Ο ΧΥΤΑ Ιστιαίας, σύμφωνα με υπηρεσιακά στοιχεία που βρίσκονται σε γνώση μας, βρίσκεται πλέον στα όριά του. Η υπολειπόμενη χωρητικότητα υπολογίζεται περίπου στα 12.500 κυβικά μέτρα, δηλαδή περίπου 8.500 τόνους, με εκτιμώμενη διάρκεια ζωής μόλις δύο μήνες.
Δύο μήνες.
Και όμως, η διοίκηση του ΦΟΔΣΑ, με Πρόεδρο τη Δήμαρχο Χαλκιδέων Έλενα Βάκα, εμφανίζεται να μην έχει έτοιμη, καθαρή και εφαρμόσιμη λύση.
Το ίδιο το υπηρεσιακό έγγραφο περιγράφει κατάσταση οριακής λειτουργίας. Αναφέρει ότι για να εξοικονομηθεί χώρος πρέπει να σταματήσει η εναπόθεση με μεγάλα οχήματα, όπως επικαθήμενα, καθώς η συνεχής ροή μεγάλων φορτίων από τον Δήμο Χαλκιδέων δεν επιτρέπει ασφαλή και σωστή διαχείριση του κυττάρου.
Με απλά λόγια: η Χαλκίδα συνεχίζει να φορτώνει έναν ΧΥΤΑ που τελειώνει.
Και εδώ αρχίζουν τα αμείλικτα ερωτήματα.
Αφού γνώριζαν ότι ο ΧΥΤΑ Ιστιαίας φτάνει στα όριά του, γιατί δεν είχε ήδη προχωρήσει διαγωνισμός για μεταφορά απορριμμάτων σε άλλη μονάδα, όπως στην Άμφισσα;
Γιατί φτάσαμε πάλι στο παρά πέντε;
Πού θα πηγαίνουν τα σκουπίδια της Χαλκίδας αν ο ΧΥΤΑ δεν μπορεί πλέον να τα δεχθεί;
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τη Χαλκίδα. Αφορά και τους Δήμους της Βόρειας Εύβοιας που εξυπηρετούνται από τον ίδιο χώρο. Δηλαδή μια ολόκληρη περιοχή κινδυνεύει να μπει σε σκουπιδική ομηρία εξαιτίας καθυστερήσεων, προχειρότητας και απουσίας σοβαρού σχεδιασμού.
Η κα Βάκα δεν μπορεί να παριστάνει την αιφνιδιασμένη. Ως Δήμαρχος Χαλκιδέων και Πρόεδρος του ΦΟΔΣΑ είχε θεσμική ευθύνη να γνωρίζει, να προβλέπει και να έχει λύση πριν φτάσει ο ΧΥΤΑ στο κόκκινο.
Τα σκουπίδια δεν είναι επικοινωνία.
Δεν είναι δελτία Τύπου.
Δεν είναι φωτογραφίες.
Είναι τόνοι, κυβικά, συμβάσεις, χρόνος και ευθύνη.
Και όταν ένας ΧΥΤΑ έχει μπροστά του περίπου δύο μήνες ζωής, τότε η πολιτική ευθύνη δεν θάβεται. Φαίνεται.
Και σήμερα φαίνεται καθαρά.
Στον ΧΥΤΑ Ιστιαίας δεν τελειώνει μόνο ο χώρος.
Τελειώνουν και τα άλλοθι της διοίκησης Βάκα.