Ο Πανευβοϊκός Σύλλογος «Πολίτης ΑμεΑ» ξεκίνησε κύκλο επαφών με τους έξι βουλευτές του νομού – Πρώτη συνάντηση με τον Συμεών Κεδίκογλου
Με στόχο την ανάδειξη των πραγματικών αναγκών των ατόμων με αναπηρία στην Εύβοια, ο Πανευβοϊκός Σύλλογος «Πολίτης ΑμεΑ» ξεκίνησε δράση ενημέρωσης προς τους βουλευτές του νομού. Η πρωτοβουλία άρχισε με επίσκεψη στον βουλευτή Ευβοίας του ΣΥΡΙΖΑ, Συμεών Κεδίκογλου, ενώ, σύμφωνα με τον πρόεδρο του συλλόγου Πέτρο Ευάγγελο Καλουπή, θα ακολουθήσουν συναντήσεις και με τους υπόλοιπους βουλευτές της Εύβοιας.
Η παρέμβαση του συλλόγου δεν περιορίστηκε σε μια τυπική ενημέρωση. Έθεσε στο τραπέζι κρίσιμα ζητήματα: τις μετακινήσεις των ΑμεΑ, την ανεξάρτητη διαβίωση, την προσβασιμότητα, τις συνθήκες λειτουργίας δομών και ΚΔΑΠ-ΑμεΑ, αλλά και τις θεσμικές ευθύνες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης απέναντι σε παιδιά και ενήλικες με αναπηρία.
Το ΦΕΚ για τις μετακινήσεις και η «νίκη» του συλλόγου
Κατά τη συνάντηση, ο πρόεδρος του Πανευβοϊκού Συλλόγου «Πολίτης ΑμεΑ» ενημέρωσε τον κ. Κεδίκογλου για τη δημοσίευση του ΦΕΚ Β’ 5824/03.11.2025, που αφορά τη νέα Κοινή Υπουργική Απόφαση με αριθμό 16404. Η απόφαση τροποποιεί προηγούμενο πλαίσιο και θεσπίζει διευκολύνσεις για άτομα με αναπηρία στις μετακινήσεις τους με μέσα μαζικής μεταφοράς.
Όπως αναφέρεται στο κείμενο του συλλόγου, η ρύθμιση αφορά δικαιούχους που διαθέτουν Κάρτα Αναπηρίας μέσω gov.gr και προβλέπει δωρεάν ή μειωμένο εισιτήριο σε ΟΑΣΑ, ΟΣΕΘ και ΚΤΕΛ, υπό συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις.
Για τα άτομα με αναπηρία στην Εύβοια, η μετακίνηση δεν είναι μια απλή καθημερινή διευκόλυνση. Είναι όρος αξιοπρέπειας, συμμετοχής, πρόσβασης στην εκπαίδευση, στην εργασία, στην υγεία και στην κοινωνική ζωή. Όταν η μετακίνηση δεν είναι εξασφαλισμένη, η αναπηρία μετατρέπεται από προσωπική συνθήκη σε κοινωνικό αποκλεισμό.
«Όχι» σε χωριά ΑμεΑ – Η ζωή δεν μπαίνει σε γκέτο
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στη συζήτηση για τα λεγόμενα «χωριά ΑμεΑ», με αφορμή θέσεις που έχουν αποδοθεί στον ευρωβουλευτή Γιώργο Αυτιά και την αντίδραση της ΕΣΑμεΑ. Ο σύλλογος καταγράφει ξεκάθαρη αντίθεση στην ιδέα δημιουργίας ξεχωριστών οικισμών για άτομα με αναπηρία, θεωρώντας ότι μια τέτοια πρόταση οδηγεί σε σύγχρονη μορφή διαχωρισμού.
Το επιχείρημα είναι καθαρό: όσο ανθρώπινα, οργανωμένα ή «πρότυπα» κι αν παρουσιαστούν τέτοια σχήματα, όταν η αναπηρία απομακρύνεται από τον κοινό κοινωνικό ιστό, δημιουργείται μια νέα μορφή ιδρυματοποίησης. Ένα ίδρυμα με πιο ήπιο όνομα. Ένα γκέτο με πιο εύπεπτο λεξιλόγιο.
Τα άτομα με αναπηρία δεν ζητούν να ζήσουν «κάπου αλλού». Ζητούν να ζήσουν εδώ. Στις πόλεις, στα χωριά, στις γειτονιές, στα σχολεία, στους χώρους εργασίας, στην κοινωνία.
Οι ΣΥΔ δεν αρκούν από μόνες τους
Ο σύλλογος τοποθετείται και απέναντι στις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης. Δεν τις απορρίπτει συνολικά, αλλά αρνείται να τις θεωρήσει αυτόματα ταυτόσημες με την ανεξάρτητη διαβίωση. Όπως σημειώνει, μια ΣΥΔ μπορεί να είναι καλύτερη από ένα μεγάλο ίδρυμα, μπορεί να είναι πιο ανθρώπινη και σε ορισμένες περιπτώσεις αναγκαία ως μεταβατική λύση, όμως το κρίσιμο ερώτημα είναι άλλο: έχει το άτομο πραγματικό έλεγχο στη ζωή του;
Μπορεί να επιλέξει πού θα ζήσει;
Μπορεί να επιλέξει με ποιους θα ζήσει;
Μπορεί να επιλέξει ποιος το υποστηρίζει;
Μπορεί να αλλάξει υποστηρικτή;
Μπορεί να βγει, να εργαστεί, να σπουδάσει, να συμμετέχει στην κοινότητα χωρίς άδεια, πρόγραμμα ή ιδρυματική λογική;
Αυτά είναι τα πραγματικά κριτήρια. Όχι η ταμπέλα της δομής. Όχι αν λέγεται «χωριό», «στέγη», «διαμέρισμα» ή «κέντρο». Το ζήτημα είναι αν ο άνθρωπος παραμένει πρόσωπο με βούληση, δικαιώματα και επιλογές.
