθες υπήρχε δρόμος, σήμερα υπάρχει τρύπα. Εκεί που έπρεπε να υπάρχει σχέδιο, υπάρχει αυτοσχεδιασμός. Και εκεί που υπήρχαν σκουπίδια, υπάρχουν ακόμα σκουπίδια. Σταθερότητα να υπάρχει.
Περπατώντας ή οδηγώντας καθημερινά στη Χαλκίδα, νιώθεις αμέσως ότι βρίσκεσαι σε μια πραγματικά «έξυπνη πόλη». Όχι απαραίτητα επειδή λειτουργεί έξυπνα, αλλά επειδή φαίνεται πως έχει την πιο «έξυπνη» δημοτική διαχείριση της νοτιοανατολικής Μεσογείου τουλάχιστον.
Στην πόλη της Έλενας Βάκα, τίποτα δεν είναι βαρετό. Χθες υπήρχε δρόμος. Σήμερα υπάρχει μια τεράστια τρύπα. Αύριο μπορεί να υπάρχει εργοτάξιο. Μεθαύριο μπορεί να ξανακλείσει. Και ύστερα, φυσικά, να ξανανοίξει. Αυτό δεν είναι κακοδιαχείριση. Είναι ο μοναδικός απρογραμμάτιστος προγραμματισμός με ψηφιακό αποτύπωμα.
Για να μην είμαστε όμως άδικοι, υπάρχει και μια εντυπωσιακή σταθερότητα: εκεί που είχε σκουπίδια, εξακολουθεί να έχει σκουπίδια. Εκεί που ο δημότης έβλεπε εγκατάλειψη, συνεχίζει να βλέπει εγκατάλειψη. Και εκεί που περίμενε μια πόλη ανθρώπινη, ασφαλή και λειτουργική, βρίσκει μια πόλη που μοιάζει να δοκιμάζει καθημερινά την υπομονή του.
Υπάρχει και ο ποδηλατόδρομος. Ένα έργο που υποτίθεται πως θα έκανε την πόλη πιο σύγχρονη, πιο πράσινη, πιο ευρωπαϊκή. Μόνο που σε σημεία του ανακαλύπτεις ότι δεν υπάρχει πεζοδρόμιο. Με αποτέλεσμα μητέρες με παιδιά, πεζοί και ηλικιωμένοι να αναγκάζονται να μπαίνουν στον δρόμο, δίπλα στα αυτοκίνητα. Δηλαδή, φτιάξαμε ποδηλατόδρομο για να δείχνουμε Ευρώπη και αφήσαμε τον πεζό να παίζει τη ζωή του κορόνα–γράμματα.
Και μετά υπάρχει το μεγάλο έπος: η ανάπλαση της Ελευθερίου Βενιζέλου.
Ο αείμνηστος Ελευθέριος Βενιζέλος, εκεί που βρίσκεται, θα πρέπει να είναι έξω φρενών. Γιατί το όνομά του συνδέθηκε στη Χαλκίδα με την τσαπατσουλιά, την κακή αισθητική, το ράβε–ξήλωνε και την απόλυτη δημοτική αμηχανία.
Εκεί που οι κάτοικοι και οι επισκέπτες είπαν κάποια στιγμή «δόξα τω Θεώ, κάτι γίνεται», τώρα λένε «βοήθα Παναγιά».
Έχουν περάσει ήδη έξι ημέρες από το βράδυ που ο κεντρικός αγωγός λυμάτων έσκασε σαν Βεζούβιος, φέρνοντας στην επιφάνεια όχι μόνο λύματα, αλλά και όλη τη γύμνια του δημοτικού σχεδιασμού. Ένα πρόβλημα που στην αρχή κάποιοι προσπάθησαν να υποβαθμίσουν, μέχρι που η πραγματικότητα τούς ανάγκασε να το παραδεχθούν.
Και μετά; Μετά άφησαν πίσω ένα χάος.
Κάτοικοι, επαγγελματίες και επισκέπτες βιώνουν καθημερινά την ταλαιπωρία. Η πόλη ταλαιπωρείται, η εικόνα της διαλύεται και η δημοτική αρχή ακόμα ψάχνει να δει πού ακριβώς βρίσκεται η πηγή του προβλήματος.
Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει κληθεί ειδική εταιρεία από την Αθήνα για να εντοπιστεί η βλάβη και να βρεθεί λύση. Ορατό χρονοδιάγραμμα δεν υπάρχει. Θα πρέπει να ελεγχθεί όλη η απόσταση, τουλάχιστον μέχρι το κτίριο του ΟΤΕ. Αν τα ειδικά μηχανήματα δεν καταφέρουν να εντοπίσουν το πρόβλημα, τότε υπάρχει και το γνωστό ελληνικό σχέδιο Β: σκάβουμε όλη την απόσταση και έχει ο Θεός.
Διηγώντας τα να κλαις.
Και επειδή, όπως όλα δείχνουν, η τρύπα θα μείνει για καιρό —πάνω από μήνα, εκτός αν συμβεί κάποιο συγκλονιστικό ευχάριστο γεγονός— προτείνουμε να ενταχθεί άμεσα στον ψηφιακό προγραμματισμό της «Έξυπνης Πόλης».
Να μπει σε εφαρμογή. Να αποκτήσει QR code. Να τη βλέπουν οι δημότες σε live ενημέρωση. Να αναγράφεται: «Τρύπα Βενιζέλου – κατάσταση: ενεργή». Να γίνει και τουριστικό αξιοθέατο. Άλλες πόλεις έχουν μνημεία, άλλες έχουν πλατείες, άλλες έχουν παραλιακά μέτωπα. Η Χαλκίδα έχει την τρύπα της.
Και επειδή τη Δευτέρα έρχεται στην πόλη ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρης Παπαστεργίου, ίσως είναι μια καλή ευκαιρία να του παρουσιαστεί το πραγματικό ψηφιακό θαύμα της Χαλκίδας.
Δεν χρειάζεται καν να δει την τρύπα.
Θα τη νιώσει από την αύρα.