Μπροστά στο πλήρωμα βρίσκονται ακόμη περίπου 13.000 μίλια και έως πέντε εβδομάδες ταξιδιού – Καταγγελίες για ελλείψεις, προβλήματα υγιεινής και ψυχική εξουθένωση, ενώ το USS George Washington παίρνει αμέσως τη θέση του στη Μέση Ανατολή
Το USS Abraham Lincoln εγκαταλείπει τη Μέση Ανατολή. Ο πόλεμος, όμως, δεν εγκαταλείπει τη Μέση Ανατολή – και οι περίπου 5.000 ναύτες και πεζοναύτες του αεροπλανοφόρου δεν έχουν φτάσει ακόμη στο σπίτι τους.
Ύστερα από ανάπτυξη 272 ημερών, το πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο ξεκίνησε την Πέμπτη το μακρύ ταξίδι της επιστροφής προς το Σαν Ντιέγκο. Η απόσταση υπολογίζεται σε περίπου 13.000 μίλια και, εφόσον δεν αλλάξει ο σχεδιασμός, θα χρειαστούν ακόμη τέσσερις έως πέντε εβδομάδες μέχρι να αντικρίσει το πλήρωμα την Καλιφόρνια.
Η αποστολή άρχισε στις 21 Νοεμβρίου 2025 ως ανάπτυξη στον Ειρηνικό. Στην πορεία, όμως, το Lincoln κατευθύνθηκε προς την Αραβική Θάλασσα και εντάχθηκε στις αμερικανικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Αυτό που είχε παρουσιαστεί ως μια προβλέψιμη στρατιωτική αποστολή εξελίχθηκε σε σχεδόν εννέα μήνες διαρκούς έντασης, επανειλημμένων παρατάσεων και ελάχιστης επαφής με τη στεριά.
Πάνω από 200 συνεχόμενες ημέρες χωρίς κανονική έξοδο
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, το Lincoln πραγματοποίησε μία σύντομη επίσημη επίσκεψη στη ναυτική βάση του Γκουάμ, στις 11 και 12 Δεκεμβρίου. Ακολούθησαν επιχειρήσεις ανεφοδιασμού, αλλά όχι κανονική παραμονή σε λιμάνι που θα επέτρεπε ουσιαστική ανάπαυση του πληρώματος.
Έτσι, το αεροπλανοφόρο ξεπέρασε τις 200 συνεχόμενες ημέρες χωρίς επίσκεψη σε λιμάνι, επίδοση που ο γερουσιαστής Ρίτσαρντ Μπλούμενταλ χαρακτήρισε σύγχρονο ρεκόρ για το αμερικανικό Ναυτικό. Ο ίδιος και μέλη της αντιπροσωπείας της Καλιφόρνιας ζήτησαν ανεξάρτητο έλεγχο για τις αποφάσεις που οδήγησαν στη διαρκή παράταση της αποστολής.
Σε ένα αεροπλανοφόρο που λειτουργεί όλο το εικοσιτετράωρο, η θάλασσα δεν σημαίνει απλώς απομόνωση. Σημαίνει βάρδιες σε περιορισμένους χώρους, συνεχή θόρυβο, υψηλή θερμοκρασία σε ορισμένα τμήματα, ελάχιστη ιδιωτικότητα και μόνιμη επιχειρησιακή πίεση.
Όταν αυτή η καθημερινότητα συνεχίζεται επί μήνες χωρίς σαφή ημερομηνία επιστροφής, η κόπωση παύει να είναι ατομικό πρόβλημα. Μετατρέπεται σε ζήτημα ασφάλειας και επιχειρησιακής ετοιμότητας.
Οι καταγγελίες από τις οικογένειες
Οι σοβαρότερες περιγραφές δεν προήλθαν από την επίσημη αλυσίδα διοίκησης, αλλά από συγγενείς μελών του πληρώματος και από αμερικανικά μέσα που καλύπτουν τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Οι αναφορές οικογενειών μελών του πληρώματος κάνουν λόγο για περιόδους με ανεπαρκείς προμήθειες τροφίμων και ειδών προσωπικής υγιεινής, προβλήματα στην ποιότητα του νερού, χαλασμένες τουαλέτες, μούχλα σε χώρους ντους και μεγάλες καθυστερήσεις στην αλληλογραφία. Συγγενείς περιέγραψαν επίσης πτώση του ηθικού και σοβαρή ψυχική εξουθένωση.
Στρατιωτικά μέσα ενημέρωσης κατέγραψαν ακόμη περιστατικά στα οποία μέλη του πληρώματος φέρεται να επιχείρησαν να πέσουν στη θάλασσα ή αποτράπηκαν την τελευταία στιγμή.
