Πάγωμα τιμών χωρίς πλαφόν, υποσχέσεις για τον Σεπτέμβριο, «λαγός» για την κατάργηση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών και γέφυρες επιστροφής προς τον Αντώνη Σαμαρά. Δεν κυβερνούν πλέον. Διαχειρίζονται τον εκλογικό πανικό τους.
Ξαφνικά η κυβέρνηση κήρυξε… ανένδοτο κατά της ακρίβειας.
Έπειτα από χρόνια κατά τα οποία οι πολίτες έβλεπαν τις τιμές στα τρόφιμα, στην ενέργεια, στα ενοίκια και στις υπηρεσίες να σκαρφαλώνουν, το Μέγαρο Μαξίμου ανακάλυψε ότι το σούπερ μάρκετ έχει μετατραπεί σε πεδίο καθημερινής οικονομικής εξόντωσης.
Όχι επειδή συγκινήθηκε.
Όχι επειδή άκουσε τις οικογένειες που μετρούν τα κέρματα στο ταμείο.
Όχι επειδή αντιλήφθηκε ξαφνικά ότι ο μισθός τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας.
Το ανακάλυψε επειδή πλησιάζουν εκλογές και οι δημοσκοπήσεις δεν διορθώνονται με κυβερνητικά δελτία Τύπου.
Καταργούν το πλαφόν και πανηγυρίζουν για το «πάγωμα»
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι οι μειώσεις περίπου 6% που είχαν καταγραφεί σε 2.000 κωδικούς προϊόντων λόγω του πλαφόν στο περιθώριο κέρδους θα διατηρηθούν, κατόπιν δέσμευσης των επιχειρήσεων, για τους δύο μήνες του καλοκαιριού. Ταυτόχρονα, όμως, το ίδιο το πλαφόν λήγει στις 30 Ιουνίου. Και οι πραγματικές μειώσεις παραπέμπονται ξανά στον Σεπτέμβριο.
Προσέξτε το κυβερνητικό θαύμα:
Καταργούν το υποχρεωτικό μέτρο και το αντικαθιστούν με μία συμφωνία κυρίων.
Αφήνουν την αγορά να αυτορυθμιστεί και ζητούν από τους καταναλωτές να χειροκροτήσουν.
Δεν μειώνουν ουσιαστικά τις σημερινές τιμές. Υπόσχονται ότι δεν θα αυξηθούν άλλο για δύο μήνες.
Μετά από χρόνια ανατιμήσεων, παρουσιάζουν ως κοινωνική κατάκτηση το γεγονός ότι το προϊόν που έγινε απλησίαστο δεν θα γίνει —προς το παρόν— ακόμη ακριβότερο.
Δηλαδή, αφού άφησαν τον ασθενή να αιμορραγεί, του ανακοινώνουν πανηγυρικά ότι θα σκουπίσουν για λίγο το πάτωμα.
Και από τον Σεπτέμβριο;
Από τον Σεπτέμβριο θα έρθουν, λέει, οι «δραστικές μειώσεις».
Ο Σεπτέμβριος αποτελεί πλέον το αγαπημένο καταφύγιο κάθε κυβερνητικής αποτυχίας. Εκεί στοιβάζονται οι υποσχέσεις, οι εξαγγελίες, οι παρεμβάσεις και οι λύσεις που δεν έρχονται ποτέ σήμερα.
Η ακρίβεια, όμως, δεν περιμένει τον Σεπτέμβριο.
Ο λογαριασμός έρχεται σήμερα.
Το ταμείο του σούπερ μάρκετ χτυπάει σήμερα.
Το ενοίκιο πληρώνεται σήμερα.
Το ψυγείο αδειάζει σήμερα.
Η επιστολή Φεύγα και ο «λαγός» της δεξιάς στροφής
Και ενώ το Μαξίμου επιχειρεί να πουλήσει κοινωνική ευαισθησία στο ράφι, στο κομματικό παρασκήνιο ξεκίνησε η επιχείρηση επαναπατρισμού των δεξιών ψηφοφόρων.
Ο γραμματέας Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας της ΝΔ, Βασίλης Φεύγας, έστειλε επιστολή στον Κυριάκο Μητσοτάκη ζητώντας, μεταξύ άλλων, την κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και την άρση της διαγραφής του Αντώνη Σαμαρά.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευσε να δηλώσει ότι η επιστολή δεν εκφράζει τη Νέα Δημοκρατία και ότι δεν αποτελεί «σοβαρή κίνηση». Ο συντάκτης της, όμως, παρέμενε —τουλάχιστον κατά τη στιγμή των δηλώσεων— στη θέση του.
Εδώ υπάρχουν δύο ενδεχόμενα.
Ή πρόκειται για έναν συντονισμένο πολιτικό «λαγό», ώστε να μετρηθούν οι αντιδράσεις της συντηρητικής βάσης.
Ή η κυβέρνηση έχει χάσει σε τέτοιο βαθμό τον έλεγχο του κόμματός της, ώστε ο αρμόδιος γραμματέας στρατηγικού σχεδιασμού να προτείνει δημόσια την κατεδάφιση μιας εμβληματικής κυβερνητικής επιλογής και την επιστροφή ενός διαγραμμένου πρώην πρωθυπουργού.
