Η πρόταση της Πνοής Δημοκρατίας για την Υγεία: πρόληψη, συντονισμένη φροντίδα, έλεγχος της συνταγογράφησης και διαπραγμάτευση των τιμών των φαρμάκων.
Ένα διαφορετικό μοντέλο οργάνωσης της Υγείας, με κεντρικό πρόσωπο τον οικογενειακό γιατρό και προτεραιότητα στην πρόληψη, παρουσίασε ο Δημήτρης Κούβελας, υποστηρίζοντας ότι η αναδιοργάνωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας μπορεί να βελτιώσει τις υπηρεσίες προς τους πολίτες και να περιορίσει σημαντικά τη δημόσια δαπάνη.
Σε συνέντευξή του στο «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ tv», ο καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας και πρόεδρος της Πνοής Δημοκρατίας περιέγραψε ένα δίκτυο περίπου 7.500 γιατρών γενικής και οικογενειακής ιατρικής. Κατά την εκτίμησή του, η εφαρμογή του σχεδιασμού θα μπορούσε να αποφέρει εξοικονόμηση μεγαλύτερη του 1,5 δισ. ευρώ ετησίως. Το ποσό παρουσιάστηκε ως εκτίμηση του ίδιου, χωρίς να συνοδεύεται στη συνέντευξη από αναλυτική οικονομική μελέτη.
Στον πυρήνα της πρότασης βρίσκεται η σταθερή σχέση του πολίτη με έναν γιατρό που γνωρίζει το ιστορικό του, παρακολουθεί την εξέλιξη της υγείας του και συντονίζει την πρόσβασή του σε άλλες ειδικότητες και στα νοσοκομεία. Ο κ. Κούβελας άσκησε κριτική στην αποσπασματική αντιμετώπιση του ασθενούς, υποστηρίζοντας ότι η απουσία συντονισμού ευνοεί περιττές εξετάσεις, πολυφαρμακία και ταλαιπωρία.
Ως βασική αναλογία έθεσε έναν οικογενειακό γιατρό ανά περίπου 1.500 κατοίκους. Εξήγησε, ωστόσο, ότι η γεωγραφία της χώρας και οι ανάγκες των νησιών επιβάλλουν προσαρμογές στην κατανομή του προσωπικού. Γι’ αυτό προσδιορίζει τον συνολικό αριθμό στις 7.500, με έμφαση σε γιατρούς εκπαιδευμένους τόσο στην παρακολούθηση χρόνιων παθήσεων όσο και στην αρχική αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών.
Ο πολίτης, σύμφωνα με το μοντέλο που περιέγραψε, θα επιλέγει γιατρό στην περιοχή του, με ανώτατο όριο εγγεγραμμένου πληθυσμού ανά επαγγελματία. Ο οικογενειακός γιατρός θα αναλαμβάνει τη συνεχή παρακολούθηση και τις αναγκαίες παραπομπές, διατηρώντας επικοινωνία με τους ειδικούς που συμμετέχουν στη θεραπεία.
Για τις αμοιβές, ο πρόεδρος της Πνοής Δημοκρατίας ανέφερε βασικό ποσό συνδεδεμένο με τον αριθμό των εγγεγραμμένων πολιτών και πρόσθετες αμοιβές για συγκεκριμένες εργασίες και αποτελέσματα. Ανάμεσά τους περιέλαβε την τήρηση του φακέλου υγείας και τη μείωση περιττών δαπανών, με απαραίτητη προϋπόθεση να διατηρούνται ή να βελτιώνονται οι δείκτες υγείας.
Με ποσό αναφοράς 5.000 ευρώ τον μήνα για καθέναν από τους 7.500 γιατρούς, υπολόγισε τη σχετική δαπάνη στα 37,5 εκατ. ευρώ μηνιαίως, δηλαδή στα 450 εκατ. ευρώ ετησίως. Ο υπολογισμός αυτός αφορά τις προτεινόμενες αμοιβές και δεν συνιστά από μόνος του πλήρη προϋπολογισμό λειτουργίας του συστήματος. Στην περιγραφή του, οι γιατροί θα διατηρούν τα ιατρεία τους και θα καλύπτουν τα λειτουργικά τους έξοδα.
Δεύτερος άξονας της πρότασης είναι ο συστηματικός έλεγχος της ιατρικής πρακτικής. Ο κ. Κούβελας εισηγήθηκε αξιοποίηση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και αξιολόγηση από γιατρούς αντίστοιχης ειδικότητας, ώστε να εντοπίζονται αποκλίσεις που χρειάζονται διερεύνηση. Συνέδεσε τη διαδικασία με την παρακολούθηση των αποτελεσμάτων της φροντίδας, επιμένοντας ότι η εξοικονόμηση δεν πρέπει να προκύπτει εις βάρος του ασθενούς.
Παράλληλα, υποστήριξε την ανάγκη ισχυρής αξιολόγησης των τεχνολογιών υγείας και οργανωμένης διαπραγμάτευσης με τις φαρμακευτικές εταιρείες. Η θέση του είναι ότι η επιλογή θεραπειών με βάση την επιστημονική αξιολόγηση, σε συνδυασμό με τη διαπραγματευτική δύναμη ενός οργανωμένου συστήματος, μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερους όρους προμήθειας και πρόσβασης.
Για τη στελέχωση των δημόσιων υπηρεσιών, έθεσε επίσης προς συζήτηση την υποχρεωτική υπηρεσία αποφοίτων των ελληνικών Ιατρικών Σχολών στο Δημόσιο. Χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τη στρατιωτική ιατρική εκπαίδευση, αναφέρθηκε σε διάρκεια υπηρεσίας τριπλάσια των ετών σπουδών — δηλαδή 18 χρόνια για εξαετή φοίτηση. Πρόκειται για πρόταση με σημαντικές συνέπειες στην επαγγελματική διαδρομή των νέων γιατρών, για την οποία δεν παρουσιάστηκαν αναλυτικοί όροι εφαρμογής.
Η πολιτική θέση που διατρέχει την παρέμβασή του είναι ότι η προστασία της υγείας αποτελεί ευθύνη της πολιτείας και πρέπει να οργανώνεται γύρω από τις ανάγκες του ανθρώπου. Ο ίδιος απέδωσε τις δυσλειτουργίες σε πολιτικές επιλογές και συμφέροντα που, όπως υποστήριξε, εμποδίζουν τις αλλαγές.
Το ζητούμενο πλέον είναι η εξειδίκευση: πλήρης κοστολόγηση, σαφές σχέδιο στελέχωσης, χρονοδιάγραμμα και συγκεκριμένες εγγυήσεις για την ποιότητα της φροντίδας. Εκεί θα κριθεί αν οι προτάσεις μπορούν να μεταφραστούν σε πραγματική πρόσβαση του πολίτη στον γιατρό, λιγότερη ταλαιπωρία και μετρήσιμο όφελος για τη δημόσια Υγεία.