Η Εκκλησία τιμά τον Άγιο Καλλίνικο, τον Ιωάννη τον Στρατιώτη, την Αγία Θεοδότη και τον ευσεβή αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β΄
Σήμερα, Τετάρτη 29 Ιουλίου, γιορτάζουν όσοι φέρουν τα ονόματα:
Θεόδοτος, Θεοδότη και Καλλίνικος.
Το εκκλησιαστικό ημερολόγιο της 29ης Ιουλίου περιλαμβάνει μορφές που ξεχώρισαν για την πίστη, την αγάπη προς τον συνάνθρωπο και την προσφορά τους στην Εκκλησία.
Άγιος Καλλίνικος – Ο Μάρτυρας που έσωσε τους διώκτες του
Ο Άγιος Καλλίνικος έζησε τον 3ο αιώνα και καταγόταν από την Κιλικία της Μικράς Ασίας. Αφιέρωσε τη ζωή του στη διάδοση του Ευαγγελίου, περιοδεύοντας σε πόλεις και χωριά και καλώντας τους ειδωλολάτρες να γνωρίσουν τη χριστιανική πίστη.
Η δράση του προκάλεσε την οργή του ηγεμόνα Σακέρδωνα, γνωστού για τους διωγμούς εναντίον των χριστιανών. Ο Καλλίνικος συνελήφθη στην Άγκυρα, βασανίστηκε σκληρά και, επειδή αρνήθηκε να αποκηρύξει τον Χριστό, καταδικάστηκε να καεί ζωντανός στη Γάγγρα.
Κατά τη μακρά και εξαντλητική πορεία προς τον τόπο της εκτέλεσης, οι στρατιώτες που τον συνόδευαν κινδύνευσαν να πεθάνουν από τη δίψα. Ο ίδιος, αντί να χαρεί για τη δοκιμασία των βασανιστών του, προσευχήθηκε για εκείνους. Σύμφωνα με την παράδοση, νερό ανάβλυσε από έναν ξερό βράχο και τους έσωσε.
Οι στρατιώτες συγκλονίστηκαν και δίστασαν να εκτελέσουν την απόφαση. Ο Καλλίνικος, όμως, παρέμεινε ακλόνητος και οδηγήθηκε στις φλόγες, δοξάζοντας τον Θεό μέχρι την τελευταία στιγμή.
Ιωάννης ο Στρατιώτης – Προστάτης των αδικημένων
Ο Ιωάννης ο Στρατιώτης έζησε τον 4ο αιώνα και υπηρετούσε στον ρωμαϊκό στρατό επί αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη.
Η μονάδα του είχε λάβει εντολή να εντοπίζει και να συλλαμβάνει χριστιανούς. Ο Ιωάννης, ωστόσο, ήταν κρυφά χριστιανός. Αντί να παραδίδει τους πιστούς, τους προειδοποιούσε για να διαφύγουν, βοηθούσε τους φυλακισμένους και πρόσφερε τροφή, στέγη και χρήματα σε φτωχούς, ασθενείς και ξένους.
Όταν η δράση του αποκαλύφθηκε, συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Φυλακίστηκε και βασανίστηκε, αλλά μετά τον θάνατο του Ιουλιανού αφέθηκε ελεύθερος. Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του υπηρετώντας τους αδύναμους και εκοιμήθη ειρηνικά σε μεγάλη ηλικία.
Η παράδοση αναφέρει ότι ζήτησε να ταφεί μαζί με τους φτωχούς και τους απόκληρους. Χρόνια αργότερα, εμφανίστηκε σε όραμα σε μια ευσεβή γυναίκα και της υπέδειξε τον τάφο του. Το λείψανό του βρέθηκε άφθαρτο και μεταφέρθηκε στον ναό του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Άγιος Ιωάννης θεωρείται προστάτης των αδικημένων και βοηθός στην ανεύρεση κλεμμένων αντικειμένων. Στην αγιογραφία απεικονίζεται συνήθως με στρατιωτική στολή, κρατώντας δόρυ και σταυρό: τη δύναμη των όπλων υποταγμένη στη δύναμη της πίστης και της δικαιοσύνης.
Θεοδόσιος Β΄ – Ο αυτοκράτορας των Τειχών και των Γραμμάτων
Ο Θεοδόσιος Β΄, γνωστός και ως Θεοδόσιος ο Μικρός ή Καλλιγράφος, γεννήθηκε το 401 στην Κωνσταντινούπολη και ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο σε ηλικία μόλις επτά ετών. Βασίλεψε από το 408 έως το 450 και υπήρξε ένας από τους μακροβιότερους αυτοκράτορες της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Δεν διακρίθηκε ως πολεμιστής, αλλά ως άνθρωπος της πίστης, των γραμμάτων και της νομοθεσίας. Στα χρόνια της βασιλείας του ολοκληρώθηκαν τα περίφημα Θεοδοσιανά Τείχη, τα οποία προστάτευσαν την Κωνσταντινούπολη για περισσότερα από χίλια χρόνια.
Το 425 ιδρύθηκε το Πανδιδακτήριο της Κωνσταντινούπολης, σημαντικό κέντρο ανώτερης εκπαίδευσης, όπου διδάσκονταν γραμματική, ρητορική, φιλοσοφία, δίκαιο, αριθμητική, γεωμετρία, αστρονομία και μουσική.
Σημαντική παρακαταθήκη της εποχής του αποτέλεσε και ο Θεοδοσιανός Κώδικας, η μεγάλη κωδικοποίηση των ρωμαϊκών νόμων, η οποία επηρέασε αργότερα το νομοθετικό έργο του Ιουστινιανού.
Επί των ημερών του συγκλήθηκε, το 431, η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος στην Έφεσο, η οποία καταδίκασε τη διδασκαλία του Νεστορίου και επιβεβαίωσε τον όρο «Θεοτόκος» για την Παναγία. Το 438 μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και το λείψανο του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Ο Θεοδόσιος Β΄ πέθανε το 450, έπειτα από ατύχημα με το άλογό του.
Σήμερα τιμάται επίσης η μνήμη της Αγίας Θεοδότης και των τριών παιδιών της, του Αγίου Κωνσταντίνου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, των μαρτύρων Μάμαντος, Βενιαμίν, Βηρίου και Βιναίου, των Οσίων Ρωμανού, Κωνσταντίνου, Κοσμά και Μπογόλεπ, του μάρτυρα Ευσταθίου του εν Μτσχέτα και του Αγίου Λούππου, επισκόπου Τρουά.