Μετά τα δημοσιεύματα του Outnews.gr, η Δημοτική Αρχή “θυμήθηκε” τη Νέα Αρτάκη. Ωραία. Και αφού ενημερώθηκαν όλοι, τι έγινε;
Ωραία η αναμνηστική φωτογραφία.
Ωραία η σύσκεψη.
Ωραίο και το δελτίο Τύπου.
Μόνο που οι κάτοικοι της Νέας Αρτάκης και της Χαραυγής δεν ζουν μέσα στις φωτογραφίες. Ζουν στην καθημερινότητα. Ζουν στην παραλία όπως έχει καταντήσει. Ζουν με την ηχορύπανση, την παραβατικότητα, την εγκατάλειψη, την ταλαιπωρία, τα προβλήματα που χρονίζουν και ξαφνικά γίνονται «θέμα συζήτησης» όταν προηγηθούν δημοσιεύματα, αντιδράσεις και πολιτικό κόστος.
Μετά τα δημοσιεύματα του Outnews.gr, πραγματοποιήθηκε συνάντηση για την αντιμετώπιση της παραβατικότητας και της έντονης ηχορύπανσης στο λιμάνι της Νέας Αρτάκης. Παρόντες η Δήμαρχος Χαλκιδέων, η Αστυνομία, το Λιμεναρχείο, ο ΟΛΝΕ, αντιδήμαρχοι και η Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας.
Καλώς έγινε η συνάντηση.
Το ερώτημα όμως είναι απλό:
Γιατί τώρα;
Γιατί έπρεπε να φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο;
Γιατί έπρεπε να φωνάξουν οι κάτοικοι;
Γιατί έπρεπε να γραφτούν δημοσιεύματα;
Γιατί έπρεπε να εκτεθεί δημόσια η εικόνα της Νέας Αρτάκης για να κινητοποιηθεί η Δημοτική Αρχή;
Και κυρίως:
Πού ήταν μέχρι τώρα οι πολιτικά αόρατοι αντιδήμαρχοι;
Το σύνθημα της θητείας: «Θα σε καλέσω μετά…»
Υπάρχει μια φράση που φαίνεται να περιγράφει καλύτερα από κάθε ανακοίνωση την εμπειρία πολλών πολιτών:
«Θα σε καλέσω μετά…»
Μετά για την παραλία.
Μετά για τη Χαραυγή.
Μετά για τα ΕΛΤΑ.
Μετά για την ταλαιπωρία ολόκληρης της πόλης που τρέχει καθημερινά στα Ψαχνά και στη Χαλκίδα.
Μετά για τα προβλήματα που βλέπουν όλοι.
Μετά για τις λύσεις που δεν έρχονται ποτέ.
Μόνο που στην πολιτική, όταν το «μετά» γίνεται μόνιμη απάντηση, δεν είναι αναβολή. Είναι αδιαφορία.
Και όταν η αδιαφορία αφορά την καθημερινότητα των πολιτών, τότε γίνεται πολιτική ευθύνη.
Να βάλετε και πανό στην παραλία για το ενδιαφέρον σας
Αφού λοιπόν υπάρχει τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για τη Νέα Αρτάκη, ας μπει και ένα πανό στην παραλία:
«Η Δημοτική Αρχή ενδιαφέρεται».
Να μπει κι ένα για τα ΕΛΤΑ.
Να μπει κι ένα για τη Χαραυγή.
Να μπει κι ένα για την καθημερινή ταλαιπωρία των κατοίκων.
Να μπει κι ένα για κάθε πρόβλημα που θυμάται η Δημοτική Αρχή μόνο όταν γίνει δημόσια πίεση.
Γιατί οι πολίτες δεν ζητούν πανό.
Δεν ζητούν φωτογραφίες.
Δεν ζητούν δηλώσεις ενδιαφέροντος.
Ζητούν καθαρή παραλία.
Ζητούν ασφάλεια.
Ζητούν σεβασμό.
Ζητούν λειτουργικές υπηρεσίες.
Ζητούν παρουσία των αρμοδίων πριν γίνει το πρόβλημα ντροπή.
