Ο αντιπρόεδρος της Κοινότητας Σπαθαρίου Κωνσταντίνος Λιάσκος σηκώνει το θέμα στον αέρα: μισό έργο, καθυστερήσεις, σκιές στη διαδικασία και απαίτηση για έλεγχο πριν κλείσουν τα φρεάτια
Το αντιπλημμυρικό έργο στο Σπαθάρι δεν είναι μια απλή εργολαβία. Είναι έργο ασφάλειας. Είναι έργο που αφορά σπίτια, δρόμους, περιουσίες και ανθρώπινες ζωές.
Και ακριβώς γι’ αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν ένα ακόμη δημόσιο έργο που ξεκίνησε, καθυστέρησε, μισοέγινε και στο τέλος κανείς δεν ξέρει ποιος φταίει.
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει δημόσια ο αντιπρόεδρος της Κοινότητας Σπαθαρίου, Κωνσταντίνος Λιάσκος, το έργο που ξεκίνησε το 2022 και έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί μέσα σε οκτώ μήνες, έχει πλέον ξεπεράσει τους 40 μήνες χωρίς να έχει ολοκληρωθεί.
Οκτώ μήνες έγιναν σαράντα.
Και το χωριό ακόμη περιμένει.
Η βαριά καταγγελία: «Ουδέποτε έγινε Τοπικό Συμβούλιο»
Το σοβαρότερο, όμως, δεν είναι μόνο η καθυστέρηση. Είναι η καταγγελία για τη διαδικασία.
Ο Κωνσταντίνος Λιάσκος αναφέρει ότι στις 25 Μαΐου 2026 αναρτήθηκε στη Διαύγεια έγγραφο, στο οποίο εμφανίζεται ότι πραγματοποιήθηκε Τοπικό Συμβούλιο για το αντιπλημμυρικό έργο.
Ο ίδιος δηλώνει κατηγορηματικά:
Ουδέποτε πραγματοποιήθηκε τέτοιο Τοπικό Συμβούλιο.
Ουδέποτε ενημερώθηκε για τη διεξαγωγή του.
Ουδέποτε υπέγραψε σχετικό έγγραφο.
Και ξεκαθαρίζει ότι δεν συναινεί σε οποιαδήποτε απόφαση εμφανίζεται να έχει ληφθεί χωρίς νόμιμη συνεδρίαση.
Αν τα όσα καταγγέλλονται ισχύουν, τότε δεν μιλάμε για μια απλή παράλειψη. Μιλάμε για θεσμικό ζήτημα πρώτης γραμμής. Διότι άλλο πράγμα είναι η καθυστέρηση ενός έργου και άλλο να εμφανίζονται αποφάσεις για ένα κρίσιμο έργο χωρίς, σύμφωνα με την καταγγελία, να έχει γίνει η νόμιμη διαδικασία.
Εδώ δεν χωρούν μισόλογα.
Ή έγινε Τοπικό Συμβούλιο ή δεν έγινε.
Ή υπήρξε νόμιμη συνεδρίαση ή δεν υπήρξε.
Ή υπάρχουν υπογραφές και πρακτικά ή υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.
«Δεν μπορεί να φτιαχτεί το μισό αντιπλημμυρικό»
Ο αντιπρόεδρος της Κοινότητας ξεκαθαρίζει επίσης ότι δεν συμφωνεί να σταματήσει το έργο στην πλατεία του χωριού.
Ζητά να ολοκληρωθεί μέχρι το τέρμα, πάνω από την παλιά παιδική χαρά, στο σημείο όπου προβλέπεται να κατασκευαστεί το μεγάλο φρεάτιο.
Και λέει το αυτονόητο: δεν είναι δυνατόν να φτιαχτεί το μισό αντιπλημμυρικό.
Γιατί ένα μισό αντιπλημμυρικό δεν είναι αντιπλημμυρική προστασία. Είναι ψευδαίσθηση προστασίας. Είναι έργο που μπορεί να δείχνει ότι έγινε κάτι, αλλά στην πράξη να αφήνει το χωριό εκτεθειμένο εκεί που χρειάζεται περισσότερο θωράκιση.
Στα αντιπλημμυρικά έργα δεν υπάρχει «λίγο», «περίπου» και «μέχρι εδώ καλά είναι». Το νερό δεν σταματά εκεί που βολεύει τον εργολάβο, την υπηρεσία ή τη διοίκηση. Το νερό ακολουθεί την κλίση, τη ροή και τα λάθη όσων δεν ολοκληρώνουν σωστά τα έργα.
Πριν κλείσουν τα φρεάτια, να ανοίξουν οι ευθύνες
Ο Κωνσταντίνος Λιάσκος ζητά πλήρη έλεγχο πριν κλείσουν τα φρεάτια.
Και πολύ σωστά.
