ή αλλιώς: «Μάζεψε τιμολόγια, να ‘χουμε να δείξουμε»
Στον ιερό ναό της τοπικής αυτοδιοίκησης, εκεί όπου τα φωτοτυπικά καίνε λιβάνι και οι φάκελοι στοιβάζονται σαν τα τάματα στην Παναγιά της Τήνου, κάτι κινείται.
Μυστικοί φάκελοι με αποδείξεις περασμένων εποχών ανοίγονται με προσοχή.
Τιμολόγια, ξεχασμένα σε συρτάρια από το 2018, αναζητούνται με θέρμη — σαν τις παλιές αγάπες.
Αντιδήμαρχοι περιφέρονται με βλέμμα χαμένο στο Excel.
Οι “κολλητές” στο γραφείο δημάρχου πίνουν καφέ και φωνάζουν:
«Ρε παιδιά, ποιος πλήρωσε τα 1.200 ευρώ για “πολιτιστική προβολή με φουσκωτό κάστορα”;»
Το Δράμα
Επικρατεί πανικός: έρχεται έλεγχος; Έγινε ρουφιανιά; Ή μήπως… κάτι δεν έπρεπε να υπάρχει ποτέ;
Η δήμαρχος, με βλέμμα αποφασιστικό, χτυπά το γραφείο:
– «Μαζέψτε τα ΟΛΑ. Θέλω τιμολόγια, παραστατικά, συμβάσεις… και τη μάγισσα που μας έκανε έλεγχο με κάρτα ταρώ!»
Το Σχέδιο:
- Ονομάζουμε ό,τι κινείται “πολιτιστικό γεγονός” (ναι, και τον γαμπρό της ξαδέρφης).
- Βάζουμε τα τιμολόγια σε ρολόι: με την ώρα που “έγινε το έργο”.
- Υπογράφει ο προϊστάμενος με αόρατο μελάνι.
- Αν έρθει έλεγχος:
– «Μα εμείς τα είχαμε όλα τακτοποιημένα. Να, ορίστε, το τιμολόγιο του 2021 που λέει “υπηρεσίες καλλιτεχνικού ψεκασμού πεζοδρομίου”.»
Το Μήνυμα:
Η διαφάνεια είναι ιερή — αρκεί να έρθει μετά τη διόρθωση των φακέλων.
Άλλωστε, όπως λέει κι ο σοφός λογιστής:
«Καλύτερα να ζητήσεις μια απόδειξη αργά, παρά να σε ψάχνει ο Ελεγκτής γρήγορα.»