Δημόσια τράπεζα, ηλεκτρισμός, νερό και σιδηρόδρομος – Δωρεάν Παιδεία και Υγεία, ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, τοπική δημοκρατία και πραγματική τιμωρία για όσους καταστρέφουν τη χώρα
Θέλω μια 100% δημόσια τράπεζα.
Όχι για να μοιράζει θαλασσοδάνεια σε κόμματα, επιχειρηματικούς φίλους και επαγγελματίες «ημέτερους».
Θέλω μια τράπεζα που θα χρηματοδοτεί την πραγματική οικονομία, τη μικρή επιχείρηση, την πρώτη κατοικία, τον αγρότη, τον νέο επιστήμονα και την παραγωγή.
Μια τράπεζα που θα λειτουργεί ως αντίβαρο στην τραπεζική ολιγοπωλιακή ασφυξία και όχι ως ακόμη ένα κομματικό ταμείο.
Θέλω μια 100% δημόσια επιχείρηση ηλεκτρισμού.
Όχι για να διορίζεται κάθε κυβερνητικός συγγενής, κομματάρχης και αποτυχημένος πολιτευτής.
Θέλω η ενέργεια να αντιμετωπίζεται ως βασικό κοινωνικό αγαθό και όχι ως χρηματιστηριακό προϊόν που φουσκώνει λογαριασμούς και κέρδη.
Θέλω έναν 100% δημόσιο σιδηρόδρομο.
Με σύγχρονα συστήματα ασφαλείας, συντηρημένο δίκτυο, εκπαιδευμένο προσωπικό και διοίκηση που θα λογοδοτεί. Όχι το γνωστό ελληνικό μοντέλο όπου οι ζημιές και οι υποδομές μένουν στο Δημόσιο, ενώ τα κέρδη αναζητούν ιδιωτική διεύθυνση.
Θέλω το νερό να παραμείνει υπό τον απόλυτο έλεγχο του κράτους και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Το νερό δεν είναι εμπόρευμα.
Δεν είναι μετοχή.
Δεν είναι πεδίο κερδοσκοπίας.
Είναι όρος ζωής.
Οι δρόμοι δεν μπορούν να πληρώνονται για πάντα
Θέλω ελεύθερες μετακινήσεις χωρίς διόδια στους μεγάλους οδικούς άξονες που κατασκευάστηκαν με δημόσια συμμετοχή και χρηματοδοτήθηκαν από τον ελληνικό λαό.
Ο πολίτης πληρώνει φόρους, τέλη κυκλοφορίας, καύσιμα, ΦΠΑ και διόδια.
Σε λίγο θα του ζητούν εισιτήριο για να βγει από την αυλή του.
Δεν μπορεί κάθε δημόσιο έργο να μετατρέπεται σε μηχανή διαρκούς είσπραξης, με τον λαό να πληρώνει την κατασκευή, να αναλαμβάνει τους κινδύνους και στο τέλος να πληρώνει ξανά για να χρησιμοποιήσει αυτό που ήδη χρηματοδότησε.
Παιδεία και Υγεία που δεν θα είναι τιμωρία
Θέλω πραγματικά δωρεάν δημόσια Παιδεία.
Ένα εκπαιδευτικό σύστημα βασισμένο στις επιτυχημένες πρακτικές της βόρειας Ευρώπης, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.
Σχολεία που θα μορφώνουν και δεν θα εξοντώνουν τα παιδιά με αποστήθιση. Εκπαιδευτικούς με αξιοπρεπείς μισθούς. Σύγχρονες υποδομές. Ειδική αγωγή. Ψυχολόγους. Εργαστήρια. Ίσες ευκαιρίες για το παιδί της Αθήνας, της Χαλκίδας και του πιο απομακρυσμένου χωριού.
Θέλω δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας.
Όχι «δωρεάν» στα χαρτιά και επί πληρωμή στην πράξη.
Θέλω νοσοκομεία με προσωπικό, υλικά, εξοπλισμό και αξιοκρατικές διοικήσεις. Θέλω οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι διασώστες και όλοι οι υγειονομικοί να αμείβονται τουλάχιστον όσο στον ιδιωτικό τομέα.
Δεν γίνεται να τους χειροκροτούμε όταν κινδυνεύουμε και να τους ξεχνάμε μόλις περάσει η κρίση.
Η τεχνική εκπαίδευση δεν είναι το σχολείο των «αποτυχημένων»
Θέλω σύγχρονες σχολές μαθητείας για τα επαγγέλματα που έχει ανάγκη η κοινωνία.
Τεχνίτες, ηλεκτρολόγους, μηχανικούς εφαρμογών, υδραυλικούς, χειριστές μηχανημάτων, τεχνικούς αυτοματισμών και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Η Ελλάδα γέμισε πτυχία χωρίς επαγγελματικό αντίκρισμα και ταυτόχρονα ψάχνει εξειδικευμένους τεχνίτες με το κιάλι.
Η τεχνική εκπαίδευση δεν είναι δεύτερη κατηγορία. Είναι παραγωγή, αξιοπρέπεια και πραγματική εργασία.
Δικαιοσύνη χωρίς τηλέφωνα από την εξουσία
Θέλω ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.
