Ο κ. Τσιάρας στη Βουλή αφήνει να εννοηθεί πως «η μπάλα πετιέται στην κερκίδα» και μιλά για κρίση της συμφωνίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει το αντίθετο. Όταν η κυβέρνηση δεν έχει πυξίδα, η χώρα πληρώνει.
Δεν είναι απλώς επικοινωνιακό μπέρδεμα. Είναι πολιτική ένδεια. Άλλος υπουργός δείχνει «Ευρωπαϊκό Δικαστήριο», άλλος εκπρόσωπος λέει «όχι». Δύο γραμμές, καμία στρατηγική, και μια συμφωνία –η Mercosur– που, όπως καταγγέλλεται, ευνοεί κυρίως τις βιομηχανίες της Βόρειας Ευρώπης, ενώ μετατρέπει τον μικρό Έλληνα αγρότη σε παράπλευρη απώλεια.
«Πετάμε την μπάλα στην κερκίδα» ή “σταθερή ευρωπαϊκή γραμμή”;
Όταν μια κυβέρνηση μιλά με δύο στόματα, δεν κάνει διπλωματία. Κάνει ζημιά.
Γιατί η Mercosur δεν είναι θεωρία. Είναι τιμές παραγωγού, είναι ανταγωνισμός με άνισους όρους, είναι πίεση σε κτηνοτροφία, ζάχαρη, κρέας, είναι συμπίεση εισοδήματος στην περιφέρεια.
Κι ενώ το Μέγαρο Μαξίμου εμφανίζεται να παίζει άμυνα και «διαχείριση εντυπώσεων», το πολιτικό ερώτημα είναι απλό:
Υπάρχει σχέδιο προστασίας της ελληνικής παραγωγής ή μόνο ατάκες;
Εκεί που η κυβέρνηση απέτυχε, υπήρξε αποτέλεσμα – και την εξέθεσε
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπως επισημαίνεται, υπήρξε θεσμική κίνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ, την LEFT και τον Κώστα Αρβανίτη, μαζί με ευρωβουλευτές σοσιαλιστών και ΠΑΣΟΚ, που έφερε πολιτικό αποτέλεσμα και έβαλε την κυβέρνηση σε δύσκολη θέση.
Το μήνυμα είναι διπλό:
- Αν υπάρχει βούληση, υπάρχουν και θεσμικά εργαλεία.
- Όταν η κυβέρνηση εμφανίζεται χωρίς γραμμή, την “γράφουν” οι εξελίξεις.
Η κοινωνία δεν αντέχει άλλο “όλα καλά”
Την ίδια ώρα, η πραγματική Ελλάδα δεν ζει στα briefing, ούτε στις καμπύλες των μετρήσεων:
- 8 ώρες αναμονή στα ΕΛΤΑ: δημόσια ταλαιπωρία ως «κανονικότητα».
- Παιδιά περπατούν χιλιόμετρα για να πάνε σχολείο: κράτος που απλώς “καταγράφει” το πρόβλημα.
- Ακρίβεια, ενοίκια, αισχροκέρδεια χωρίς έλεγχο: αγορά χωρίς φρένο και πολίτες χωρίς ανάσα.
Και η απάντηση;
«Είμαστε μπροστά στις δημοσκοπήσεις».
Όχι: η χώρα δεν κυβερνιέται με δημοσκοπήσεις
Οι δημοσκοπήσεις είναι φωτογραφία. Η διακυβέρνηση είναι ευθύνη.
Κι όταν μια κυβέρνηση επενδύει στο “είμαστε πρώτοι” αντί στο “έχουμε σχέδιο”, τότε συμβαίνει το προφανές: άλλοι κινούνται θεσμικά, άλλοι τρέχουν πίσω από τις εξελίξεις.
Αν, όπως καταγγέλλεται, “ο ΣΥΡΙΖΑ του 4%” κατάφερε να σας σύρει σε ευρωπαϊκές διαδικασίες, τότε το πρόβλημα δεν είναι τα ποσοστά της αντιπολίτευσης. Είναι η απουσία κυβερνητικής στρατηγικής.
Υ.Γ.: Η Mercosur δεν είναι πεδίο για εσωτερική κατανάλωση και ατάκες. Είναι μάχη για την παραγωγή, την περιφέρεια και το εισόδημα. Και αυτή η μάχη θέλει πυξίδα — όχι «μπάλα στην κερκίδα».

