Χθες στη Χαλκίδα, με αφορμή την επίσκεψη του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη, στήθηκε μια παράσταση. Όχι πολιτικής ουσίας — αλλά θέατρο σκιών, φτιαγμένο για να εξυπηρετήσει μια ωραιοποιημένη εικόνα και να κρύψει την πραγματικότητα κάτω από το χαλί.
Οι τοπικοί παράγοντες έστειλαν τον κ. Χατζηδάκη να δει ό,τι “βολεύει”:
Μια πρωτοποριακή εταιρεία (καλώς),
Ένα συσκευαστήριο μανιταριών (για το θεαθήναι),
Ένα ξενοδοχείο υπό ανακαίνιση (για φωτογραφίες με σκαλωσιές),
Και μια γέφυρα στον Πούρνο (για να πουν ότι “κάτι γίνεται”).
Δεν τον πήγαν όμως εκεί που καίει πραγματικά.
Δεν τον πήγαν στο άδειο εργοτάξιο της Παράκαμψης Χαλκίδας, που έπρεπε ήδη να έχει παραδοθεί.
Δεν τον άφησαν να ζήσει το κυκλοφοριακό χάος του Βασιλικού, ειδικά τα Σαββατοκύριακα που η περιοχή παραλύει.
Δεν του είπαν ότι ξοδεύουμε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για να πηγαινοφέρνουμε τα σκουπίδια μας σε Ιστιαία, Λαμία και Θήβα γιατί δεν έχουμε σύγχρονη διαχείριση.
Δεν απαίτησαν να σταματήσει η ανεξέλεγκτη επέλαση αιολικών και μπαταριών χωρίς σχεδιασμό, χωρίς κανόνες, χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες.
Και όλα αυτά δεν είναι τυχαία.
Στην πολιτική, δεν φτάνει να φοράς κομματικό καπέλο και να λες «ναι σε όλα». Πρέπει να διεκδικείς. Πρέπει να έχεις ραχοκοκαλιά. Κάτι που, δυστυχώς, στην Εύβοια λείπει δραματικά.
Η Περιφέρεια και οι τοπικοί αιρετοί έχουν επιλέξει να είναι χειροκροτητές αντί για διεκδικητές. Και οι τρεις βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, αντί να χαράξουν δική τους πολιτική γραμμή για τον τόπο τους, σέρνονται πίσω από την ανεπάρκεια της Περιφέρειας.
Αυτή η νοοτροπία είναι η ρίζα της καθυστέρησης της Εύβοιας.
Όσο η πολιτική ηγεσία της περιοχής συνεχίζει να φέρεται σαν “οπαδός” αντί για “παίκτης”, τόσο η Εύβοια θα μένει στο περιθώριο των έργων και των αποφάσεων.
Αρκετά με τα φτιασιδώματα και τις φιέστες.
Αρκετά με τις επισκέψεις – βιτρίνες.
Ο τόπος αυτός δεν χρειάζεται άλλους χειροκροτητές. Χρειάζεται ανθρώπους που θα χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι.
