Σαν σήμερα στις 4 Φεβρουαρίου 1843 πέθανε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης…
Εδώ μια επιστολή γραμμένη από κάποιον Α. Καρατάρα και απευθύνεται στον κουμπάρο του (ίσως στον οπλαρχηγό Τζόκρη):
Γενναιότατε Κύριε κουμπάρε
Αθήνα τη 4η Φεβρουαρίου 1843
λυπηράν και όλως απαρηγόρητον αγγελίαν επι φέρει η παρούσα μου. ο σεβαστός μας γέρων κολοκοτρώνης, όστις χθες το εσπέρας ήτον εις τον Βασιλικόν χορόν, προσεβλήθη καθ΄ ύπνον από αποπληγίαν. περί την 4 ώραν της νυκτός. μόλις εγνώρισαν τούτο οι εν τη οικία, ότι ουδεμία ήτο πλέον ελπίς. οι ικανότεροι των ιατρών , έσπευσαν να του δώσουν βοήθεια με φλεβοτομίας, βδέλλας και…….. εις τους πόδας, χιόνας εις την κεφαλήν και άλλα, αλλά εις μάτην τα πάντα. ο αείδημος άφωνος και μόλις πνέων, περί την ενδεκάτην ώραν προ μεσημβρίας, έλειψε του να είναι μεταξύ των ζώντων. ίσως ο μακαρίτης ούτως …………… δοξάσαντα αυτόν ύψιστον Θεόν, το να υπανδρεύση και τον κ. Κωνσταντίνον και να αποθάνη.
ο γέρων μας δεν είναι πλέον μεταξύ μας. εις την άλλην ζωήν μας περιμένει. ευχόμεθα όθεν προς Κύριον, ίνα αναπαύση αυτόν εις αιωνίους μονάς, αμήν.
ο κουμπάρος σου
Α. Καρατάρας
Ο γέρος είχε παντρέψει πρις τρεις ημέρες (την 1η Φεβρουαρίου 1843) τον γιο του Κωνσταντίνο (Κολλίνο) με την εγγονή του άλλοτε ηγεμόνα της Βλαχίας Ιωάννη Καρατζά. Η χαρά του γέρου ήταν μεγάλη. ΄΄Συμπεθέρεψε η κάπα με τη γούνα!΄΄ έλεγε χαριτολογώντας. Ο γέρος όταν πέθανε, είχε και έναν μικρό γιο 7 ετών. Τον Πάνο Κολοκοτρώνη τον νεότερο που ειχε γεννηθεί το 1836. Ήταν αναγνωρισμένος γιος του Κολοκοτρώνη εκτός γάμου όμως. Τον είχε κάνει με την πρώην μοναχή (τη γνώρισε το 1825, όταν ήταν φυλακισμένος στην Ύδρα) Μαργαρίτα-Αγγελή Βελισσάρη. Η πρώτη γυναίκα του γέρου, ήταν η Αικατερίνη Καρούσου. Μαζί της απέκτησε τρεις γιους. Τον Πάνο (1798-1824), τον Ιωάννη (Γενναίο) (1806- 1868) και τον Κωνσταντίνο ή Κολλίνο (1810-1848). Και δύο κόρες, τη Γεωργίτσα (πέθανε μικρή) καί την Ελένη, η οποία παντρεύτηκε το 1820 τον Νικήτα Δικαίο, αδελφό του Παπαφλέσσα. Η Αικατερίνη Καρούσου, πέθανε το 1820 στη Ζάκυνθο, αφήνοντας απαρηγόρητο τον γέρο που την αγαπούσε πολύ. Είχαν ζήσει μαζί, τριάντα ολόκληρα χρόνια, παντρεμένοι από το 1790.
Ο γέρος ήπιε και γλέντησε πολύ εκείνες τις ημέρες του γάμου του Κωνσταντίνου ή Κολλίνου και ίσως αυτό να ήταν μοιραίο για το εγκεφαλικό που υπέστη τη νύκτα της 4ης Φεβρουαρίου 1843. Οι γιατροί που,έσπευσαν να τον κουράρουν ήταν ο Γλαράκης, ο Οικονόμου και ο Ρέζερ. Χωρίς αποτέλεσμα όμως. Στις 11 πρωινή του 1843, καθώς αναφέρει η επιστολή που δημοσιεύουμε σήμερα, ο γέρος εξέπνευσε και η Ελλάδα έχασε έναν από τους πιο ένδοξους άνδρες της σύγχρονης ιστορίας της…