Δημόσια ανάρτηση του Χαράλαμπου Σταματούκου φέρνει στο φως εικόνες από το εργοτάξιο του Δήμου Χαλκιδέων, όπου, σύμφωνα με την καταγγελία, ανακυκλώσιμα υλικά, λάστιχα και σκουπίδια παραμένουν εκτεθειμένα για μεγάλο χρονικό διάστημα, λίγα μέτρα από τη θάλασσα.
Μια σοβαρή καταγγελία για την κατάσταση που επικρατεί στο εργοτάξιο του Δήμου Χαλκιδέων στη Νέα Λάμψακο έκανε δημόσια ο Χαράλαμπος Σταματούκος, συνοδεύοντας την ανάρτησή του με χαρακτηριστικές εικόνες από τον χώρο.
Όπως αναφέρει, «όλα τα ανακυκλώσιμα παραμένουν εδώ για μήνες», ενώ επισημαίνει ότι «τα λάστιχα παραμένουν για χρόνια». Το ακόμη πιο ανησυχητικό, σύμφωνα με την καταγγελία, είναι ότι η θάλασσα βρίσκεται δίπλα και πως με έναν δυνατό αέρα τα σκουπίδια μπορούν να καταλήξουν εκεί.
Δεν είναι απλώς μια κακή εικόνα
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο την αισθητική ενός δημοτικού χώρου. Αφορά τη δημόσια υγιεινή, την περιβαλλοντική προστασία και κυρίως τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ο Δήμος διαχειρίζεται χώρους που βρίσκονται υπό τη δική του ευθύνη.
Γιατί αν ένας ιδιώτης άφηνε για μήνες ή χρόνια υλικά, λάστιχα και σκουπίδια σε τέτοια κατάσταση, πιθανότατα θα δεχόταν ελέγχους, συστάσεις και πρόστιμα.
Όταν όμως η εικόνα αφορά δημοτικό εργοτάξιο, το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο βαρύ:
Ποιος ελέγχει τον ελεγκτή;
Η θάλασσα δεν μπορεί να γίνεται αποδέκτης αδιαφορίας
Η αναφορά του Χαράλαμπου Σταματούκου ότι τα σκουπίδια κινδυνεύουν να καταλήξουν στη θάλασσα δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά.
Σε έναν τόπο όπως η Χαλκίδα και η Νέα Λάμψακος, όπου η σχέση με τον Ευβοϊκό είναι άμεση και καθημερινή, η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος δεν είναι θέμα επικοινωνίας. Είναι υποχρέωση.
Δεν γίνεται να μιλάμε για καθαριότητα, ανακύκλωση και περιβαλλοντική ευαισθησία, όταν σε χώρους του ίδιου του Δήμου εμφανίζονται εικόνες εγκατάλειψης.
Ο Δήμος Χαλκιδέων οφείλει απαντήσεις
Ο Δήμος Χαλκιδέων οφείλει να απαντήσει καθαρά:
Πόσο καιρό βρίσκονται εκεί τα υλικά;
Γιατί δεν έχουν απομακρυνθεί;
Υπάρχει σχέδιο διαχείρισης για τα λάστιχα;
Ποιος έχει την ευθύνη για την κατάσταση του χώρου;
Έχει γίνει έλεγχος για τον κίνδυνο μεταφοράς απορριμμάτων προς τη θάλασσα;
Γιατί η καθαριότητα δεν κρίνεται από τις ανακοινώσεις. Κρίνεται από την καθημερινή εικόνα. Από τα εργοτάξια. Από τις γειτονιές. Από τους χώρους που δεν μπαίνουν στις φωτογραφίες των δελτίων Τύπου.
Η καταγγελία του Χαράλαμπου Σταματούκου δεν είναι μια απλή γκρίνια πολίτη. Είναι μια προειδοποίηση.
Όταν ο Δήμος ζητά από τους πολίτες να σέβονται το περιβάλλον, πρέπει πρώτος να δίνει το παράδειγμα.
Αλλιώς, η «ανακύκλωση» γίνεται άλλοθι, η «καθαριότητα» γίνεται σύνθημα και η θάλασσα δίπλα στο εργοτάξιο γίνεται ο σιωπηλός αποδέκτης μιας διοίκησης που θυμάται το περιβάλλον μόνο όταν υπάρχει κάμερα.