Αναδημοσίευση από την σελίδα του facebook Αυλίδα – Ιστορία – Παράδοση – Πολιτισμός
Ανοίγουμε την Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών με την Αφορμή για την έναρξη της επανάστασης στην Εύβοια .
Η ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ
ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ .
Το Βαθύ απέχει 3 χιλιόμετρα από την αρχαία Αυλίδα και δεν αναφέρεται από τους αρχαίους συγγραφείς ίσως γιατί την εποχή αυτή ήταν ένας μικρός οικισμός που σίγουρα πάντα θα ήταν κατοικημένος λόγω της εύφορης κοιλάδας του.
Ο Άγγλος περιηγητής Hobhouse ο οποίος πέρασε από το Βαθύ το 1810 γράφει ο,τι το χωριό ήταν κατοικημένο ,
Κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας την περίοδο της επανάστασης του 1821 επανειλημμένως είχε λεηλατηθεί από τους Τούρκους της Ευβοιας . , άνδρες από την Αυλίδα έλαβαν μέρος σε μάχες κατά των Τούρκων. Αφορμή για την έναρξη της επανάστασης στην Εύβοια, υπήρξε η εκτέλεση
επτά αθώων Ελλήνων γιδοβοσκών της Αυλίδας από τους Τούρκους στην
περιοχή της Χαλκίδας. Γι΄αυτή την περίοδο ο Μιχαλόπουλος μας γράφει τα
παρακάτω:
«…Στο μεταξύ οι Τούρκοι της Χαλκίδας, που πληροφορήθηκαν πια τα
γεγονότα, συγκεντρώθηκαν στο διοικητήριο για να σκεφθούν και ν΄
αποφασίσουν τί θα κάνουν. Κατά το συμβούλιο σηκώθηκε ο πολύπειρος και
γηραλέος Ρεσίτμπεης, διοικητής της πόλης, κι είπε τα εξής:
«Ο Σουλτάνος εμπόδιζε το ραγιά να χτίζει εκκλησίες, τον άφηνε όμως κι
έκανε σχολειά και καράβια. Να τι του κάνει τώρα ο Ραγιάς με τα σχολειά και
τα καράβια του, ας πάγει τώρα να τον κάνει ζάπη, που σήκωσε κεφάλι».
Οι άλλοι μπέηδες δε μίλησαν κι άφησαν τον Ρεσίτμπεη να κρίνει ποιά μέτρα
έπρεπε να λάβει. Αποφάσισε τον αφοπλισμό των κατοίκων και τη σύλληψη
των Κοτζαμπάσηδων ως ομήρων. Θέλοντας δε να τρομοκρατήσει τους
Ραγιάδες πρόσταξε να δολοφονηθούν μερικοί χωριάτες από τα περίχωρα της
Χαλκίδας και να κρεμαστούν από τα κρικέλια στον πλάτανο της πλατείας. Την
άλλη μέρα, Μεγάλη Παρασκευή 8 τ΄ Απρίλη, οι κάτοικοι είδαν το απαίσιο
θέαμα οχτώ κρεμασμένων βοσκών, που τη νύχτα είχαν σκοτώσει οι άνθρωποι του Ρεσίτμπεη. Συγχρόνως ειδοποίησε το Μουσελίμη να καλέσει το
μητροπολίτη και να τον προστάξει να εγγυηθεί για την ησυχία των
χριστιανών. Ήταν Μεγάλο Σάββατο (9 τ΄ Απρίλη), όταν ο Γρηγόριος
παρουσιάστηκε στο θρησκευτικό αρχηγό των Μουσουλμάνων. Ο τελευταίος
είπε δόλια κι υποκριτικά στο Γρηγόριο τα εξής, για να τον παραπλανήσει:
«Μη φοβάστε, εμείς γνωρίζουμε ότι σεις είσθε χας Ραγιάδες
(προσκυνημένοι)». Αναφερόμενος δε στο φόνο των βοσκών είπε:«Αυτούς που χτύπησε τη νύχτα το κόλι (η νυχτοφυλακή), ήσαν μεθυσμένοι
εντεψήτιδες (χαροκόποι)». Κι έκλεισε η κουβέντα με τα εξής:
«Να πάτε στην εκκλησιά σας και να κάνετε τη Λαμπρά σας, κι αν φοβάστε,
εγώ στέλνω εκεί το Μουζάραγα να περιστοιχίσει την εκκλησιά σας, καθώς
πρέπει. Και να χορέψουν οι Ραγιάδες τρεις μέρες και να κάνετε ό,τι εκάνατε
προτού, κατά τα συνήθειά σας».
Ανάμεσα μιας τραγικής αγωνίας έγινε η Ανάσταση τα ξημερώματα της 10
Απριλίου, ενώ η τουρκική φρουρά είχε περιζώσει τη μητρόπολη της Χαλκίδας. Όταν τέλειωσε η ακολουθία, ο Γρηγόριος βγήκε στην πόρτα της
εκκλησιάς, ευλόγησε το ποίμνιο και χάρισε πολλά δώρα και χρήματα στους
Τούρκους στρατιώτες, στους φτωχούς και τους καβάσηδες, που του
ευχήθηκαν στην τουρκική γλώσσα:
«Μπαϊράν μπουμπαρεκί», ήτοι ας είναι βλογημένη κι ευτυχισμένη η Λαμπρή
σου.
Τη Δευτέρα έφθασε στη Χαλκίδα ο Ομέρμπεης της Κάρυστος κι έφερε τα νέα
για την επανάσταση του Μωριά και των νησιών. Ήταν ένας από τους
τολμηρότερους Τούρκους της Ελλάδας, προνοητικός,
επιχειρηματικός και δραστήριος και δεν έμοιαζε με τους Τούρκους της
Χαλκίδας, που περνούσαν σαν οι δειλότεροι και νωθρότεροι της Ανατολής.
Σε συνέλευση δε που συγκροτήθηκε ο Ομέρμπεης είπε στους μπέηδες και
τους άλλους επίσημους της Χαλκίδας:
«Η Επανάσταση δεν είναι του Αλή Πασά, μα γενική εναντίον των Τούρκων
και του δοβλετιού» (της Κυβέρνησης) «πρέπει να χτυπηθεί κατακέφαλα και
μ΄ όλα τα μέσα»…».
Επίσης υπάρχουν αναφορές ό,τι 1824, 1825,1829 οι Τούρκοι προξένησαν μεγάλες καταστροφές στο Βαθύ