Διότι όταν ένα έργο κλείσει, όταν σκεπαστούν τα σημεία, όταν πέσουν τα υλικά και τελειώσουν οι εργασίες, τότε όλα γίνονται πιο δύσκολα. Ο έλεγχος πρέπει να γίνει τώρα. Όχι μετά την πρώτη μεγάλη βροχή. Όχι όταν θα πλημμυρίσουν δρόμοι. Όχι όταν οι κάτοικοι θα ψάχνουν ποιος είχε την ευθύνη.
Ζητά να ελεγχθεί αν το έργο εκτελείται σύμφωνα με την εγκεκριμένη τεχνική μελέτη.
Ζητά να μη γίνει καμία παρέμβαση σε αγωγό χωρίς έγκριση του επιβλέποντος μηχανικού και του Τοπικού Συμβουλίου.
Ζητά να ελεγχθεί όλο το έργο πριν κλείσουν τα φρεάτια.
Και ζητά, αν διαπιστωθούν παράνομες συνδέσεις από βόθρους, πλυντήρια ή κουζίνες, να ενημερωθούν άμεσα η Αστυνομία και το Υγειονομικό.
Αυτά δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι η ουσία. Γιατί αν μέσα σε ένα αντιπλημμυρικό έργο μπαίνουν λάθος συνδέσεις, αν τρυπιούνται αγωγοί χωρίς έλεγχο, αν κλείνουν φρεάτια χωρίς τεχνική επιβεβαίωση, τότε το έργο παύει να είναι προστασία και γίνεται μελλοντικός κίνδυνος.
Να πάνε οι καταγγελίες εκεί που πρέπει
Ο αντιπρόεδρος της Κοινότητας καλεί τον πρόεδρο Σωτήρη Λιάσκο, εφόσον το έργο δεν ολοκληρωθεί σύμφωνα με την τεχνική μελέτη, να προχωρήσουν άμεσα σε καταγγελία προς την Εισαγγελία, την Περιφέρεια και τις αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες.
Και αυτό πρέπει να γίνει χωρίς καθυστέρηση, αν δεν δοθούν καθαρές απαντήσεις.
Διότι εδώ δεν μιλάμε για διαφωνία καφενείου. Μιλάμε για δημόσιο έργο. Μιλάμε για τεχνική μελέτη. Μιλάμε για χρονοδιάγραμμα που, σύμφωνα με την καταγγελία, έχει τιναχθεί στον αέρα. Μιλάμε για έγγραφο στη Διαύγεια που αμφισβητείται ευθέως ως προς τη διαδικασία που επικαλείται.
Άρα οι αρμόδιοι οφείλουν να απαντήσουν καθαρά:
Γιατί καθυστέρησε το έργο;
Γιατί δεν έχει ολοκληρωθεί μετά από τόσους μήνες;
Προβλέπεται πράγματι η συνέχισή του μέχρι το σημείο του μεγάλου φρεατίου;
Έγινε ή δεν έγινε Τοπικό Συμβούλιο;
Ποιοι υπέγραψαν;
Πού είναι τα πρακτικά;
Εκτελείται το έργο σύμφωνα με την εγκεκριμένη μελέτη;
Και ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν αύριο το χωριό βρεθεί εκτεθειμένο;
Το Σπαθάρι δεν ζητά χάρη – ζητά προστασία
Οι κάτοικοι του Σπαθαρίου δεν ζητούν τίποτα παράλογο. Ζητούν να ολοκληρωθεί ένα έργο που ξεκίνησε για να προστατεύσει το χωριό τους.
Ζητούν να γίνει όπως προβλέπει η μελέτη.
Ζητούν να υπάρχει έλεγχος.
Ζητούν να μην εμφανίζονται αποφάσεις χωρίς καθαρές διαδικασίες.
Ζητούν να μη θαφτούν τα προβλήματα κάτω από τσιμέντο, χώμα και ασφαλτοστρώσεις.
Και κυρίως ζητούν να μη μετατραπεί ένα αντιπλημμυρικό έργο σε ακόμη ένα παράδειγμα προχειρότητας, καθυστέρησης και θεσμικής αδιαφάνειας.
Γιατί στα χωριά οι άνθρωποι ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει νερό που κατεβαίνει ανεξέλεγκτα. Ξέρουν τι σημαίνει λάθος έργο. Ξέρουν τι σημαίνει «θα το δούμε» όταν αρχίσουν οι ζημιές.
Το Σπαθάρι δεν χρειάζεται υποσχέσεις.
Χρειάζεται ολοκληρωμένο έργο.
Χρειάζεται έλεγχο τώρα.
Χρειάζεται καθαρές απαντήσεις.
Γιατί το μισό αντιπλημμυρικό δεν προστατεύει μισό χωριό.
Αφήνει ολόκληρο το χωριό εκτεθειμένο.