Η πρώην γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής μιλά για «οργή» και «βαθιά προσβολή στη μνήμη των θυμάτων της 17Ν»
Έντονη πολιτική και ηθική διάσταση δίνει η Σοφία Νικολάου στην αποφυλάκιση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, υπογραμμίζοντας ότι η Δημοκρατία οφείλει να σέβεται τις δικαστικές αποφάσεις, αλλά δεν μπορεί να ξεχνά τα θύματα της τρομοκρατίας και τις οικογένειές τους.
Σφοδρή αντίδραση από τη Σοφία Νικολάου
Με αιχμηρή δήλωσή της αντέδρασε η δικηγόρος από την Εύβοια και πρώην γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, Σοφία Νικολάου, στην αποφυλάκιση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου.
Η κ. Νικολάου χαρακτήρισε την εξέλιξη ως γεγονός που προκαλεί «οργή» και «βαθιά προσβολή στη μνήμη των θυμάτων της 17Ν», τονίζοντας ότι η υπόθεση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο μέσα από τη στενή νομική της διάσταση.
Σύμφωνα με την ίδια, η αποφυλάκιση ενός προσώπου που έχει συνδεθεί με μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της μεταπολιτευτικής Ελλάδας ανοίγει ξανά πληγές για τις οικογένειες των θυμάτων και για την ίδια την κοινωνία.
«Η Δημοκρατία δεν πρέπει να ξεχνά»
Η πρώην γ.γ. Αντεγκληματικής Πολιτικής σημείωσε ότι η Δημοκρατία οφείλει να σέβεται τους νόμους και τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Ωστόσο, όπως υπογράμμισε, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να υπάρξει λήθη απέναντι στα θύματα της τρομοκρατίας.
«Δεν μπορεί ένας άνθρωπος που συνδέθηκε με την αιματοχυσία αθώων να κυκλοφορεί ελεύθερος στους ίδιους δρόμους όπου σκόρπισε πόνο και φόβο», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι, κατά την άποψή της, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος παραμένει αμετανόητος εδώ και 24 χρόνια.
Το μήνυμα προς την κοινωνία
Η δήλωση της Σοφίας Νικολάου κινείται σε υψηλούς τόνους, με σαφή αναφορά στη μνήμη των θυμάτων, αλλά και στο αίσθημα δικαίου που, όπως υποστηρίζει, δοκιμάζεται από τέτοιες αποφάσεις.
«Η κοινωνία δικαιούται να αισθάνεται ότι η δικαιοσύνη δεν αποδόθηκε ποτέ πραγματικά», ανέφερε, προσθέτοντας ότι ο Γιωτόπουλος, όπως και ο Δημήτρης Κουφοντίνας, «δεν έχουν καμία θέση ανάμεσά μας».
Η παρέμβασή της αναδεικνύει ξανά το δύσκολο όριο ανάμεσα στην τήρηση των νόμων, την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων και την ηθική απαίτηση μιας κοινωνίας να μην ξεχάσει τα θύματα της τρομοκρατίας.