Δεν θα δεχθούμε ως «λύση» για το ασφαλιστικό να εγκαταλείψουν τη χώρα τα παιδιά μας. Δεν θα μετατρέψετε τη μετανάστευση των νέων Ελλήνων σε οικονομικό σχέδιο και την ερήμωση της πατρίδας σε δήθεν μονόδρομο.
Τα παιδιά μας δεν περισσεύουν. Είναι το μέλλον της Ελλάδας. Αν κάποιοι θεωρούν ότι η χώρα δεν μπορεί να τα κρατήσει, τότε δεν πρέπει να φύγουν οι νέοι. Πρέπει να φύγουν εκείνοι που απέτυχαν να δημιουργήσουν μια χώρα στην οποία οι νέοι μπορούν να εργαστούν, να δημιουργήσουν οικογένεια και να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
Και κάτι ακόμη: οι συντάξεις δεν είναι φιλοδώρημα του κράτους. Δεν είναι ελεημοσύνη ούτε προεκλογικό επίδομα. Είναι χρήματα για τα οποία οι ασφαλισμένοι εργάστηκαν και κατέβαλαν εισφορές επί δεκαετίες.
Εάν σήμερα το ασφαλιστικό σύστημα δεν μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, τότε η απάντηση δεν μπορεί να είναι μονίμως η ίδια: νέες περικοπές, μεγαλύτερα όρια ηλικίας και φυγή των νέων στο εξωτερικό.
Η κοινωνία δικαιούται να μάθει:
Πού κατέληξαν οι εισφορές των ασφαλισμένων; Ποιοι διαχειρίστηκαν τα αποθεματικά; Ποιες πολιτικές αποφάσεις ζημίωσαν τα ασφαλιστικά ταμεία; Ποιοι ευθύνονται και γιατί δεν λογοδότησαν;
Να ανοίξουν οι φάκελοι. Να διερευνηθούν όλες οι ευθύνες. Όπου προκύπτουν ποινικά αδικήματα, να ασκηθούν διώξεις. Όπου εντοπίζεται παράνομος πλουτισμός ή ζημία του Δημοσίου, να δεσμευθούν περιουσίες και να επιστραφούν τα χρήματα.
Και μετά ας έρθουν να μιλήσουν στους συνταξιούχους για «βιωσιμότητα» και στους νέους για «ευκαιρίες στο εξωτερικό».
Έως εδώ με την ανοχή των Ελλήνων.
Η Ελλάδα δεν είναι επιχείρηση τεχνοκρατών, ούτε ένα λογιστικό φύλλο με αριθμούς που πρέπει να ισοσκελιστούν πάνω στις ζωές των ανθρώπων.
Η Ελλάδα ανήκει στον λαό της. Και ο λαός της δεν πρόκειται να δεχθεί να γίνει πρόσφυγας μέσα στην ίδια του την πατρίδα.