Στην πολιτική, πολλές φορές το πραγματικό ερώτημα δεν είναι τι λέγεται δημόσια, αλλά τι σχεδιάζεται πίσω από τις γραμμές.
Στην περίπτωση της Εύβοιας και της νέας πολιτικής κίνησης γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα, το ερώτημα αρχίζει ήδη να διαμορφώνεται: Μίλτος Χατζηγιαννάκης ή Ιωάννης Αλεξίου;
Ο Α ή ο Β;
Αυτό είναι το ερώτημα.
Από τη μία πλευρά, ο Μίλτος Χατζηγιαννάκης έχει πολιτική διαδρομή, κοινοβουλευτική εμπειρία, αυτοδιοικητικό παρελθόν και αναγνωρισιμότητα στην Εύβοια. Δεν είναι πρόσωπο άγνωστο στον χώρο. Έχει ταυτιστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, έχει περάσει από την πρώτη γραμμή και γνωρίζει καλά τους μηχανισμούς, τα πρόσωπα και τις ισορροπίες.
Από την άλλη πλευρά, ο Ιωάννης Αλεξίου εμφανίζεται ως πρόσωπο με αυτοδιοικητική παρουσία στη Στερεά Ελλάδα και με πολιτικό βηματισμό που δείχνει ότι επιδιώκει ρόλο στο νέο τοπίο. Δεν είναι τυχαίο ότι το όνομά του συζητείται. Δεν είναι τυχαίο ότι η παρουσία του καταγράφεται. Και σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι ήδη τον βλέπουν ως μέρος της νέας εξίσωσης.
Το ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο προσωπικό. Είναι βαθιά πολιτικό.
Αν η ΕΛ.Α.Σ. θέλει να εμφανιστεί ως νέος προοδευτικός πόλος, θα πρέπει να αποφασίσει αν θα στηριχθεί σε πρόσωπα παλιάς αναγνωρισιμότητας ή σε νέα τοπικά σχήματα επιρροής. Αν θα επιλέξει δοκιμασμένα στελέχη με γνωστή πολιτική ταυτότητα ή πρόσωπα που μπορούν να εκφράσουν μια διαφορετική αυτοδιοικητική και περιφερειακή δυναμική.
Στην Εύβοια, αυτό δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι πολιτικό μήνυμα.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να στήνεις ένα ψηφοδέλτιο διαχείρισης ισορροπιών και άλλο πράγμα να επιχειρείς πραγματική πολιτική ανασύνταξη.
Το ερώτημα «Μίλτος ή Αλεξίου;» δεν αφορά μόνο δύο ονόματα. Αφορά το ποιος θα εκφράσει το νέο εγχείρημα στην περιοχή. Ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο. Ποιος θα θεωρηθεί πολιτικά χρήσιμος. Ποιος θα λειτουργήσει ως γέφυρα με παλιούς χώρους και ποιος ως πρόσωπο νέας διεύρυνσης.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.
Διότι όταν ένα νέο κόμμα μιλά για κοινωνική βάση, για ανανέωση, για προοδευτικές πλειοψηφίες και για άνοιγμα προς τα κάτω, δεν μπορεί ταυτόχρονα να μοιάζει με άσκηση εσωτερικών διευθετήσεων κορυφής.
Η Εύβοια δεν χρειάζεται ακόμη ένα πολιτικό παζλ προσώπων. Χρειάζεται καθαρές πολιτικές απαντήσεις.
Για την υγεία.
Για τις υποδομές.
Για την ακρίβεια.
Για την παραγωγή.
Για την αυτοδιοίκηση.
Για τη Βόρεια Εύβοια.
Για τη Χαλκίδα.
Για τους ανθρώπους που κουράστηκαν να βλέπουν τα ίδια πρόσωπα να αλλάζουν μόνο πολιτικές ταμπέλες.
Άρα, ναι: Μίλτος Χατζηγιαννάκης ή Ιωάννης Αλεξίου;
Ο Α ή ο Β;
Αυτό είναι το ερώτημα.
Αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι ακόμη πιο σκληρό:
Θα επιλεγεί πρόσωπο για να εκπροσωπήσει την κοινωνία ή πρόσωπο για να τακτοποιήσει τις εσωτερικές ισορροπίες ενός νέου κομματικού μηχανισμού;
Γιατί εκεί θα φανεί αν το νέο εγχείρημα είναι πράγματι νέο.
Ή αν απλώς αλλάζει όνομα, διατηρώντας τις ίδιες παλιές συνήθειες.