Και αφού τους ενημέρωσαν, τι έγινε;
Εδώ βρίσκεται όλη η ουσία.
Η σύσκεψη έγινε.
Η φωτογραφία βγήκε.
Το δελτίο Τύπου γράφτηκε.
Οι αρμόδιοι ενημερώθηκαν.
Οι κάτοικοι ξαναείπαν αυτά που λένε εδώ και καιρό.
Και μετά;
Άλλαξε κάτι στο λιμάνι της Νέας Αρτάκης;
Σταμάτησε η ηχορύπανση;
Περιορίστηκε η παραβατικότητα;
Υπήρξε σταθερή αστυνόμευση;
Μπήκε συγκεκριμένο σχέδιο ελέγχων;
Υπήρξε παρέμβαση στην παραλία;
Δόθηκε λύση για τη Χαραυγή;
Προχώρησε κάτι ουσιαστικό για τα ΕΛΤΑ και την ταλαιπωρία των κατοίκων;
Ή απλώς έγινε ακόμη μία σύσκεψη για να ειπωθεί ότι «ασχοληθήκαμε»;
Η ενημέρωση δεν είναι λύση
Οι πολίτες δεν ζήτησαν να ενημερωθούν οι αρμόδιοι.
Ζήτησαν να λειτουργήσουν οι αρμόδιοι.
Άλλο πράγμα είναι η ενημέρωση και άλλο η πράξη.
Άλλο η φωτογραφία και άλλο η ευθύνη.
Άλλο η σύσκεψη και άλλο το αποτέλεσμα.
Γιατί αν μετά τη συνάντηση η καθημερινότητα των κατοίκων παραμένει ίδια, τότε δεν μιλάμε για παρέμβαση. Μιλάμε για επικοινωνιακή διαχείριση.
Η Νέα Αρτάκη δεν έχει ανάγκη από πολιτικούς που εμφανίζονται όταν ανάβουν τα φώτα της δημοσιότητας. Έχει ανάγκη από ανθρώπους που λύνουν προβλήματα όταν οι κάτοικοι τα ζουν.
Τα ερωτήματα προς τη Δημοτική Αρχή
Αφού λοιπόν ενημερώθηκαν όλοι, ας απαντήσουν συγκεκριμένα:
Ποια μέτρα αποφασίστηκαν;
Πότε εφαρμόζονται;
Ποιος έχει την ευθύνη;
Ποιος θα ελέγχει την εφαρμογή τους;
Πότε θα δουν οι κάτοικοι αποτέλεσμα;
Τι θα γίνει με την παραλία;
Τι θα γίνει με τη Χαραυγή;
Τι θα γίνει με τα ΕΛΤΑ;
Πότε θα σταματήσει η ταλαιπωρία των πολιτών;
Γιατί η Νέα Αρτάκη δεν χρειάζεται άλλες γενικόλογες διαβεβαιώσεις. Χρειάζεται απαντήσεις με ημερομηνίες, ευθύνες και πράξεις.
Η Νέα Αρτάκη δεν είναι σκηνικό για αναμνηστικές φωτογραφίες.
Η Χαραυγή δεν είναι υποσημείωση στον χάρτη του Δήμου.
Οι κάτοικοι δεν είναι πολίτες δεύτερης ταχύτητας.
Και οι πολιτικά αόρατοι δεν γίνονται ορατοί επειδή στάθηκαν μια φορά μπροστά σε έναν φακό.
Γίνονται ορατοί όταν λύνουν προβλήματα.
Όταν σηκώνουν τηλέφωνα.
Όταν απαντούν.
Όταν αναλαμβάνουν ευθύνη.
Όταν δεν λένε διαρκώς:
«Θα σε καλέσω μετά…»
Τώρα δεν υπάρχει δικαιολογία.
Τους ενημέρωσαν.
Τους τα είπαν.
Τα είδαν.
Τα άκουσαν.
Φωτογραφήθηκαν.
Από εδώ και πέρα, κάθε μέρα που περνά χωρίς λύση δεν είναι άγνοια.