ΜΑΘΗΤΡΙΑ, γυμνή σε ένα μπαλκόνι με την ελληνική σημαία, να διαμαρτύρεται μόνη της για την εισβολή του τανκς στο Πολυτεχνείο.
ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ με το πού πέφτει η δικτατορία. Η ΠΑΜΚ (Πανελλήνια Αγωνιστική Μαθητική Κίνηση), με την εφημερίδα «Μαθητικός Αγώνας» και διευθυντή σύνταξης τον… Μήτσο τον Κουφοντίνα.
ΒΓΗΚΑΜΕ ΣΤΟ 15μελές, ο Αντώνης ο Κοκορίκος και εγώ, περισπούδαστοι… αρθρογράφοι, 15 χρονώ και οι δυο.
ΕΤΣΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΛΑ!
ΜΕ ΤΗ Μ@Λ@ΚΙΑ ΠΟΥ ΕΔΕΡΝΕ τον Αντώνη τον Κοκορίκο («Ο Κοκορίκος με έριξε, από τον ΣΚΑΪ», είχε πει αργότερα ο μπαμπάς Μητσοτάκης) ΘΑ ΜΑΣ ΜΠΟΥΖΟΥΡΙΑΖΑΝΕ ΟΛΟΥΣ!
ΕΙΧΕ ΕΠΙΒΑΛΕΙ, με δημοκρατική ψηφοφορία, να γραφόμαστε όλοι στα «ΜΑΥΡΑ ΚΑΤΑΣΤΙΧΑ» και υπήρχε στο συρτάρι, στα γραφεία της ΠΑΜΚ, αναλυτική λίστα με περισσότερους από 80 μαθητές και μαθήτριες, με τις διευθύνσεις, τα τηλέφωνα των σπιτιών μας, όλα.
ΑΜΑ ΕΠΕΦΤΕ ο κατάλογος στα χέρια του «ΜΑΘΗΤΙΚΟΥ» ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, την είχαμε π@υτσίσει εντελώς!
ΤΟΝ ΦΛΕΒΑΡΗ ΤΟΥ 1975, μετά την πτώση της χούντας του Ιωαννίδη και πριν από την ιστορική δίκη των πρωταίτιων του πραξικοπήματος, μια φασιστική ομάδα αξιωματικών του στρατού οργάνωνε το γνωστό ως «ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΗΣ ΠΙΤΖΑΜΑΣ» για να ρίξει την κυβέρνηση Καραμανλή. Τη συνωμοσία αποκάλυψε την τελευταία στιγμή ο τότε διευθυντής του Τμήματος Ασφαλείας της ΚΥΠ και χειριστής των Αρχείων της ΕΣΑ, ταγματάρχης Αλεξάκης.
ΕΙΧΑΝΕ ΣΧΕΔΙΑΣΕΙ ΤΑ ΚΑΡΑΚΟΛΙΑ να μας συλλάβουνε στα σπίτια μας, μπροστά στους γονείς μας, ΜΕ ΤΙΣ ΠΙΤΖΑΜΕΣ!
ΜΑΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΑΝ στο παραπέντε, μέσω «συνδέσμου» από τα «κεντρικά γραφεία» της ΠΑΜΚ, να φύγουμε όλοι οι μαθητές της οργάνωσης από τα σπίτια μας και ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΓΙΑΦΚΕΣ να κρυφτούμε, που να μην τις ξέρουνε ούτε οι γονείς μας.
ΠΑΝΙΚΟΣ!
ΤΕΣΣΕΡΑ… ΚΟΜΑΝΤΟ της επαναστατικής μαθητικής μας οργάνωσης, με επικεφαλής ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΚΟΚΟΡΙΚΟ, κάμανε έφοδο από τα δικαστήρια της Χαλκίδας, περνώντας σαν σκιές της νύχτας, σαν αίλουροι, ανάμεσα στον Τζώρτζη, τον Ζαφείρη και τον Καλιγούλα (τους τρεις κομπανιέρος του Μαθητικού της Ασφάλειας Χαλκίδας, με τις ολόμαυρες καμπαρντίνες, τα μαύρα γυαλιά και καπέλα, πράκτορες Θου-Βου, τρέλα με κορδέλα!), ανέβηκαν στα γραφεία και κάψανε τα ενοχοποιητικά έγγραφα στον «Αντρίκουλα».
