Κάθε Νοέμβρη, ανεξάρτητα από τη διάθεση ή τις δυσκολίες της καθημερινότητας, υπάρχει μια ανάγκη να στρέψουμε το βλέμμα μας πίσω. Να θυμηθούμε εκείνους τους νέους ανθρώπους που στάθηκαν απέναντι στη Χούντα των συνταγματαρχών και άνοιξαν τον δρόμο για την πτώση της. Να θυμηθούμε όσους δεν υποχώρησαν, δεν φοβήθηκαν, δεν υπολογίσανε το κόστος — και γι’ αυτό έγραψαν ιστορία.
Ανάμεσά τους, δύο πρόσωπα που συμβολίζουν με τον πιο καθαρό τρόπο το ήθος, τη συνέπεια και την εσωτερική πυξίδα μιας ολόκληρης γενιάς.
Η φωνή που ένωσε τους αγωνιζόμενους
Ο νεαρός τότε εκφωνητής του παράνομου σταθμού στο Πολυτεχνείο έγινε το σύμβολο μιας εποχής. Η φράση του «Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο… ο σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων» έμεινε χαραγμένη στη μνήμη όλων όσοι έζησαν εκείνες τις μέρες — αλλά και όσων γεννήθηκαν αργότερα και γνώρισαν την ιστορία μέσα από διηγήσεις.
Με τη φωνή του καλούσε τους στρατιώτες να μην πυροβολήσουν τα παιδιά που διεκδικούσαν ελευθερία. Έμεινε πιστός στα ιδανικά εκείνης της γενιάς χωρίς να επιδιώξει πολιτική καριέρα ή προσωπική προβολή. Εργάστηκε, δημιούργησε οικογένεια, συνέχισε να γράφει και να μιλά μόνο όταν είχε κάτι ουσιαστικό να πει.
Η συντονίστρια μιας εξέγερσης που άναψε τη φλόγα
Η νεαρή τότε αγωνίστρια που συνέβαλε καθοριστικά στη συντονισμένη εξέγερση της Νομικής, υπήρξε επίσης ένα από τα αθόρυβα αλλά στιβαρά στηρίγματα της αντίστασης. Παρέμεινε πιστή στις αξίες της, δραστηριοποιήθηκε πολιτικά για χρόνια, και στη συνέχεια αφιερώθηκε στη συγγραφή και στη δημιουργία, μακριά από τη δημοσιότητα και τις προσωπικές επιδιώξεις. Έχτισε οικογένεια, δημιούργησε έργο και έζησε χωρίς να εξαργυρώσει ποτέ την ιστορική της συμμετοχή.
Γιατί πρέπει να τους θυμόμαστε
Τα δύο αυτά πρόσωπα —όπως και εκατοντάδες άλλοι «ανώνυμοι» νέοι της εποχής— αξίζουν να αποτελούν φωτεινό παράδειγμα για κάθε νέα γενιά. Δεν ήταν ήρωες από πρόθεση· ήταν καθημερινοί άνθρωποι που, όταν ήρθε η στιγμή, στάθηκαν όρθιοι.
Να μιλάμε για αυτούς.
Να μαθαίνουν τα παιδιά.
Να ξέρουν.
Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει η ελπίδα μιας Ελλάδας που θα χτιστεί από νέες γενιές ενημερωμένες, συνειδητοποιημένες και αποφασισμένες να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο. Μια Ελλάδα που θα μας αξίζει.