Οι αρχαίες πρωτεΐνες των δοντιών υποδηλώνουν ότι και ο Homo erectus μπορεί να άφησε γενετική κληρονομιά στους ανθρώπους.
Υπολείμματα του είδους Homo erectus έχουν βρεθεί στην Αφρική, την Ευρασία και τη Ν.Α. Ασία και χρονολογούμενα περίπου δύο εκατομμύρια χρόνια πριν. Ωστόσο, λόγω της ηλικίας και της κατάστασης διατήρησής τους, η συλλογή μοριακών, κυρίως DNA, δεδομένων από αυτά αποδείχθηκε δύσκολη. Σε εργασία*, οι ερευνητές ανάλυσαν με επιτυχία πρωτεΐνες αδαμαντίνης από αρσενικά και θηλυκά δείγματα H. erectus του Μέσου Πλειστόκαινου, περίπου 400 εκατομμύρια χρόνια πριν. Όλα τα δείγματα μοιράζονται δύο παραλλαγές αμινοξέων. Από αυτές, η A253G στο AMBN είναι προηγουμένως άγνωστη και δεν έχει ταυτοποιηθεί σε άλλες ανθρώπινες γενεαλογικές γραμμές, συμπεριλαμβανομένων των H. erectus από το Dmanisi (Γεωργία), του Homo antecessor από την Atapuerca (Ισπανία), των Denisovans, των Neanderthal και των σύγχρονων ανθρώπων. Η άλλη παραλλαγή, η AMBN (M273V), έχει προηγουμένως ταυτοποιηθεί σε Denisovans, και τα στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί να έχει εισαχθεί μέσω πληθυσμών που σχετίζονται με αυτά τα δείγματα H. erectus του Μέσου Πλειστόκαινου. Οι περιοχές στο γονιδίωμα των Ντενίσοβαν που αποδίδονται σε υπεραρχαϊκή παρεμβολή, μερικές από τις οποίες αργότερα πέρασαν στους σύγχρονους ανθρώπους, είναι πιθανό να προέρχονται από τον H. erectus. Ο H. erectus μπορεί να συνυπήρχε με τους Ντενίσοβαν σε μέρη της Ανατολικής Ασίας, όπου θεωρείται ότι συνέβησαν αυτές οι αλληλεπιδράσεις.
*Enamel proteins from six Homo erectus specimens across China.
Qiaomei Fu, Zhongyou Wu, E. Andrew Bennett, Song Xing, Qiang Ji, Zhe Dong, Huiyun Rao, Xuejun Gu, Yizhao Dang, Jun Xing, Kai Zhou & Xiaotian Feng
Nature (2026)