Με νέα αιχμηρή παρέμβαση για την κατάσταση στη Νέα Αρτάκη και τη Χαραυγή, αναγνωρίζει δημόσια την προσπάθεια των λιγοστών εργατών που έχουν απομείνει στους δρόμους

Στη δημόσια κριτική, όταν αυτή συνοδεύεται από συγκεκριμένα στοιχεία και γίνεται επώνυμα, δεν χωρούν χαρακτηρισμοί περί «ρουφιανιάς». Αυτό επισημαίνει, με τον δικό του ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο, ο Κλεάνθης Πρατσόλης, επανερχόμενος στα προβλήματα καθαριότητας και καθημερινότητας της Νέας Αρτάκης.

Όπως αναφέρει, μετά τη χθεσινή δημόσια ανάρτησή του, οι υπηρεσίες του Δήμου Χαλκιδέων κινητοποιήθηκαν και προχώρησαν στις απαραίτητες εργασίες.

Ο ίδιος, ωστόσο, ξεκαθαρίζει ότι τα συγχαρητήρια δεν πρέπει να καταλήξουν στα πολιτικά ή διοικητικά γραφεία, αλλά στους ανθρώπους που βγήκαν στον δρόμο και έκαναν τη δουλειά.

Ονομαστικά αποδίδει τα εύσημα στον Γιώργο, στον Δήμο, στην Ελένη, στον Ζαρίφη και στον Στέλιο, τους εργαζομένους που, σύμφωνα με την ανάρτησή του, έχουν απομείνει να καλύπτουν τις ανάγκες της Νέας Αρτάκης και της Χαραυγής.

«Προσπαθούν με όσες δυνάμεις διαθέτουν να συμμαζέψουν την κατάσταση», τονίζει ουσιαστικά ο Κλεάνθης Πρατσόλης, στρέφοντας τα πυρά του σε όσους κατέχουν θέσεις και λαμβάνουν αποδοχές, χωρίς –κατά την άποψή του– να ανταποκρίνονται στις ευθύνες τους.

Η παρέμβασή του έχει δύο σαφείς αποδέκτες: εκείνους που ενοχλούνται από τη δημόσια κριτική και εκείνους που επιχειρούν να εμφανίσουν ως μεγάλη επιτυχία την εκτέλεση μιας στοιχειώδους δημοτικής υποχρέωσης.

Γιατί η καθαριότητα μιας πόλης δεν είναι χάρη προς τους δημότες. Είναι καθημερινό καθήκον του Δήμου.

Και όταν πέντε εργαζόμενοι καλούνται να σηκώσουν στις πλάτες τους ολόκληρες περιοχές, το πρόβλημα δεν βρίσκεται στους ανθρώπους του δρόμου. Βρίσκεται στην οργάνωση, στη διοίκηση και στις επιλογές όσων έχουν την ευθύνη.

Τα μπράβο, λοιπόν, στους εργαζομένους. Για τους αρμοδίους απομένει η απάντηση στο αυτονόητο ερώτημα: γιατί χρειάζεται πρώτα μια δημόσια καταγγελία για να γίνει αυτό που έπρεπε να γίνεται καθημερινά;