Η χθεσινή στάση στο Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης δεν ήταν μια απλή διαφωνία για μια αστική παρέμβαση. Ήταν μια καθαρή πολιτική επιλογή υπέρ του τσιμέντου, των μεγάλων συμφερόντων και της πόλης-λάφυρο.
Όσοι ψήφισαν απέναντι στο δημοψήφισμα και στο Μητροπολιτικό Πάρκο, ψήφισαν στην πραγματικότητα απέναντι στο δικαίωμα της κοινωνίας να αποφασίζει για τον δημόσιο χώρο, το πράσινο και το μέλλον της Θεσσαλονίκης.
Δεν είπαν μόνο “όχι” σε ένα πάρκο
Είπαν “όχι” στην ίδια την ιδέα ότι οι πολίτες μπορούν να έχουν λόγο για τον τόπο τους. Είπαν “όχι” σε μια πόλη που ζητά ανάσα, ελεύθερους χώρους και προστασία από την αχόρταγη λογική της εκμετάλλευσης κάθε δημόσιου τετραγωνικού.
Η εξαίρεση που εκθέτει τους υπόλοιπους
Αν δεν υπάρχει λάθος, το μόνο Δημοτικό Συμβούλιο που είχε αποφασίσει ομόφωνα ήδη από τον Νοέμβριο του 2024 υπέρ του δημοψηφίσματος και της δημιουργίας του Μητροπολιτικού Πάρκου ήταν εκείνο του Δήμου Νεάπολης-Συκεών, ύστερα από πρόταση της ΠΟΛΗΣ ΑΛΛΙΩΣ.
Και αυτό από μόνο του αρκεί για να φανεί ποιοι στάθηκαν έστω θεσμικά στο ύψος της κοινωνικής απαίτησης και ποιοι λειτούργησαν ως πολιτικοί εντολοδόχοι των ισχυρών.
Ο αγώνας δεν τελείωσε — τώρα βαθαίνει
Η μάχη για το πάρκο και τη δημοκρατία στην πόλη δεν έκλεισε χθες. Συνεχίζεται μέχρι η Θεσσαλονίκη να πάρει πίσω τον αέρα που της κλέβουν, μέχρι να σταματήσει η ολική καταστροφή του δημόσιου χώρου, μέχρι να τελειώσει το καθεστώς εκποίησης της δημόσιας περιουσίας και μέχρι οι πολίτες να γίνουν πραγματικοί κυρίαρχοι στον τόπο τους.
Χίλια μπράβο στα συντρόφια της ΠΟΛΗΣ ΑΝΑΠΟΔΑ και σε όλες τις μαχόμενες συλλογικότητες της Θεσσαλονίκης που έδωσαν μια μεγάλη, καθαρή και υποδειγματική μάχη. Γιατί το πάρκο μπορεί να το πολεμούν οι εργολάβοι, οι πρόθυμοι και οι πολιτικοί τους υπάλληλοι — αλλά η πόλη δεν έχει πει την τελευταία της λέξη.
Και τη μέρα που οι πολίτες θα μπουν χιλιάδες μέσα σε αυτό το πάρκο για να γιορτάσουν τη νίκη τους, κάποιοι θα θυμούνται ότι είχαν διαλέξει τη λάθος πλευρά της ιστορίας.
