Όταν ένας Αντιπεριφερειάρχης Περιβάλλοντος, Χωρικού Σχεδιασμού και Μεταφορών συνδέεται επαγγελματικά με πρατήριο καυσίμων, η διαφάνεια δεν είναι επιλογή. Είναι υποχρέωση.
Το θέμα με το πρατήριο του Ευάγγελου Κούκουζα δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως μια απλή τοπική φήμη ή ως μια ιδιωτική επιχειρηματική υπόθεση.
Ο κ. Κούκουζας εμφανίζεται επισήμως ως Αντιπεριφερειάρχης Περιβάλλοντος, Χωρικού Σχεδιασμού και Μεταφορών της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, ενώ στο βιογραφικό του στην ιστοσελίδα της Περιφέρειας αναφέρεται ότι είναι επιχειρηματίας και διατηρεί πρατήριο υγρών καυσίμων.
Δημόσιες επαγγελματικές καταχωρίσεις εμφανίζουν πρατήριο με την επωνυμία «Υιοί Αναστασίου Κούκουζα Ο.Ε.» / REVOIL στη διεύθυνση Αγίου Ιωάννη 18, στο Βασιλικό Ευβοίας. Το Επιμελητήριο Εύβοιας εμφανίζει επίσης επιχείρηση με την επωνυμία «ΥΙΟΙ ΑΝΑΣΤ. ΚΟΥΚΟΥΖΑ Ο.Ε.» στην ίδια διεύθυνση, Αγίου Ιωάννου 18, στο Βασιλικό.
Αυτό, από μόνο του, δεν αρκεί για να στοιχειοθετήσει παρανομία. Αρκεί όμως για να ανοίξει ένα πολύ σοβαρό θεσμικό ζήτημα: όταν ένας αιρετός έχει αρμοδιότητες που αγγίζουν περιβάλλον, χωρικό σχεδιασμό και μεταφορές, η επαγγελματική του δραστηριότητα σε έναν τόσο αυστηρά αδειοδοτούμενο κλάδο πρέπει να είναι απολύτως καθαρή, απολύτως ελεγμένη και απολύτως τεκμηριωμένη.
Και εδώ αρχίζουν τα πραγματικά ερωτήματα.
Η πρώτη σκιά: Η άδεια λειτουργίας
Πρατήριο υγρών καυσίμων δεν είναι ένα απλό μαγαζί. Είναι εγκατάσταση με ειδικές απαιτήσεις αδειοδότησης, τεχνικής ασφάλειας, πρόσβασης, περιβαλλοντικής συμμόρφωσης και ελέγχου. Το ίδιο το gov.gr περιγράφει διαδικασία για άδεια/αναγγελία έναρξης λειτουργίας πρατηρίου υγρών καυσίμων, με απαιτούμενα δικαιολογητικά.
Άρα το ερώτημα είναι απλό:
Υπήρχε πάντοτε πλήρης και εν ισχύ άδεια λειτουργίας για το συγκεκριμένο πρατήριο;
Και αν όχι:
Για ποιο χρονικό διάστημα υπήρξε κενό; Ποια υπηρεσία το γνώριζε; Ποιος το έλεγξε; Ποιος υπέγραψε;
Υπάρχει επίσης παλαιότερη δημόσια αναφορά, από το 2017, για αφαίρεση άδειας λειτουργίας πρατηρίου υγρών καυσίμων στο Βασιλικό, στο όνομα «Κούκουζας Παναγιώτης του Μιχαήλ», λόγω μη εγκατάστασης συστήματος εισροών-εκροών. Αυτό δεν πρέπει να ταυτιστεί αυτόματα με τη σημερινή επιχειρηματική δραστηριότητα του Ευάγγελου Κούκουζα χωρίς επίσημα έγγραφα. Όμως δείχνει γιατί απαιτείται πλήρης διοικητική αποσαφήνιση για όλες τις άδειες, μεταβιβάσεις, μεταβολές και τυχόν παλαιές εκκρεμότητες που αφορούν την εγκατάσταση ή συνδεδεμένες επιχειρήσεις στην περιοχή.
Η δεύτερη σκιά: Το ακίνητο και ο δρόμος
Το ζήτημα γίνεται ακόμη βαρύτερο από τις καταγγελίες ότι το ακίνητο στο οποίο λειτουργεί το πρατήριο φέρεται να έχει χαρακτηριστεί προβληματικό ως προς τα όρια του δρόμου, με αναφορές ότι τμήμα του έχει χτιστεί ή βρίσκεται πάνω σε οδικό ή κοινόχρηστο χώρο.
