Πάνω από 50 περιστατικά σε μία εφημερία, 14 ασθενείς στα Επείγοντα και περισσότερες από 30 κενές θέσεις γιατρών – Η «ψυχιατρική μεταρρύθμιση» άλλαξε την ταμπέλα, όχι την πραγματικότητα
Άλλαξαν το όνομα του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής. Το βάφτισαν «Πολυδύναμη Νοσηλευτική Μονάδα Ψυχικής Υγείας Αττικής».
Πιο σύγχρονο. Πιο ευρωπαϊκό. Πιο κατάλληλο για υπουργικές παρουσιάσεις, δελτία Τύπου και κυβερνητικές διαφάνειες.
Μόνο που πίσω από τη νέα ταμπέλα παραμένουν τα ίδια ράντζα, οι ίδιοι διάδρομοι, τα ίδια εξεταστήρια που μετατρέπονται σε πρόχειρους θαλάμους και οι ίδιοι εξαντλημένοι εργαζόμενοι που καλούνται να κρατήσουν όρθιο ένα σύστημα το οποίο έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια ασφαλείας.
Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση, φαίνεται, χωράει στην πρόσοψη. Οι ασθενείς, όμως, δεν χωρούν στις κλίνες.
Πάνω από 50 περιστατικά και ούτε ένα κρεβάτι
Η εφημερία της 28ης Ιουλίου 2026 περιγράφει με τον πιο ωμό τρόπο την πραγματικότητα.
Περισσότερα από 50 περιστατικά προσήλθαν στο Δαφνί. Οι διαθέσιμες κλίνες είχαν ήδη εξαντληθεί μέχρι το μεσημέρι, καθώς το νοσοκομείο έπρεπε να δεχθεί και ασθενείς που δεν μπόρεσαν να νοσηλευτούν σε άλλο εφημερεύον νοσοκομείο της προηγούμενης ημέρας.
Το αποτέλεσμα;
Δεκατέσσερις άνθρωποι παρέμειναν στον χώρο των Επειγόντων. Ορισμένοι σε ράντζα, άλλοι σε χώρους υποτιθέμενης «βραχείας νοσηλείας» και άλλοι μέσα σε ψυχιατρικά εξεταστήρια.
Στους ίδιους χώρους όπου γιατροί και ψυχολόγοι πρέπει να εξετάσουν νέα περιστατικά, ασθενείς καλούνται να κοιμηθούν περιμένοντας μήπως αδειάσει κάποιο κρεβάτι την επόμενη ημέρα.
Δεν πρόκειται για νοσηλεία. Πρόκειται για αποθήκευση ανθρώπων.
Και όλα αυτά αφορούν πολίτες σε μία από τις πιο ευάλωτες στιγμές της ζωής τους. Ανθρώπους που χρειάζονται ηρεμία, ασφάλεια, επιστημονική φροντίδα και αξιοπρέπεια. Αντί γι’ αυτά, βρίσκονται στοιβαγμένοι σε διαδρόμους, δίπλα σε αγνώστους, μέσα σε ένα περιβάλλον έντασης και αβεβαιότητας.
Ψυχιατρική περίθαλψη με… περιπολικό
Ακόμη πιο σκληρή είναι η εικόνα των ασθενών που προσέρχονται με εισαγγελική εντολή.
Τη μεταφορά εξακολουθούν να αναλαμβάνουν αστυνομικοί, οι οποίοι ούτε ειδική ψυχιατρική εκπαίδευση διαθέτουν ούτε θα έπρεπε να εκτελούν καθήκοντα υγειονομικής συνοδείας. Οι ειδικές μονάδες μεταφοράς, που θα έπρεπε να έχουν δημιουργηθεί, παραμένουν στην περιοχή των εξαγγελιών.
Έτσι, περιπολικά περιμένουν επί ώρες έξω από τα Επείγοντα. Ασθενείς μεταφέρονται ακόμη και με χειροπέδες, ενώ γιατροί και αστυνομικοί έρχονται αντιμέτωποι με μία κατάσταση που κανείς από τους δύο κλάδους δεν μπορεί να διαχειριστεί με ασφάλεια.
Και όταν δεν βρίσκεται κλίνη, αρχίζει η περιφορά.
Ο ασθενής εξετάζεται, επιστρέφει με το περιπολικό και την επόμενη ημέρα οδηγείται στο επόμενο εφημερεύον ψυχιατρικό τμήμα. Υπάρχουν, σύμφωνα με τις καταγγελίες των εργαζομένων, άνθρωποι που πέρασαν από τρία νοσοκομεία αναζητώντας ένα κρεβάτι.
Η περίφημη ψυχιατρική φροντίδα του 2026 θυμίζει σκυταλοδρομία ευθύνης: από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, από περιπολικό σε περιπολικό και από ράντζο σε εξεταστήριο.
