Νέες αυξήσεις έως 15% στα τρόφιμα μετά το Πάσχα – Η ενέργεια, οι μεταφορές και τα εισαγόμενα προϊόντα φέρνουν νέο σοκ στα ράφια
Η ακρίβεια επιστρέφει με ακόμη πιο σκληρό πρόσωπο. Πριν καλά καλά προλάβουν τα νοικοκυριά να πάρουν ανάσα από τις πασχαλινές δαπάνες, ένας νέος κύκλος ανατιμήσεων στα τρόφιμα φαίνεται πως έχει ήδη ξεκινήσει, με αυξήσεις που, σύμφωνα με πληροφορίες, φτάνουν έως και το 15% σε βασικές κατηγορίες προϊόντων.
Το χτύπημα δεν θα φανεί αμέσως σε όλους. Πρώτα περνά στους τιμοκαταλόγους των προμηθευτών, μετά στις αλυσίδες λιανεμπορίου και στο τέλος —όπως πάντα— καταλήγει στο ταμείο του σούπερ μάρκετ. Εκεί όπου ο καταναλωτής δεν διαπραγματεύεται. Πληρώνει.
Οι αυξήσεις ξεκινούν από την ενέργεια
Η βασική αιτία που επικαλείται η αγορά είναι η αύξηση του ενεργειακού κόστους, το οποίο έχει επιβαρύνει όλη την παραγωγική και εμπορική αλυσίδα. Από τη μεταποίηση και τη συντήρηση μέχρι τις μεταφορές και την ψύξη, κάθε στάδιο παραγωγής τροφίμων γίνεται ακριβότερο.
Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: η επιβάρυνση μετακυλίεται. Όχι στον ισχυρό κρίκο της αλυσίδας, αλλά στον πιο αδύναμο. Στον πολίτη που βλέπει τον μισθό να τελειώνει όλο και νωρίτερα μέσα στον μήνα.
Ποια προϊόντα θα χτυπηθούν περισσότερο
Οι μεγαλύτερες πιέσεις αναμένονται σε προϊόντα που απαιτούν αυξημένη βιομηχανική επεξεργασία ή διαρκή ψύξη και συντήρηση. Στο επίκεντρο βρίσκονται:
Τυροκομικά, γαλακτοκομικά, αλλαντικά, γάλα εβαπορέ, σοκολάτες, παγωτά και προϊόντα κατάψυξης.
Ιδιαίτερη επιβάρυνση αναμένεται και στα εισαγόμενα τρόφιμα, τα οποία κουβαλούν διπλό βάρος: τον πληθωρισμό της χώρας προέλευσης και το αυξημένο μεταφορικό κόστος.
Το καλάθι μικραίνει, ο λογαριασμός μεγαλώνει
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι αριθμοί. Είναι η καθημερινότητα. Είναι το οικογενειακό τραπέζι που γίνεται πιο ακριβό. Είναι οι γονείς που μετρούν ξανά και ξανά τι θα αγοράσουν. Είναι οι ηλικιωμένοι που κόβουν από βασικά είδη. Είναι οι εργαζόμενοι που πληρώνονται σε ευρώ, αλλά ζουν με τιμές κρίσης.
Η ακρίβεια στα τρόφιμα δεν είναι απλώς οικονομικό ζήτημα. Είναι κοινωνική πίεση. Είναι αθόρυβη φτωχοποίηση.
Όταν οι αυξήσεις περνούν από την ενέργεια στο ράφι και από το ράφι στο πιάτο, τότε η ακρίβεια παύει να είναι στατιστικό μέγεθος. Γίνεται καθημερινός εφιάλτης.
Και το ερώτημα είναι απλό:
πόσο ακόμη μπορεί να αντέξει ένα νοικοκυριό όταν κάθε νέα κρίση καταλήγει πάντα στην ίδια τσέπη; Την τσέπη του πολίτη.