Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν λάθος από άγνοια.
Και υπάρχουν κι εκείνοι που κάνουν λάθος από βλακεία, αλλά το σερβίρουν ως πυγμή, σοβαρότητα και ηγεσία.
Ο επικίνδυνα χαζός δεν είναι απλώς ένας άνθρωπος που δεν ξέρει.
Είναι αυτός που δεν ξέρει, δεν καταλαβαίνει, δεν ακούει και παρ’ όλα αυτά απαιτεί να επιβληθεί.
Κι εκεί ακριβώς αρχίζει η ζημιά.
Δεν βλέπει συνέπειες.
Παίρνει αποφάσεις στον αέρα, χωρίς μέτρο, χωρίς κρίση, χωρίς επίγνωση του τι μπορεί να προκαλέσει.
Δεν έχει γνώση, αλλά έχει αμετροέπεια.
Και πολλές φορές αυτό είναι πιο επικίνδυνο ακόμη και από τη δόλια πρόθεση.
Δεν διορθώνεται, γιατί δεν αμφιβάλλει ποτέ.
Ο αφελής μπορεί να μάθει.
Ο επικίνδυνα χαζός όχι.
Γιατί έχει μετατρέψει την ανεπάρκειά του σε χαρακτήρα και την έπαρσή του σε μέθοδο.
Το πιο επικίνδυνο όμως δεν είναι η ανοησία του.
Είναι ότι συχνά παρεξηγείται ως αποφασιστικότητα.
Η άγνοια βαφτίζεται «ξεκάθαρη άποψη».
Η ξεροκεφαλιά βαφτίζεται «σταθερότητα».
Η επιβολή βαφτίζεται «ηγετικό προφίλ».
Και κάπως έτσι, ένας άνθρωπος που κανονικά θα έπρεπε να τον φοβάσαι για τις αποφάσεις του, καταλήγει να χειροκροτείται για το ύφος του.
Ο αφελής κάνει ζημιά επειδή δεν ξέρει.
Ο επικίνδυνα χαζός κάνει μεγαλύτερη ζημιά επειδή δεν ξέρει, αλλά νομίζει ότι πρέπει να κυβερνά κιόλας.