Πάνω από 30 κενές θέσεις γιατρών
Η υπερπληρότητα δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Έχει αιτίες, ονόματα και πολιτικές ευθύνες.
Ο Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων ΨΝΑ καταγγέλλει ότι στο νοσοκομείο παραμένουν κενές περισσότερες από 30 οργανικές θέσεις ιατρικού προσωπικού. Υπάρχουν τμήματα με έναν διευθυντή και έναν επιμελητή για 31 νοσηλευόμενους, ορισμένοι από τους οποίους βρίσκονται σε ράντζα.
Στο νοσηλευτικό προσωπικό, οι κενές οργανικές θέσεις ξεπερνούν, σύμφωνα με τον Σύλλογο, το 50%.
Αυτά δεν είναι απλώς ποσοστά σε έναν πίνακα. Είναι λιγότερα μάτια για να παρακολουθούν τους ασθενείς, λιγότερα χέρια για να παρεμβαίνουν σε μία κρίση, περισσότερες εξαντλητικές εφημερίες και αυξημένος κίνδυνος για νοσηλευόμενους και εργαζομένους.
Το ίδιο κενό υπάρχει και έξω από τα νοσοκομεία. Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας Αθηνών εμφανίζεται να λειτουργεί ουσιαστικά με έναν μόνο ψυχίατρο. Όταν η πρωτοβάθμια και κοινοτική ψυχική φροντίδα είναι αποδεκατισμένη, οι ασθενείς που παίρνουν εξιτήριο δεν έχουν σταθερή παρακολούθηση. Έτσι επιστρέφουν στην κρίση και από την κρίση πάλι στο νοσοκομείο.
Είναι η γνωστή «περιστρεφόμενη πόρτα»: εξιτήριο χωρίς συνέχεια, υποτροπή και νέα εισαγωγή.
Το Δρομοκαΐτειο του 19ου αιώνα
Στο Δρομοκαΐτειο η εικόνα, σύμφωνα με μαρτυρία συνοδού ασθενούς, είναι εξίσου οδυνηρή: πανάρχαια κρεβάτια, λερωμένα στρώματα, σκισμένες κουβέρτες με καψίματα από τσιγάρα, βρώμικα δωμάτια και αποχωρητήρια, χαλασμένες συσκευές, ψευδοροφές που καταρρέουν και κλιματιστικά διαλυμένα πάνω από τα κεφάλια των ασθενών.
Το Εφημερείο δεν διαθέτει κανονικό χώρο υποδοχής. Οι συνοδοί περιμένουν επί ώρες μέσα στη ζέστη, δίπλα σε ένα κοντέινερ με προβληματικό εξαερισμό.
Δεν είναι η εικόνα ενός δημόσιου συστήματος που προστατεύει τον ψυχικά πάσχοντα. Είναι η εικόνα ενός κράτους που έχει συνηθίσει την εγκατάλειψη και προσπαθεί να την καμουφλάρει με διοικητικές μετονομασίες.
Κύριε Γεωργιάδη, η μεταρρύθμιση δεν είναι ταμπέλα
Η κυβέρνηση παρουσίασε τον νόμο 5129/2024 ως ολοκλήρωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης. Το ίδιο το υπουργείο Υγείας είχε προαναγγείλει αύξηση των διαθέσιμων κλινών, προσλήψεις εξειδικευμένου προσωπικού και εκσυγχρονισμό των παλαιών ψυχιατρείων. Το υπουργείο εξακολουθεί να παρουσιάζει τη μεταρρύθμιση ως ενίσχυση της κοινοτικής φροντίδας και των νέων μονάδων.
Η πραγματικότητα του Ιουλίου 2026, όμως, είναι ασθενείς σε ράντζα, περιπολικά στις εισόδους, άδειες οργανικές θέσεις και γιατροί που δεν ξέρουν πού να νοσηλεύσουν τον επόμενο άνθρωπο που θα περάσει την πόρτα.
Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης οφείλει να απαντήσει με αριθμούς και συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα:
Πόσοι γιατροί και νοσηλευτές θα προσληφθούν; Πόσες νέες κλίνες θα λειτουργήσουν; Πότε θα στελεχωθούν τα Κέντρα Ψυχικής Υγείας; Πότε θα δημιουργηθούν οι ειδικές μονάδες μεταφοράς; Πότε θα σταματήσει η περιφορά ψυχικά ασθενών από νοσοκομείο σε νοσοκομείο;
Γιατί η αξιοπρέπεια ενός ασθενούς δεν αποκαθίσταται με μία καινούργια επιγραφή.
Το Δαφνί μπορεί να απέκτησε όνομα πολλών λέξεων. Κρεβάτια, προσωπικό και ανθρώπινες συνθήκες εξακολουθεί να μην έχει αρκετά. Και όσο η κυβέρνηση βαφτίζει την εγκατάλειψη «μεταρρύθμιση», τα ράντζα θα παραμένουν ο πιο ειλικρινής καθρέφτης της πολιτικής της.