Η θάλασσα για τα ΑμεΑ δεν είναι προεκλογική φωτογραφία, ούτε ανάρτηση αυτοθαυμασμού. Είναι δικαίωμα. Και στην Αυλίδα, 10 Ιουνίου, το δικαίωμα αυτό παραμένει στον αέρα.
Κάπου ανάμεσα στις αναρτήσεις, στα χαμόγελα, στα πράσινα τικ και στις ευχαριστίες, χάθηκε η Αυλίδα.
Χάθηκε από τον σχεδιασμό.
Χάθηκε από την προτεραιότητα.
Χάθηκε από την πράξη.
Γιατί τα λόγια ειπώθηκαν. Οι διαβεβαιώσεις δόθηκαν. Οι υποσχέσεις μοιράστηκαν. Οι ανακοινώσεις έγιναν. Όμως η ράμπα πρόσβασης στη θάλασσα για τα άτομα με αναπηρία στην Παραλία Αυλίδας παραμένει άφαντη.
Και εδώ δεν μιλάμε για μια απλή καθυστέρηση. Μιλάμε για πολιτική έκθεση.
Σύμφωνα με τη δημόσια καταγγελία του Νικόλαου Αλμπάνη, έχουν περάσει ήδη 27 ημέρες από την παρέμβασή του για την ανάγκη τοποθέτησης SEATRAC στην Αυλίδα. Μετά την ανάρτησή του, όπως αναφέρει, υπήρξαν διαβεβαιώσεις προσωπικά προς τον ίδιο από την Αντιδήμαρχο Αυλίδας Μαρία Βάθη και τον Δημοτικό Σύμβουλο Ελευθέριο Λειβαδίτη ότι η ράμπα θα τοποθετηθεί.
Ο Δήμος Χαλκιδέων, μάλιστα, φέρεται να ανέφερε πως «τις επόμενες ημέρες» θα τοποθετηθεί ανάλογος εξοπλισμός και στην Παραλία Αυλίδας.
Είμαστε στις 10 Ιουνίου.
Το καλοκαίρι μπήκε.
Οι παραλίες γεμίζουν.
Οι συμπολίτες με κινητικά προβλήματα περιμένουν.
Και το SEATRAC στην Αυλίδα ακόμη αγνοείται.
Πόσο κρατούν, τελικά, οι «επόμενες ημέρες» στον Δήμο Χαλκιδέων;
Μέχρι να περάσει ο Ιούνιος;
Μέχρι να τελειώσει ο Ιούλιος;
Μέχρι να μπει ο Αύγουστος;
Ή μέχρι να ξεχαστεί το θέμα;
Το πιο βαρύ, όμως, είναι άλλο.
Στις 13 Αυγούστου 2025, η ίδια η Δήμαρχος Χαλκιδέων Έλενα Βάκα ανακοίνωνε ότι το 2026 θα υπάρχει εξασφαλισμένη προσβασιμότητα στη θάλασσα για τα ΑμεΑ σε συγκεκριμένες περιοχές, ανάμεσά τους και η Παραλία Αυλίδας.
Άρα δεν πρόκειται για αίτημα που εμφανίστηκε ξαφνικά.
Δεν πρόκειται για κάτι που δεν γνώριζε ο Δήμος.
Δεν πρόκειται για μια ανάγκη που προέκυψε τελευταία στιγμή.
Ήταν γνωστό.
Ήταν ανακοινωμένο.
Ήταν δεσμευμένο δημόσια.
Και σήμερα η Αυλίδα βλέπει άλλες περιοχές να έχουν ήδη ράμπες, ενώ η ίδια μένει απέξω.
Αστέρια. Συκιές. Αλυκές. Λευκαντί. Νέα Αρτάκη. Παπαθανασίου.
Και η Αυλίδα;
Η Αυλίδα πάλι στην αναμονή. Πάλι στο «θα». Πάλι στο «έρχεται». Πάλι στην ουρά της δημοτικής προτεραιότητας.
Αυτό δεν είναι διοίκηση. Είναι εμπαιγμός.
Γιατί η προσβασιμότητα δεν είναι πολυτέλεια. Δεν είναι διακοσμητικό έργο. Δεν είναι κάτι που τοποθετείται όταν περισσέψει χρόνος, όταν υπάρξει διάθεση ή όταν πιέσει αρκετά η τοπική κοινωνία.
Η πρόσβαση στη θάλασσα για έναν άνθρωπο με αναπηρία είναι αξιοπρέπεια.
Και όποιος τη μετατρέπει σε υπόσχεση χωρίς αντίκρισμα, ας μη μιλά μετά για κοινωνική ευαισθησία.
Η Δημοτική Αρχή Χαλκιδέων οφείλει να απαντήσει καθαρά:
Θα τοποθετηθεί SEATRAC στην Παραλία Αυλίδας;
Σε ποιο σημείο; Στην Πούντα; Στο Ζιγκουράτ; Αλλού;
Πότε ακριβώς;
Γιατί καθυστέρησε;
Γιατί η Αυλίδα εμφανιζόταν στις δεσμεύσεις του 2025 και σήμερα απουσιάζει από τις ανακοινώσεις;
Και κυρίως:
Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους που περίμεναν να κάνουν μπάνιο με αξιοπρέπεια και ακόμη περιμένουν;
Δεν μπορεί η Δημοτική Αρχή να πανηγυρίζει με φωτογραφίες για όσα τοποθετήθηκαν αλλού και την ίδια ώρα να αφήνει την Αυλίδα χωρίς απάντηση.
Δεν μπορεί να υπάρχουν περιοχές πρώτης και δεύτερης κατηγορίας.
Δεν μπορεί οι πολίτες με αναπηρία να γίνονται αντικείμενο επικοινωνιακής διαχείρισης.
Και δεν μπορεί κάθε φορά που κάποιος πολίτης επιμένει για το αυτονόητο να βαφτίζεται «κουραστικός».
Κουραστική δεν είναι η διεκδίκηση.
Κουραστική είναι η αδιαφορία.
Κουραστικές είναι οι υποσχέσεις χωρίς αποτέλεσμα.
Κουραστικό είναι να πρέπει να φωνάζεις για να εφαρμοστούν τα αυτονόητα.
Η Αυλίδα δεν ζητά χάρη. Ζητά ισότιμη μεταχείριση.
Ζητά να μην αντιμετωπίζεται ως υποσημείωση του Δήμου Χαλκιδέων.
Ζητά οι άνθρωποι με αναπηρία, οι ηλικιωμένοι και όσοι έχουν κινητικά προβλήματα να μπορούν να μπουν στη θάλασσα χωρίς να εξαρτώνται από την καλή θέληση κανενός.
Η θάλασσα είναι για όλους.
Όχι μόνο για όσους μπορούν να περπατήσουν μέχρι το νερό.
Και όσο η ράμπα SEATRAC στην Αυλίδα δεν τοποθετείται, η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο: ανήκει στη Δημοτική Αρχή Χαλκιδέων.
Όχι άλλα δελτία Τύπου.
Όχι άλλα «θα».
Όχι άλλες δημόσιες ευαισθησίες στα λόγια.
Βάλτε τη ράμπα τώρα.
Γιατί η αξιοπρέπεια των ανθρώπων δεν μπορεί να περιμένει την επόμενη ανάρτηση της Δημάρχου.