Όχι Δικαιοσύνη που θυμάται ότι είναι ανεξάρτητη μόνο στις επετειακές ομιλίες.
Θέλω τους έντιμους δικαστές, εισαγγελείς και διοικητικούς λειτουργούς προστατευμένους. Και όσους αποδεικνύεται ότι χρηματίστηκαν, συναλλάχθηκαν ή παραβίασαν συνειδητά το καθήκον τους, εκτός Σώματος και ενώπιον του νόμου.
Με αποδείξεις, θεσμικές διαδικασίες και δικαστικές αποφάσεις.
Όχι με κομματικές εκκαθαρίσεις.
Γιατί αν η κάθε κυβέρνηση απομακρύνει τους δικαστές που δεν της αρέσουν, δεν αποκτούμε ανεξάρτητη Δικαιοσύνη. Αποκτούμε κυβερνητικό δικαστήριο.
Καμία ειδική παραγραφή για τα εγκλήματα της εξουσίας
Θέλω τα σοβαρά εγκλήματα που διαπράττονται κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας να μη θάβονται πίσω από ειδικές παραγραφές, υπουργικές ασυλίες και εξεταστικές επιτροπές αμοιβαίας αθώωσης.
Όποιος λεηλάτησε δημόσιο χρήμα, όποιος πλούτισε παράνομα, όποιος υπέγραψε γνωρίζοντας ότι προκαλεί καταστροφή, να δικάζεται όπως κάθε πολίτης.
Η παράνομη περιουσία να δεσμεύεται, ακόμη και όταν έχει εικονικά μεταβιβαστεί σε συγγενείς. Όχι με πολιτικές αποφάσεις, αλλά μετά από οικονομικό έλεγχο και δικαστική κρίση.
Και ναι, ο θυμός του κόσμου θέλει να τους δει με φανταχτερές στολές να εργάζονται για την κοινωνία με τον μισθό του ανειδίκευτου εργάτη.
Μια δημοκρατική πολιτεία, όμως, δεν οργανώνει δημόσια φτυσίματα.
Δεν εξευτελίζει.
Καταδικάζει, δημεύει τα παράνομα αποκτήματα και επιβάλλει την ποινή μέχρι την τελευταία ημέρα.
Αυτό πονά περισσότερο από οποιαδήποτε θεατρική διαπόμπευση.
Δήμοι των πολιτών και όχι μικρά κομματικά βασίλεια
Θέλω μικρούς, λειτουργικούς και ευέλικτους ΟΤΑ, με σταθερή χρηματοδότηση και πραγματικές αρμοδιότητες.
Θέλω οι κάτοικοι να αποφασίζουν για το χωριό, τη γειτονιά και τον δήμο τους.
Θέλω δεσμευτικά δημοψηφίσματα σε κοινοτικό, δημοτικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, με καθαρούς κανόνες και πλήρη ενημέρωση των πολιτών.
Η δημοκρατία δεν μπορεί να περιορίζεται σε ένα ψηφοδέλτιο κάθε τέσσερα χρόνια και μετά σιωπή.
Ασφάλεια χωρίς συνθήματα και μίσος
Θέλω αυστηρότερο και κυρίως αποτελεσματικότερο ποινικό πλαίσιο για το οργανωμένο και το βίαιο έγκλημα.
Αλλά η εγκληματικότητα δεν αντιμετωπίζεται μόνο με μεγαλύτερες ποινές. Αν ο δράστης πιστεύει ότι δεν θα συλληφθεί, δεν τον τρομάζει αν η ποινή είναι δέκα ή δεκαπέντε χρόνια.
Χρειάζονται αστυνόμευση, γρήγορη Δικαιοσύνη και βεβαιότητα εφαρμογής της ποινής.
Θέλω επίσης επανεξέταση των αιτημάτων όσων εισήλθαν παράτυπα στη χώρα. Όσοι δικαιούνται διεθνή προστασία να την αποκτούν γρήγορα. Όσοι δεν τη δικαιούνται να επιστρέφονται νόμιμα και άμεσα σε ασφαλείς χώρες.
Χωρίς ανοιχτά σύνορα.
Αλλά και χωρίς συλλογική ενοχοποίηση ανθρώπων.
Θέλω πολλά;
Ίσως θέλω πολλά για μια χώρα που έμαθε τον πολίτη να ζητά λίγα, να συμβιβάζεται με ψίχουλα και να ευχαριστεί την εξουσία για όσα έχει ήδη πληρώσει.
Για μια κανονική δημοκρατική πολιτεία, όμως, δεν ζητώ τίποτε εξωφρενικό.
Ζητώ δημόσια αγαθά, κοινωνική δικαιοσύνη, ασφάλεια, αξιοκρατία, λογοδοσία και συμμετοχή των πολιτών.
Δεν ζητώ έναν παντοδύναμο κομματικό κρατισμό.
Ζητώ ένα ισχυρό, δημοκρατικό και έντιμο κράτος.
Και αν αυτά θεωρούνται σήμερα «πολλά», τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται σε εκείνον που τα απαιτεί.
Βρίσκεται σε εκείνους που μας έπεισαν ότι τα αυτονόητα είναι ουτοπία.