Και τα δύο ενδεχόμενα είναι αποκαλυπτικά.
Στην πρώτη περίπτωση έχουμε πολιτική εξαπάτηση.
Στη δεύτερη έχουμε εσωκομματική αποσύνθεση.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι εκλογικό κουπόνι
Η πιο αποκρουστική πλευρά αυτής της ιστορίας δεν είναι η εσωκομματική ίντριγκα.
Είναι ότι ένα ζήτημα ισότητας και ατομικών δικαιωμάτων μετατρέπεται σε διαπραγματευτικό χαρτί για την επιστροφή χαμένων ψήφων.
Η κυβέρνηση ψήφισε έναν νόμο, τον παρουσίασε ως ιστορική τομή και τώρα κορυφαίο κομματικό της στέλεχος προτείνει να τον πάρει πίσω, επειδή υποτίθεται ότι δεν απέδωσε εκλογικά.
Τόσο βαθιές ήταν, λοιπόν, οι πεποιθήσεις τους;
Τόσο ακλόνητες ήταν οι αρχές τους;
Μέχρι να εμφανιστεί η πρώτη δυσμενής δημοσκόπηση;
Τα δικαιώματα των ανθρώπων δεν είναι προϊόν στο ράφι. Δεν μπαίνουν σε προσφορά, δεν αποσύρονται όταν πέφτουν οι πωλήσεις και δεν ανταλλάσσονται με ποσοστά στη δεξιά πολυκατοικία.
Μια κυβέρνηση που ψηφίζει δικαιώματα όταν τη συμφέρουν επικοινωνιακά και εξετάζει την αναίρεσή τους όταν τη δυσκολεύουν εκλογικά δεν διαθέτει αξιακό σύστημα.
Διαθέτει μόνο εκλογικό κομπιουτεράκι.
Ο Σαμαράς από «διαγραμμένος» έγινε πιθανός σωτήρας
Στο ίδιο πακέτο τοποθετήθηκε και ο Αντώνης Σαμαράς.
Ο άνθρωπος που διαγράφηκε επειδή συγκρούστηκε δημόσια με την κυβερνητική γραμμή εμφανίζεται τώρα ως πιθανός παράγοντας επανένωσης της παράταξης.
Γιατί;
Επειδή η πιθανότητα ενός νέου κόμματος στα δεξιά προκαλεί τρόμο στο Μαξίμου.
Όσο η κυβέρνηση ένιωθε πανίσχυρη, ο Σαμαράς παρουσιαζόταν ως πρόβλημα.
Τώρα που οι διαρροές προς τα δεξιά γίνονται επικίνδυνες, κάποιοι τον θυμήθηκαν ως ιστορικό στέλεχος που πρέπει να επιστρέψει στο κομματικό μαντρί.
Αρχές λάστιχο.
Διαγραφές με ημερομηνία λήξης.
Πολιτικές αποφάσεις που αλλάζουν ανάλογα με τις μετρήσεις.
Δεν πρόκειται για ενότητα.
Πρόκειται για συγκόλληση εξουσίας.
Δεν πολεμούν την ακρίβεια – Πολεμούν την εκλογική φθορά
Αυτό είναι το πραγματικό κυβερνητικό σχέδιο:
Λίγο «πάγωμα» τιμών για τα λαϊκά στρώματα.
Λίγη δεξιά στροφή για τους συντηρητικούς ψηφοφόρους.
Λίγη συζήτηση περί επιστροφής Σαμαρά για να κλείσει η δεξιά διαρροή.
Λίγες υποσχέσεις για μειώσεις τον Σεπτέμβριο.
Και μπόλικη επικοινωνία για να ξεχαστούν τα προηγούμενα χρόνια.
Μόνο που οι πολίτες δεν τρώνε επικοινωνία.
Δεν πληρώνουν το ρεύμα με συνεντεύξεις υπουργών.
Δεν αγοράζουν τρόφιμα με κυβερνητικές διαβεβαιώσεις.
Δεν καλύπτουν το ενοίκιο με προεκλογικούς «ανένδοτους».
Η κυβέρνηση δεν ξεκίνησε πόλεμο κατά της ακρίβειας.
Ξεκίνησε πόλεμο κατά της εκλογικής της κατάρρευσης.
Και σε αυτόν τον πόλεμο είναι διατεθειμένη να επιστρατεύσει τα πάντα: τα σούπερ μάρκετ, τις κοινωνικές ευαισθησίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον Αντώνη Σαμαρά και κάθε παλιά ή νέα υπόσχεση.
Δεν κυβερνούν με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας.
Κυβερνούν κοιτάζοντας τις κυλιόμενες δημοσκοπήσεις.
Και όταν μια κυβέρνηση αρχίζει να αλλάζει «αρχές», νόμους και εχθρούς ανάλογα με τα ποσοστά, δεν βρίσκεται σε πολιτική αντεπίθεση.
Βρίσκεται σε πανικό.