Στην επιμονή για την χαμηλότερη κλάση ασφαλιστικών αντανακλάται το ότι δεν εμπιστεύεσαι το κράτος και επιλέγεις την ελάχιστη δυνατή σχέση μαζί του.
Ο τίτλος του σημερινού σημειώματος της στήλης, το ερέθισμα για το θέμα και η εισαγωγή έχουν αφορμή το εξαιρετικά εύστοχο σχόλιο του EcoEm στο ρεπορτάζ του κ. Κ. Κατίκου στο Capital.gr “Επαγγελματίες: Επιμένουν στη χαμηλότερη κλάση εισφορών”. “…Κανόνα αποτελεί πλέον για 8 στους 10 ελεύθερους επαγγελματίες η παραμονή στην πρώτη ασφαλιστική κατηγορία με τις χαμηλότερες εισφορές στον ΕΦΚΑ. Το νέο στοιχείο που προκύπτει για το 2026 είναι ότι σε σύνολο 1,2 εκατ. ασφαλισμένων μόνον οι 52.508 δήλωσαν αλλαγή ασφαλιστικής κατηγορίας και από αυτούς μόνον οι 20.980 επέλεξαν υψηλότερη. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η δυνατότητα επιλογής υπάρχει μεν, αλλά η συμμετοχή των ασφαλισμένων είναι περιορισμένη, με σαφή προτίμηση στις χαμηλότερες ασφαλιστικές κατηγορίες…”.
Και η απάντηση-σχόλιο του EcoEm: “Kάπου αντανακλά και την έλλειψη εμπιστοσύνης προς το κράτος. Αν δεν εμπιστεύεσαι το κράτος τότε λογικό είναι να επιλέξεις την ελάχιστη δυνατή σχέση μαζί του. Αν εμπιστευόμασταν το κράτος, δηλαδή πιστεύαμε ότι τα χρήματα μας θα αξιοποιούνταν/επενδύοταν σωστά, ότι οι συντάξεις θα αντανακλούσαν τις εισφορές, ότι κανένας πολιτικάντης δεν θα τους βάλει χέρι μετά από 20-30 χρόνια για να κάνει “αναδιανομή” τότε ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Ποιος πιστεύει τα παραπάνω;..”
Δεν θα μείνουμε άλλο στο συγκεκριμένο θέμα. Αναλύθηκε από τους σχολιαστές τόσο πολύ και με τέτοια καυστικά σχόλια που περιττεύει και η επανάληψη και η δική μας τοποθέτηση.
Θα μείνουμε όμως στην αναξιοπιστία του κράτους μας από την πάντα καταστροφική παρέμβαση της πολιτικής, με ρίζες τις δήθεν ιδεολογικές της τοποθετήσεις (κομμάτων εξουσίας) που μας οδήγησαν σε χρεοκοπία (από την οποία δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι θα συνέλθουμε…).
Τι σημαίνει λοιπόν ότι στους 1.200.000 εργαζόμενους και ειδικότερα στον χώρο των επαγγελματιών μόνο 20.980 επέλεξαν ανώτερη ασφαλιστική κατηγορία;
Τι αντιλαμβάνεται το κράτος μας, οι πολιτικές και οι πολιτικοί του που παρακολουθούν, υποτίθεται, τις μετακινήσεις και τις κινήσεις στην αγορά μας και στην οικονομία;
Αντιλαμβάνεται μήπως ότι ο μικρός, ο μεσαίος και όποιος άλλος επαγγελματίας του χώρου και τις χώρας ενώ βλέπει ότι το κράτος τον αγκαλιάζει… αυτός δεν τον έχει ανάγκη γιατί κάνει το κουμάντο του μόνος του ή ότι τελικά δεν το εμπιστεύεται το κράτος του;
Αυτό βλέπει ή ότι στο ψευτοσοσιαλιστικό Ελλαδιστάν (που αλλάζει χρώματα, ιδεολογίες και πιστεύω ανάλογα με τις κομματικές του ανάγκες και τις πελατειακές του σχέσεις) δεν θα γίνει αποδεκτή η οποιαδήποτε κατάσταση στην οικονομική και κοινωνική πολιτική αν δεν εξυπηρετεί το πολιτικό κόστος του κόμματος εξουσίας, οπότε είτε αρέσει είτε δεν αρέσει στην αγορά θα την μεταβάλει. Και ας στοιχίσει αυτό και σε Ταμεία και σε Οργανισμούς ασφάλισης, στον κορβανά και στους φορολογούμενους.
Συνεπώς είναι ή όχι υποχρεωμένοι οι επαγγελματίες να προστατέψουν τα δικά τους χρήματα, τις δικές τους οικονομίες και από τις σπατάλες και από την κακοδιαχείριση του κράτους; Τα ζήσαμε αυτά ή όχι ακόμη και με την χρεοκοπία και τις πραγματικές της αιτίες; Που είναι λοιπόν η όποια υπερβολή στο σχόλιο ” …θα εμπιστευόμαστε το κράτος αν πιστεύαμε ότι τα χρήματα μας για την ασφάλισή μας και τις συντάξεις θα επενδύονταν σωστά…”.
CAPITAL