Το Ναυτικό δεν δημοσιοποίησε συγκεκριμένο αριθμό περιστατικών και υποστηρίζει ότι δεν έχει διαπιστώσει αύξηση αυτοκτονικού ιδεασμού. Επομένως, οι επιμέρους καταγγελίες δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως ολοκληρωμένο επίσημο πόρισμα. Είναι, όμως, αρκετά σοβαρές ώστε να έχουν προκαλέσει πίεση στο Κογκρέσο και δημόσια απαίτηση για έρευνα.
Στις δυσκολίες συνέβαλε και η διατάραξη της αμερικανικής εφοδιαστικής αλυσίδας μετά τα ιρανικά πλήγματα στη ναυτική βάση του Μπαχρέιν, έναν κρίσιμο κόμβο υποστήριξης του 5ου Στόλου. Η μεταφορά μέρους των λειτουργιών ανεφοδιασμού σε πολύ μεγαλύτερη απόσταση επιβάρυνε τη διανομή προμηθειών προς τις ναυτικές δυνάμεις στην περιοχή.
Η επίσημη εκδοχή του Ναυτικού
Η αμερικανική στρατιωτική ηγεσία απορρίπτει την εικόνα ενός πλοίου που είχε αφεθεί χωρίς βασική υποστήριξη.
Ο επικεφαλής της CENTCOM, ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, επισκέφθηκε το Lincoln και αναγνώρισε ότι το πλήρωμα είναι κουρασμένο. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι πολλά από τα προβλήματα που είχαν αναφερθεί για το φαγητό και το ζεστό νερό αφορούσαν προηγούμενο διάστημα και είχαν αντιμετωπιστεί από τη διοίκηση.
Η επίσημη θέση του Ναυτικού είναι ότι στο πλοίο υπήρχε συνεχής πρόσβαση σε καθαρό νερό, κλιματισμό και κατάλληλα γεύματα.
Η απάντηση αυτή δεν ακυρώνει τις μαρτυρίες των οικογενειών. Δείχνει, αντίθετα, το μεγάλο χάσμα ανάμεσα στην επιχειρησιακή αξιολόγηση της διοίκησης και στην καθημερινή εμπειρία ανθρώπων που έζησαν για μήνες μέσα σε ένα πλωτό πολεμικό εργοστάσιο.
Ο Κούπερ παρουσίασε την ανάπτυξη του Lincoln ως μία από τις εντονότερες και σημαντικότερες της σύγχρονης ναυτικής ιστορίας. Ο Λευκός Οίκος αναδημοσίευσε την εκδοχή του, τονίζοντας την αντοχή και την αποτελεσματικότητα του πληρώματος.
Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο εάν η αποστολή εκτελέστηκε. Είναι με ποιο ανθρώπινο κόστος εκτελέστηκε.
Αλλάζει το αεροπλανοφόρο, όχι η αμερικανική στρατηγική
Η επιστροφή του Lincoln δεν αποτελεί μήνυμα αποκλιμάκωσης.
Το USS George Washington, το οποίο έχει βάση την Ιαπωνία, έφτασε ήδη στην περιοχή ευθύνης της CENTCOM και ανέλαβε τη θέση του. Παράλληλα, το USS George H.W. Bush εξακολουθεί να επιχειρεί στη ζώνη του 5ου Στόλου, ενώ αντιτορπιλικά, αμφίβιες δυνάμεις και άλλα αμερικανικά πολεμικά πλοία παραμένουν ανεπτυγμένα γύρω από την Αραβική Θάλασσα και τον Κόλπο.
Η CENTCOM επιβεβαιώνει τη συνέχιση των επιχειρήσεων και του αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών. Η αντικατάσταση του Lincoln από το George Washington διατηρεί ουσιαστικά αμετάβλητη την αμερικανική ισχύ στην περιοχή, την ώρα που η μετακίνηση του Washington από τον δυτικό Ειρηνικό δημιουργεί νέα ερωτήματα για την κάλυψη των ΗΠΑ απέναντι στην Κίνα.
Για τους 5.000 ανθρώπους του Abraham Lincoln, πάντως, η γεωπολιτική ανάλυση μπορεί να περιμένει.
Προηγούνται ακόμη χιλιάδες μίλια θάλασσας, άλλος ένας μήνας μακριά από τις οικογένειές τους και η ανάγκη να απαντηθεί κάτι πολύ πιο απλό: πόσο μπορεί να πιέζεται ένα πλήρωμα προτού η «αντοχή» πάψει να είναι παράσημο και μετατραπεί σε εγκατάλειψη;