Του Παναγιώτη Μήλα
«Η Σοφία Σεϊρλή μας έδωσε τις ζωντανές και πλούσιες εικόνες του «Σεληνόφωτος» και την ψυχολογική φόρτιση. Μας έδωσε επίσης το γεμάτο φωνές της ζωής και της συνείδησης χαρακτήρα μιας γυναίκας που νιώθει και εκφράζεται και υποφέρει με αξιοπρέπεια».
Αυτό είχε γράψει, τον Νοέμβριο του 2016 η Ειρήνη Αϊβαλιώτου στο catisart για τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος», του Γιάννη Ρίτσου, που μας δίδαξε σε μια απέριττη και μαγευτική παράσταση η Σοφία Σεϊρλή με τη σύμπραξη της νεαρής ηθοποιού Ιώβης Φραγκάτου που έπαιξε και πιάνο.
-Το 1991, γράφτηκαν ύμνοι για τον μονόλογο που ερμήνευσε στις «Δύσκολες Νύχτες» της Μέλπως Αξιώτη, σε σκηνοθεσία του Γιάννη Ρήγα, στο Θέατρο «Αμόρε».
-Το ίδιο συνέβη και το 2011 για τον ίδιο μονόλογο στο Φεστιβάλ Αθηνών, σε σκηνοθεσία του Νίκου Χατζόπουλου.
-Τον Δεκέμβριο του 2017 για «Το χελιδόνι» του Γκιλιέμ Κλούα, σε μετάφραση της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ και σκηνοθεσία της Ελένης Γκασούκα, με συμπρωταγωνιστή τον Βασίλη Μαυρογεωργίου είχα γράψει στο Catisart:
«Πρωταγωνίστρια η Σοφία Σεϊρλή, ως Αμέλια. Εδώ τι να πω; Ούτε ο Μπαμπινιώτης δεν με σώζει: Δυναμική, γοητευτική, θαρραλέα, ρομαντική, ικανή, θελκτική, με τακτ, επιδέξια, μυστηριώδης, χαρούμενη, αισιόδοξη, ορμητική, επιβλητική, σεμνή. Της πρέπουν κι άλλα. Σίγουρα το πρώτο που σκέφτηκα με το που έσβησαν τα φώτα ήταν πως της αξίζει ένα βραβείο ερμηνείας».
Θυμήθηκα όλες αυτές τις αναφορές πηγαίνοντας να συναντήσω την κυρία Σοφία Σεϊρλή για μια συνέντευξη.
Όταν όμως βρέθηκα απέναντι στην ηθοποιό σκέφτηκα πως θα ήταν μοναδική ευκαιρία και για το catisart – αλλά και για μένα – αν αντί για συνέντευξη ζήσουμε μια διαφορετική εμπειρία μαζί της. Διαβάστε περισσότερα…