Αν υπάρχει τέτοιος χαρακτηρισμός, τότε δεν μιλάμε απλώς για μια άδεια λειτουργίας. Μιλάμε για πολεοδομικό, ρυμοτομικό και διοικητικό ζήτημα πρώτης γραμμής.
Διότι αν ένα πρατήριο λειτουργεί σε ακίνητο για το οποίο υπάρχει πράξη, έκθεση, τοπογραφικό ή υπηρεσιακό έγγραφο που το συνδέει με κατάληψη δρόμου, ρυμοτομικής γραμμής ή κοινόχρηστου χώρου, τότε η υπόθεση δεν αφορά μόνο τον ιδιοκτήτη. Αφορά και τις υπηρεσίες που έλεγξαν, ενέκριναν, ανέχθηκαν ή δεν απάντησαν.
Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν τώρα
Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, ο Δήμος Χαλκιδέων και κάθε αρμόδια υπηρεσία οφείλουν να απαντήσουν καθαρά:
Πρώτον: Ποια άδεια λειτουργίας ισχύει σήμερα για το πρατήριο;
Δεύτερον: Υπήρξε περίοδος κατά την οποία το πρατήριο λειτούργησε χωρίς πλήρη άδεια ή με διοικητική εκκρεμότητα;
Τρίτον: Υπάρχει πράξη χαρακτηρισμού, πολεοδομικό έγγραφο, έκθεση αυτοψίας ή τοπογραφικό που να αναφέρει πρόβλημα του ακινήτου σε σχέση με τον δρόμο;
Τέταρτον: Έχει ελεγχθεί αν το ακίνητο ή τμήμα της εγκατάστασης βρίσκεται εντός κοινόχρηστου, δημοτικού ή οδικού χώρου;
Πέμπτον: Υπάρχει οικοδομική άδεια, τακτοποίηση ή άλλη πράξη που καλύπτει το σύνολο των εγκαταστάσεων;
Έκτον: Έχει υπάρξει αποχή του κ. Κούκουζα από αποφάσεις, εισηγήσεις ή διαδικασίες που θα μπορούσαν να δημιουργούν σύγκρουση συμφερόντων;
Δεν είναι προσωπικό. Είναι θεσμικό.
Ο κ. Κούκουζας δεν είναι ένας απλός ιδιώτης. Είναι Αντιπεριφερειάρχης με χαρτοφυλάκιο που ακουμπά το περιβάλλον, τον χωρικό σχεδιασμό και τις μεταφορές. Αυτό ανεβάζει τον πήχη.
Όταν ένας δημόσιος αξιωματούχος συνδέεται με δραστηριότητα που χρειάζεται άδειες, ελέγχους, πολεοδομική νομιμότητα, πρόσβαση από δρόμο και περιβαλλοντική συμμόρφωση, δεν αρκεί να λέει ότι «όλα είναι εντάξει».
Πρέπει να το αποδεικνύει.
Με άδειες.
Με τοπογραφικά.
Με αποφάσεις.
Με έγγραφα αυτοψίας.
Με καθαρές απαντήσεις.
Όχι με σιωπή.
Όχι με υπεκφυγές.
Όχι με πολιτική προστασία.
Αν το πρατήριο έχει νόμιμη άδεια, ας δοθεί στη δημοσιότητα.
Αν το ακίνητο δεν πατάει σε δρόμο ή κοινόχρηστο χώρο, ας δοθεί το τοπογραφικό.
Αν δεν υπάρχει καμία εκκρεμότητα, ας εμφανιστούν οι έλεγχοι.
Αλλά αν υπήρξε λειτουργία χωρίς άδεια, αν υπάρχει θέμα με τον δρόμο, αν οι υπηρεσίες γνώριζαν και σιωπούσαν, τότε δεν μιλάμε για μια απλή ιδιωτική υπόθεση.
Μιλάμε για θεσμικό σκάνδαλο.
Γιατί στη δημόσια ζωή υπάρχει ένας κανόνας που δεν σηκώνει παρερμηνείες:
Όποιος έχει εξουσία πάνω στους ελέγχους, δεν μπορεί να κρύβεται από τον έλεγχο.