Η ανεξάρτητη διαβίωση ως κεντρικό αίτημα
Η θέση που προβάλλει ο Πανευβοϊκός Σύλλογος «Πολίτης ΑμεΑ» είναι σαφής: η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση πρέπει να στραφεί πρωτίστως σε υπηρεσίες ανεξάρτητης διαβίωσης μέσα στην τοπική κοινωνία της Εύβοιας.
Αυτό σημαίνει προσωπική βοήθεια, προσβάσιμη κατοικία, υποστηρικτικές υπηρεσίες επιλογής του ίδιου του ατόμου και, όπου απαιτούνται συλλογικές μορφές στέγασης, αυτές να λειτουργούν αποκλειστικά με προσωποκεντρικά κριτήρια και χωρίς ιδρυματική λογική.
Η ανεξάρτητη διαβίωση δεν είναι σύνθημα. Είναι πολιτική επιλογή. Είναι το σύνορο ανάμεσα σε μια κοινωνία που «φροντίζει» αποκλείοντας και σε μια κοινωνία που στηρίζει εντάσσοντας.
Η βούληση δεν εκφράζεται πάντα με λόγια
Σημαντική είναι και η αναφορά του συλλόγου στα άτομα με νοητική αναπηρία ή στα άτομα που βρίσκονται σε βαθύτερα σημεία του φάσματος του αυτισμού. Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος δεν μπορεί να εκφράσει την επιλογή του με συμβατικό, λεκτικό τρόπο δεν σημαίνει ότι χάνει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση.
Η επιλογή μπορεί να φαίνεται αλλιώς: στο πού ηρεμεί, ποιον αποδέχεται κοντά του, τι αποφεύγει, τι τον αγχώνει, ποιο περιβάλλον τον υπερφορτώνει, πότε συμμετέχει, πότε αποσύρεται, πότε αντιδρά. Αυτή είναι μια άλλη γλώσσα. Μια γλώσσα που η Πολιτεία, οι δομές και οι φορείς οφείλουν να μάθουν να σέβονται.
Καταγγελίες για προσβασιμότητα, ασφάλεια και μεταφορά ΑμεΑ
Ο Πανευβοϊκός Σύλλογος «Πολίτης ΑμεΑ» έθεσε επίσης στον βουλευτή Ευβοίας τις καταγγελίες που, όπως αναφέρει, υποβάλλει σχεδόν καθημερινά προς την Εισαγγελία Χαλκίδας και τον Συνήγορο του Πολίτη. Οι καταγγελίες αφορούν σοβαρά ζητήματα ασφάλειας, προσβασιμότητας και μεταφοράς ατόμων με αναπηρία από τη Βόρεια Εύβοια και γειτονικούς δήμους προς ΚΔΑΠ-ΑμεΑ στη Χαλκίδα.
Σύμφωνα με το κείμενο του συλλόγου, τα ζητήματα που καταγράφονται αφορούν έλλειψη βασικών υποδομών προσβασιμότητας, κινδύνους για την ασφάλεια και την υγεία των ΑμεΑ, αποκλεισμό από εκπαιδευτικές δραστηριότητες, ελλείψεις σε συνθήκες υγιεινής και φροντίδας, καθώς και ζητήματα συμμόρφωσης των αρμόδιων φορέων με την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Εδώ το θέμα παύει να είναι θεωρητικό. Μιλάμε για παιδιά, οικογένειες, καθημερινές διαδρομές, κινδύνους, αποκλεισμούς και θεσμικές ευθύνες.
Η ευθύνη των Δήμων
Ο σύλλογος υπενθυμίζει ότι η προστασία της αξιοπρέπειας, της ασφάλειας και της ισότιμης πρόσβασης των παιδιών με αναπηρία στην εκπαίδευση δεν είναι επιλογή. Είναι νομική και θεσμική υποχρέωση. Στο κείμενο γίνεται αναφορά στα άρθρα 75 του Ν. 3463/2006 και 94 του Ν. 3852/2010, σύμφωνα με τα οποία η μέριμνα για έργα συντήρησης, βελτίωσης και επισκευής υφιστάμενων διδακτηρίων εμπίπτει στον τομέα ευθύνης των Δήμων.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να αντιμετωπίζει την προσβασιμότητα ως δευτερεύον έργο, ούτε τη μεταφορά των παιδιών με αναπηρία ως τεχνική λεπτομέρεια. Για τις οικογένειες που το ζουν, αυτά είναι η διαφορά ανάμεσα στη συμμετοχή και στον αποκλεισμό.
Η δράση συνεχίζεται
Ο Πανευβοϊκός Σύλλογος «Πολίτης ΑμεΑ» δηλώνει ότι η δράση ενημέρωσης θα συνεχιστεί με όλους τους βουλευτές της Εύβοιας. Το μήνυμα είναι σαφές: τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία δεν μπορούν να μένουν σε ανακοινώσεις, ευχές και επετειακές δηλώσεις.
Χρειάζονται αποφάσεις. Χρειάζονται υποδομές. Χρειάζεται μεταφορά. Χρειάζεται ανεξάρτητη διαβίωση. Χρειάζεται πραγματική προσβασιμότητα.
Γιατί μια κοινωνία δεν κρίνεται από το πώς μιλά για τους ανθρώπους με αναπηρία. Κρίνεται από το αν τους επιτρέπει να ζουν ισότιμα, με αξιοπρέπεια, επιλογή και ελευθερία.