Κλίμα τεχνητής έντασης επιχειρεί, όπως φαίνεται, να καλλιεργήσει η Άγκυρα, επαναφέροντας πρακτικές που παραπέμπουν σε προηγούμενες περιόδους κρίσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η Τουρκία κατηγορεί την Ελλάδα για ανύπαρκτα επεισόδια, αναζητώντας – σύμφωνα με διπλωματικές εκτιμήσεις – διέξοδο από γεωπολιτικά αδιέξοδα και εσωτερικές πιέσεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε η καταγγελία περί «επίθεσης με πυρά» του ελληνικού Λιμενικού σε τουρκικό σκάφος κοντά στο Αγαθονήσι, η οποία διαψεύστηκε από τις ελληνικές αρχές. Παράλληλα, το τουρκικό ΥΠΕΞ επέκρινε την Ελλάδα για δήθεν «επικαιροποίηση θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού» εις βάρος της Τουρκίας, μια κατηγορία που, σύμφωνα με ελληνικές πηγές, δεν έχει βάση στην πραγματικότητα.
Οι κινήσεις αυτές, σημειώνουν αναλυτές, ενδέχεται να εντάσσονται σε μια ευρύτερη στρατηγική πίεσης ή και προετοιμασίας για ένα νέο κύμα διπλωματικής αντιπαράθεσης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Την ίδια στιγμή, παράγοντες στο περιφερειακό περιβάλλον φαίνεται να αυξάνουν τον εκνευρισμό στην Άγκυρα: οι πρόσφατες δηλώσεις Νετανιάχου κατά της Τουρκίας, αλλά και η επιστροφή ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων σε θέσεις-κλειδιά στη Συρία, που θυμίζουν την εποχή Άσαντ, δημιουργούν νέα δεδομένα στο γεωπολιτικό παίγνιο.
Σε παρόμοιες συγκυρίες στο παρελθόν, η Τουρκία έχει συχνά επιλέξει την κλιμάκωση ως «στρόφιγγα εκτόνωσης», επιχειρώντας να μεταφέρει την πίεση προς τα έξω όταν βρίσκεται σε διεθνή ή εσωτερικά αδιέξοδα. Το κατά πόσο επαναλαμβάνεται αυτό το μοτίβο μένει να αποδειχθεί στην πράξη.