Μια απόφαση-ορόσημο για την προστασία της ακίνητης περιουσίας δανειοληπτών στέλνει σαφές μήνυμα: η Δικαιοσύνη δεν κρίνει στα τυφλά· κρίνει βάσει αποδείξεων και ελέγχει ουσιαστικά την κακή πίστη.
Στην υπόθεση αυτή, οι προσπάθειες εξωδικαστικής διευθέτησης της οφειλής πραγματοποιήθηκαν από τη διαπιστευμένη διαμεσολαβήτρια του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Μελπομένη Ελένη Μπάχλα, στο πλαίσιο επίσημης διαμεσολάβησης και διαπραγμάτευσης με την εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων.
Τι κατέγραψε η επίσημη βεβαίωση διαμεσολάβησης
Η βεβαίωση εξωδικαστικών ενεργειών που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο αποτύπωσε, με τεκμηρίωση, ότι η εταιρεία:
- Αρνήθηκε διαφάνεια και πρόσβαση σε κρίσιμα έγγραφα
- Πρότεινε δυσανάλογους όρους ρύθμισης, ασύμβατους με τις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες της οφειλέτριας
- Απέρριψε ακόμη και τον Εξωδικαστικό Μηχανισμό, χωρίς ουσιαστική αιτιολόγηση
- Επέλεξε την αναγκαστική εκτέλεση αντί γνήσιου και αποτελεσματικού διαλόγου
Η κρίση του Δικαστηρίου
Λαμβάνοντας υπόψη τη βεβαιωμένη καταχρηστική συμπεριφορά, το Δικαστήριο έκανε δεκτή την ανακοπή και ακύρωσε την αναγκαστική έκθεση κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας. Η απόφαση υπογραμμίζει ότι η επίκληση τυπικών διαδικασιών δεν αρκεί όταν αποδεικνύεται κακή πίστη.
Το μήνυμα της απόφασης
- Η διαμεσολάβηση δεν είναι τυπικό άλλοθι.
- Όταν καταγράφεται κακή πίστη, η αυθαιρεσία των servicers ελέγχεται δικαστικά.
- Οι δανειολήπτες έχουν δικαιώματα — και η Δικαιοσύνη τα αναγνωρίζει.
Συμπέρασμα: Η απόφαση ενισχύει την ουσιαστική προστασία της πρώτης κατοικίας και της ακίνητης περιουσίας, θέτοντας σαφή όρια στην καταχρηστική πρακτική. Πρόκειται για νομολογιακό σήμα προς την αγορά ότι η πραγματική διαπραγμάτευση και η διαφάνεια δεν είναι προαιρετικές.
