Όταν η διοίκηση αντί να λογοδοτεί, κουνάει το δάχτυλο – και όταν η σοβαρότητα αντικαθίσταται από ύφος, υπεκφυγές και επικοινωνιακή αλαζονεία
Η πρόεδρος της ΔΕΥΑΧ επιχείρησε να παρουσιάσει τη χθεσινή συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο ως δήθεν στιγμή «ξεκάθαρων απαντήσεων».
Μόνο που όσοι παρακολούθησαν την ουσία της υπόθεσης κατάλαβαν πολύ καλά ότι ούτε ξεκάθαρες απαντήσεις δόθηκαν, ούτε επαρκείς εξηγήσεις υπήρξαν, ούτε πείστηκε κανείς ότι τα προβλήματα αντιμετωπίζονται με τη σοβαρότητα που απαιτείται.
Αντί για στοιχεία, είδαμε ύφος.
Αντί για τεκμηρίωση, ακούσαμε αιχμές.
Αντί για λογοδοσία, επιχειρήθηκε να μεταφερθεί η συζήτηση στο ποιος τηλεφώνησε σε ποιον, ποιος ρώτησε ποιον και ποιος «ενδιαφέρεται πραγματικά».
Μόνο που η ΔΕΥΑΧ δεν είναι προσωπικό γραφείο κανενός.
Είναι δημοτική επιχείρηση.
Διαχειρίζεται κρίσιμες υπηρεσίες για τους πολίτες.
Και όταν υπάρχουν καταγγελίες, προβλήματα, βλάβες, πλημμυρισμένα υπόγεια ή ερωτήματα για τη λειτουργία της, η διοίκηση δεν απαντά με ύφος. Απαντά με στοιχεία.
Δεν είναι προσωπική υπόθεση – είναι δημόσια λογοδοσία
Η επίκληση ότι «σε αυτή την πόλη όλοι γνωριζόμαστε» δεν αποτελεί θεσμική απάντηση.
Δεν κυβερνάται ένας Δήμος με γνωριμίες, ούτε λύνονται τα προβλήματα της πόλης με προσωπικές σχέσεις, τηλεφωνήματα και παρασκηνιακές συνεννοήσεις.
Η αντιπολίτευση δεν έχει υποχρέωση να παρακαλά για ενημέρωση.
Η διοίκηση έχει υποχρέωση να ενημερώνει.
Δημόσια, καθαρά, τεκμηριωμένα.
Όταν τίθενται ερωτήματα στο Δημοτικό Συμβούλιο, η απάντηση δεν μπορεί να είναι «γιατί δεν με πήρατε τηλέφωνο».
Η απάντηση πρέπει να είναι:
τι συνέβη,
ποιος ευθύνεται,
τι έκανε η ΔΕΥΑΧ,
πότε το έκανε,
και τι θα γίνει από εδώ και πέρα.
Όλα τα υπόλοιπα είναι προσπάθεια διαφυγής από την ουσία.
Η πόλη δεν χρειάζεται “μούρη” – χρειάζεται σοβαρότητα
Και ας ειπωθεί καθαρά: η εικόνα δημόσιας αυτοπεποίθησης χωρίς αντίστοιχες απαντήσεις δεν πείθει.
Η Χαλκίδα δεν χρειάζεται διοικήσεις που εμφανίζονται με ύφος υπεροχής, λες και η κριτική είναι προσωπική ενόχληση.
Χρειάζεται ανθρώπους που να αντέχουν τον έλεγχο.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να διοικείς.
Και άλλο να πουλάς εικόνα.
Όταν πολίτες, επαγγελματίες ή δημοτικοί σύμβουλοι ζητούν απαντήσεις, δεν τους κάνεις μάθημα συμπεριφοράς.
Δεν τους υποδεικνύεις πώς θα ρωτούν.
Δεν εμφανίζεσαι ως θιγμένη επειδή σε ελέγχουν.
Απαντάς.
Αν μπορείς.
Η ΔΕΥΑΧ δεν είναι πεδίο προσωπικής επίδειξης
Η διοίκηση της ΔΕΥΑΧ οφείλει να καταλάβει ότι βρίσκεται εκεί για να υπηρετεί τους πολίτες, όχι για να εγκαλεί την αντιπολίτευση επειδή ασκεί έλεγχο.
Τα προβλήματα της πόλης δεν λύνονται με αναρτήσεις αγανάκτησης.
Δεν λύνονται με αιχμές περί «φωνών» και «εντυπώσεων».
Δεν λύνονται με δημόσιο ύφος αυθεντίας.
Λύνονται με δουλειά, διαφάνεια, έγγραφα, αποφάσεις, ευθύνη και λογοδοσία.
Και μέχρι να δοθούν πραγματικές απαντήσεις, το ερώτημα θα παραμένει:
Η ΔΕΥΑΧ διοικείται με σχέδιο ή με ύφος;
Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι πολίτες δεν πληρώνουν λογαριασμούς νερού για να ακούνε μαθήματα συμπεριφοράς από κανέναν.
Πληρώνουν για υπηρεσίες.
Πληρώνουν για αξιοπιστία.
Πληρώνουν για απαντήσεις.
Και όταν αντί για απαντήσεις εισπράττουν πόζα, ενόχληση και πολιτική αλαζονεία, τότε το πρόβλημα δεν είναι η αντιπολίτευση.
Το πρόβλημα είναι η διοίκηση που δεν αντέχει να ελέγχεται.