Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία βάζει φρένο στη λογική του «τα επιστρέφω και τελειώσαμε»
Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά μια παλιά ελληνική πατέντα: πρώτα παίρνουμε τα χρήματα, μετά αν μας πιάσουν τα επιστρέφουμε και στο τέλος περιμένουμε να θεωρηθούμε και αθώοι.
Μόνο που αυτή τη φορά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δείχνει αποφασισμένη να χαλάσει το αφήγημα.
Με την έφεση κατά της αθωωτικής απόφασης ενός εκ των κατηγορουμένων, η EPPO στέλνει καθαρό μήνυμα: η επιστροφή των χρημάτων δεν σβήνει την απάτη. Διότι η ζημία δεν είναι μόνο λογιστική. Είναι θεσμική, πολιτική και κοινωνική.
Τα χρήματα του Εθνικού Αποθέματος δεν ήταν «ορφανά». Προορίζονταν για πραγματικούς δικαιούχους, για ανθρώπους που είχαν ανάγκη τις ενισχύσεις και πληρούσαν τις προϋποθέσεις. Όταν αυτά τα ποσά κατανέμονται παράνομα, κάποιοι άλλοι μένουν εκτός.
Και εδώ είναι το μεγάλο ερώτημα:
Αν κάποιος πάρει παράνομα ευρωπαϊκό χρήμα και το επιστρέψει μόνο όταν βρεθεί αντιμέτωπος με τη Δικαιοσύνη, αυτό είναι μετάνοια ή απλώς σχέδιο διάσωσης;
Γιατί αν περάσει η λογική «τα πήρα, τα γύρισα, άρα καθάρισα», τότε δεν μιλάμε για κράτος δικαίου. Μιλάμε για σύστημα δοκιμής. Αν πετύχει, κέρδισες. Αν σε πιάσουν, επιστρέφεις τα λεφτά και παριστάνεις τον τακτοποιημένο.
Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αφορά μόνο τους κατηγορούμενους. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε η χώρα ευρωπαϊκούς πόρους, ελέγχους, εγκρίσεις και υπογραφές.
Διότι τέτοια ποσά δεν φεύγουν μόνα τους.
Κάποιος τα ζήτησε.
Κάποιος τα ενέκρινε.
Κάποιος τα έλεγξε.
Κάποιος υπέγραψε.
Και τώρα κάποιοι πίστεψαν ότι με μια επιστροφή χρημάτων θα έκλεινε ο λογαριασμός.
Μόνο που ο λογαριασμός τώρα ανοίγει.