Κλείσου σπίτι.
Κόψε τους ανθρώπους.
Λιώσε στα social χαζεύοντας ζωές άλλων.
Ζήλευε, σύγκρινε, μίζερεψε.
Και το κυριότερο;
Μην κάνεις τίποτα απ’ όσα σε κρατούν ζωντανό.
Έτσι χτίζεται η εσωτερική σαπίλα.
Όχι από μια μεγάλη καταστροφή,
αλλά από μικρές καθημερινές δόσεις παραίτησης.
Η δυστυχία δεν πέφτει από τον ουρανό.
Τη φτιάχνεις μόνος σου,
όταν διαλέγεις αδράνεια αντί για ζωή,
οθόνη αντί για αλήθεια,
και φόβο αντί για κίνηση.
Οπότε ναι — διάλεξε.
Ή θα συνεχίσεις να σαπίζεις αθόρυβα μέσα σε μια ζωή που δεν αντέχεις,
ή θα σηκωθείς σήμερα και θα την αλλάξεις.
Γιατί κανείς δεν σώθηκε ποτέ χαζεύοντας τις ζωές των άλλων.
Εσύ φίλε μου, ποια συνταγή διαλέγεις; Της παρακμής ή της ζωής;