Σύγκρουση ΙΧ με σχολικό λεωφορείο στον δρόμο Βαθύ – Παραλία Αυλίδας. Οι μαθητές είχαν αποβιβαστεί λίγο πριν. Από θαύμα δεν θρηνήσαμε θύματα.
Ένα τροχαίο που θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί σε ανείπωτη τραγωδία σημειώθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης 22 Απριλίου στον Φάρο Αυλίδας, στην Εύβοια, όταν ΙΧ αυτοκίνητο συγκρούστηκε με σχολικό λεωφορείο στον κεντρικό δρόμο που συνδέει το Βαθύ με την Παραλία Αυλίδας.
Το πιο σοκαριστικό στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι οι μαθητές είχαν αποβιβαστεί από το σχολικό μόλις λίγα λεπτά πριν από τη σύγκρουση. Δηλαδή, η διαφορά ανάμεσα σε ένα τροχαίο ατύχημα και σε μια οικογενειακή τραγωδία με παιδιά ήταν θέμα ελάχιστου χρόνου.
Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, το ΙΧ φέρεται να κινείτο προς την Παραλία Αυλίδας, όταν κάτω από συνθήκες που διερευνώνται πέρασε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και συγκρούστηκε με το σχολικό λεωφορείο.
«Από θαύμα δεν είχαμε θύματα»
Η σύγκρουση έγινε μέσα στα όρια του οικισμού, σε έναν δρόμο όπου η καθημερινή κίνηση μαθητών, γονέων και σχολικών οχημάτων απαιτεί αυξημένη προσοχή.
Η αντιδήμαρχος Μαρία Βάθη, σε δημόσια τοποθέτησή της, στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της ταχύτητας, αναφέροντας ότι το ΙΧ κινείτο με ταχύτητα πολύ πάνω από το προβλεπόμενο όριο των 30 χιλιομέτρων την ώρα που ισχύει στον συγκεκριμένο οικιστικό δρόμο.
Η δύναμη της πρόσκρουσης ήταν τέτοια που, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις από το σημείο, θα μπορούσε να είχε προκαλέσει σοβαρούς τραυματισμούς. Ευτυχώς, τόσο ο οδηγός του αυτοκινήτου όσο και ο οδηγός του σχολικού βγήκαν σώοι από τα οχήματά τους.
Το ερώτημα δεν είναι μόνο «πώς έγινε» — είναι και «τι θα γίνει τώρα»
Οι αρμόδιες αρχές διερευνούν τα ακριβή αίτια του τροχαίου, εξετάζοντας τα διαθέσιμα στοιχεία και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε η σύγκρουση.
Όμως το περιστατικό αφήνει πίσω του ένα βαρύ ερώτημα: πόσες φορές πρέπει να σταθούμε τυχεροί μέχρι να ληφθούν πραγματικά μέτρα οδικής ασφάλειας σε δρόμους όπου κινούνται καθημερινά παιδιά;
Όρια ταχύτητας χωρίς έλεγχο, οικιστικοί δρόμοι που μετατρέπονται σε περάσματα υψηλής ταχύτητας και σχολικές διαδρομές χωρίς την απαιτούμενη προστασία δεν είναι απλώς «καθημερινότητα». Είναι προειδοποιήσεις.
Στον Φάρο Αυλίδας δεν θρηνήσαμε παιδιά επειδή το σχολικό είχε αδειάσει λίγα λεπτά νωρίτερα.
Αυτό δεν λέγεται ασφάλεια.
Λέγεται τύχη.
Και η τύχη δεν μπορεί να είναι πολιτική οδικής προστασίας.