ΕΙΧΑΝΕ ΒΑΦΤΙΣΕΙ ΤΟ ΒΡΟΜΕΡΟ ΑΠΟΧΩΡΗΤΗΡΙΟ (μόνο όταν ερχότανε η Αννούλα από την Οδοντιατρική το καθάριζε) με τ’ όνομά μου για να με περιπαίζουνε οι βλαμμένοι, που τελικά αποδείχτηκαν και άχρηστοι (ειδικά ο Μιχάλης και ο Ζήσης).
ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΑΝΙΚΟ ΤΟΥΣ έκαψαν τα πάντα, λαμπάδιασε το κτήριο ολόκληρο και ήρθε η ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ με τις μάνικες να τους σώσει…
ΣΕ ΧΡΟΝΟ dt φτιάχτηκαν οι μαθητικές οργανώσεις (ΠΑΜΚ, ΜΟΔΝΕ, ΔΗΜΑΚ, ΑΑΜΠΕ, ΠΜΣΠ), έγινε η πρώτη πορεία για το Πολυτεχνείο -έχω φωτογραφία-, κατέβηκαν την Αβάντων πάνω από χίλιοι μαθητές από το Θηλέων, το 1ο, του Μιχελή κ.λπ. και ήρθε η άλλη πορεία, μπροστά στους ταξιτζήδες, με επικεφαλής τον Γιώργο Σπύρου, που φώναζαν μαοϊκά συνθήματα.
ΟΙ ΤΑΞΙΤΖΗΔΕΣ έμειναν με ανοιχτό το στόμα, σαν να έβλεπαν ούφο.
ΟΤΑΝ ΣΟΥΡΟΥΠΩΝΕ, είχε παντού ΑΣΦΑΛΙΤΕΣ και σε πιάνανε, γιατί η μεγαλύτερη κατηγορία ήταν «περιεφέρετο ασκόπως».
ΣΕ ΡΩΤΑΓΑΝΕ «Πού πας;» και απαντούσες «Βόλτα» και σου λέγανε «Τι σκοπό έχεις;» κι ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕΣ ΣΚΟΠΟ, σε χώνανε μέσα. Στην ψειρού και σε κουρεύανε με την «ψιλή»!
ΑΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ να βγει κάποιος έξω ΤΟ ΒΡΑΔΥ γιατί δεν υπήρχανε και μπαρ. Το πρώτο μπαρ ήταν το «Κιούπι-Κιουτ», είχε προηγηθεί η «Τζοννάτα», μια ντισκοτέκ προς την Αρτάκη. Ανοίξανε οι ντισκοτέκ και τα μπαρ και σταμάτησαν να σε συλλαμβάνουν άμα κυκλοφορούσες μετά το σούρουπο.
ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΧΑΛΚΙΔΑ των μαθητικών μας χρόνων. Ήταν τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ αυτά.
ΞΕΝΥΧΤΙ ΜΕΧΡΙ τελικής πτώσεως στου «ΜΑΝΩΛΗ ΤΟΥ ΤΡΕΛΟΥ» και άγιος ο Θεός.
ΤΟΤΕ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ στην παραλία ήταν ακριβά. Δεν βάζανε μέσα τους φαντάρους και τη νεολαία.
ΕΜΕΙΣ ΚΑΝΑΜΕ ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ για να μη διώξουν τον Μανώλη τον τρελό, ο οποίος είχε τότε το ιστορικό καφενείο κάτω από το δημαρχείο. Αυτός φοβόταν τον θάνατο και πηγαίνανε και του βάζανε κάσες απέξω με το όνομά του.
ΤΟΝΕΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΑΜΕ με τους νεκροθάφτες να χαμογελάνε ΔΙΠΛΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΣΑ στην αγορά, τον κάναμε και γ@μώ τα εξώφυλλα στην περιοδικάρα που βγάζαμε, την «ΑΠΟΠΕΙΡΑ», ξεπουλήσαμε όλα τα τεύχη εννιά φορές (1.500 μόνο στο περίπτερο στην πλατεία Κάνιγγος) μέχρι που βαρεθήκαμε να ξαντυπώσουμε δέκατη, ενώ μας παρακαλάγανε γονατιστοί, κλαίγοντας απ’ τα γέλια.
ΓΙΑ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΕΙΣ ΤΡΕΛΟΣ ή ΑΝΩΜΑΛΟΣ έπρεπε να σε προτείνουν τρεις «επιφανείς» της πόλης και μόλις ανακοινωνότανε γινόσουν μέλος, ήθελες δεν ήθελες. Έφερνε στο μαγαζί του ένα τεράστιο γαλακτομπούρεκο, νερό με τον κουβά και το «Ανώμαλο Παγωτό», που ήταν ένα μεγάλο παγωτό με… τρελόσημο. Πλήρωνες δηλαδή τρεις δραχμές το παγωτό και μιάμιση δραχμή τρελόσημο. Αυτά τα μάζευε και τα έδινε σε όσους έβγαιναν από ψυχιατρεία, φυλακές κ.λπ., σε όλους τους αναξιοπαθούντες.
ΚΑΘΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ γινόταν ο αγώνας «Τρελοί – Ανώμαλοι» στο γήπεδο του Πρωτέα, που ήταν στο Κουρέντι, εκεί που είναι τώρα το σχολείο, με χιλιάδες κόσμο. Γινόντουσαν μπουγελώματα, γιαουρτώματα, οι θεατές έπαιρναν την μπάλα, γινόταν ένας χαβαλές τρομερός.
ΜΕΤΑ, ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΚΟΜΒΟΪ με αυτοκίνητα πήγαινε στα αδέρφια μας στο Δρομοκαΐτειο, στο Μαρκομιχελάκειο, στο Δαφνί, με έναν από τους επιφανείς, τον Θάνο Αναστασιάδη τον δικηγόρο, και τους έδιναν από ένα δώρο.
Αποσπάσματα από συνέντευξή μου στο περιοδικό «ΑΝ» και στον Αντώνη Παναγιωτόπουλο-Πιπεριάν, την 1η Απριλίου του 2009 και από το «Εδώ Πολυτεχνείο Χ-14: Αθώοι στα μαύρα κατάστιχα» στη στήλη ΑΝΑΠΟΔΑ στην 1Voice.gr (14 Νοεμβρίου 2023)
ΘΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΟΥΜΕ τον φίλο και συνάδελφο Αντώνη Κοκορίκο στις 9 το πρωί στο Αποτεφρωτήριο της Ριτσώνας.
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ:
«Καθώς στην τελετή αυτή δεν επιτρέπονται λουλούδια και στεφάνια, η οικογένεια παρακαλεί, όποιος επιθυμεί, να καταθέσει ένα ποσό στη μνήμη του Αντώνη Κοκορίκου στους παρακάτω συλλόγους:
– Είτε στον Σύλλογο Καρκινοπαθών Εθελοντών Φίλων Ιατρών Αθηνών (ΚΕΦΙ)
Eurobank: GR4502602440000140201131487
Alpha Bank: GR6001402160216002101087644
– Είτε στον Σύλλογο Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια «Η Φλόγα»
Alpha Bank: GR8001401120112002002011686
Eurobank: GR6602600630000460100128261
Εθνική Τράπεζα: GR2501101920000019248000010
Τράπεζα Πειραιώς: GR6301720150005015020641423»
ONE VOICE