Η επιστολή εστάλη. Η «πλήρης αντίθεση» καταγράφηκε. Μόνο που για τον Μύτικα το πολιτικό ερώτημα δεν είναι τι γράφτηκε στις 31 Μαρτίου 2026, αλλά τι δεν τόλμησε να γίνει όταν έπρεπε.
Γιατί όταν οι αγωνιστές του Μύτικα πήγαν στο Περιφερειακό Συμβούλιο τον Μάρτιο του 2024 ζητώντας καθαρή στάση για να σταματήσει το έργο, η απάντηση δεν ήταν πολιτική σύγκρουση. Ήταν το γνωστό, βολικό και απολύτως βαρύ: λευκό.
Η επιστολή δεν σβήνει το πολιτικό αποτύπωμα
Το έγγραφο του περιφερειάρχη προς τον υφυπουργό Ενέργειας εμφανίζει σήμερα την Περιφέρεια να εκφράζει «πλήρη αντίθεση» στην ολοκλήρωση και λειτουργία του έργου μέσα στην οικιστική ζώνη του Μύτικα.
Ωραία. Και αργά.
Διότι στην πολιτική δεν κρίνεσαι μόνο από τις λέξεις που γράφεις όταν η πίεση έχει φουντώσει. Κρίνεσαι από τη στάση που κράτησες όταν η κοινωνία ζητούσε καθαρό μέτωπο, καθαρή ψήφο και καθαρό πολιτικό κόστος.
Ο Μύτικας δεν είχε ανάγκη από μία διοικητική επιστολή εκ των υστέρων. Είχε ανάγκη από έναν περιφερειάρχη που θα έλεγε εγκαίρως ένα ξεκάθαρο «ως εδώ».
Το «λευκό» δεν ήταν ουδετερότητα. Ήταν πολιτική επιλογή
Το λευκό στο Περιφερειακό Συμβούλιο δεν ήταν τεχνική λεπτομέρεια. Δεν ήταν διαδικαστικό ψιλά γράμματα. Δεν ήταν αθώα στάση αναμονής.
Ήταν πολιτική επιλογή με καθαρό μήνυμα: όχι σύγκρουση τώρα.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση του κ. Σπανού.
Σήμερα εμφανίζεται να υιοθετεί πλήρη αντίθεση. Τότε όμως, όταν έπρεπε να σταθεί απέναντι στο έργο με πράξη και όχι με μεταγενέστερη αλληλογραφία, δεν το έκανε.
Αυτό δεν λέγεται ηγεσία.
Λέγεται καθυστέρηση.
Λέγεται αποφυγή ευθύνης.
Λέγεται πολιτική που έρχεται δεύτερη, αφού πρώτα έχει μιλήσει η κοινωνική πίεση.
Ο κόσμος θυμάται ποιος στάθηκε μπροστά και ποιος ήρθε μετά
Οι κάτοικοι και οι αγωνιστές του Μύτικα δεν ξεκίνησαν χθες. Δεν ανακάλυψαν τώρα το πρόβλημα. Δεν περίμεναν το 2026 για να φωνάξουν. Ήταν εκεί όταν έπρεπε. Μίλησαν όταν άλλοι ζύγιζαν το πολιτικό κόστος. Πίεσαν όταν άλλοι κρύβονταν πίσω από ισορροπίες.
Γι’ αυτό και η καθυστερημένη επιστολή δεν παράγει πολιτική κάθαρση.
Αντίθετα, φωτίζει ακόμη περισσότερο το κενό της προηγούμενης στάσης.
Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν ο περιφερειάρχης έστειλε έγγραφο.
Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί χρειάστηκε να περάσει τόσος χρόνος για να φτάσει σε θέση που η τοπική κοινωνία ζητούσε εδώ και καιρό.
Κύριε Σπανέ, ο Μύτικας δεν θα σας κρίνει από το χαρτί που στείλατε το 2026. Θα σας κρίνει από το λευκό που επιλέξατε το 2024.
Γιατί οι κοινωνίες δεν ζητούν καθυστερημένες επιστολές συμπάθειας. Ζητούν καθαρές αποφάσεις την ώρα της μάχης.
Και στη μάχη του Μύτικα, η αλήθεια είναι σκληρή: άλλοι στάθηκαν απέναντι και άλλοι άργησαν να καταλάβουν προς τα πού φυσά η οργή.