Οι έρευνες φαίνεται να ανοίγουν νέα μέτωπα, με το ενδιαφέρον να στρέφεται και προς την Περιφέρεια. Οι χειροπέδες, όμως, δεν προαναγγέλλονται: θα τις αποφασίσουν τα στοιχεία και η Δικαιοσύνη.
Για χρόνια, ορισμένοι αντιμετώπιζαν κάθε καταγγελία ως γραφικότητα, κάθε ερώτημα ως «αντιπολιτευτική κακία» και κάθε απαίτηση για λογοδοσία ως ενόχληση που έπρεπε να εξαφανιστεί κάτω από το χαλί.
Τώρα, όμως, στη συζήτηση μπαίνουν οι ανακριτές. Και όταν ανοίγουν δικογραφίες, ζητούνται έγγραφα και εξετάζονται αποφάσεις, ο χαβαλές συνήθως τελειώνει.
Ή, για να το πούμε διαφορετικά: τώρα αρχίζει ο πραγματικός «χαβαλές» — μόνο που αυτή τη φορά δεν γελούν απαραίτητα εκείνοι που γελούσαν μέχρι χθες.
Η έρευνα φαίνεται να ανοίγει κύκλο
Οι πληροφορίες και οι εκτιμήσεις που κυκλοφορούν δείχνουν ότι οι έρευνες ενδέχεται να μην περιοριστούν σε ένα μόνο σημείο. Το ενδιαφέρον φαίνεται να επεκτείνεται σε περισσότερες κατευθύνσεις, αγγίζοντας, μεταξύ άλλων, και την Περιφέρεια.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί κανείς να προκαταβάλει ενοχές, συλλήψεις ή ποινικές εξελίξεις. Σημαίνει, όμως, ότι όσοι άσκησαν εξουσία, υπέγραψαν αποφάσεις, διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα ή ενέκριναν διαδικασίες οφείλουν να είναι έτοιμοι να απαντήσουν καθαρά.
Με έγγραφα. Με ημερομηνίες. Με αποφάσεις. Όχι με αναρτήσεις, χαμόγελα και επικοινωνιακούς αντιπερισπασμούς.
Οι χειροπέδες δεν είναι πολιτικό σύνθημα
Ακούγεται ήδη η λέξη «χειροπέδες». Χρειάζεται, ωστόσο, σοβαρότητα. Οι χειροπέδες δεν αποτελούν δημοσιογραφική πρόβλεψη ούτε πολιτική ευχή. Αποτελούν συνέπεια συγκεκριμένων στοιχείων και αποφάσεων των αρμόδιων δικαστικών αρχών.
Αν υπάρχουν ποινικές ευθύνες, θα πρέπει να αποδειχθούν. Αν δεν υπάρχουν, επίσης θα πρέπει να ξεκαθαριστεί. Εκείνο που δεν μπορεί πλέον να γίνεται ανεκτό είναι η μόνιμη θολούρα, η σιωπή και η πεποίθηση ότι κάθε υπόθεση θα ξεχαστεί μόλις αλλάξει η επικαιρότητα.
Η κοινωνία δεν ζητά εκδίκηση. Ζητά έλεγχο και λογοδοσία. Ζητά να μάθει ποιος αποφάσισε, ποιος υπέγραψε, ποιος γνώριζε και ποιος επέλεξε να μη δει.
Και οι υπόλοιποι;
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η έρευνα θα φτάσει μέχρι τέλους ή αν θα σταματήσει, όπως έχει συμβεί τόσες φορές, στους εύκολους και στους αναλώσιμους.
Γιατί η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να εξαντλείται στους υπαλλήλους, στους μεσάζοντες ή στους τελευταίους τροχούς της αμάξης. Αν οι αποφάσεις οδηγούν ψηλότερα, τότε και η έρευνα οφείλει να πάει ψηλότερα. Χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς πολιτικά φίλτρα και χωρίς «δικά μας παιδιά».
Ο κύκλος φαίνεται να ανοίγει. Η Περιφέρεια, σύμφωνα με όσα συζητούνται, βρίσκεται τουλάχιστον μέσα στο κάδρο του ενδιαφέροντος. Μένει να αποδειχθεί ποιοι και τι ακριβώς θα βρεθούν στο μικροσκόπιο.
Και ύστερα; Ύστερα πρέπει να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι. Όχι επειδή το απαιτεί κάποια πολιτική βεντέτα, αλλά επειδή η ισονομία δεν μπορεί να σταματά εκεί όπου αρχίζουν οι γνωριμίες και η εξουσία.
Ο χαβαλές, λοιπόν, τελείωσε. Τώρα μιλούν οι φάκελοι, τα έγγραφα και οι ανακριτές. Και, αν πράγματι υπάρχουν ευθύνες, ας πάει η έρευνα μέχρι εκεί που πρέπει — όσο ψηλά και αν χρειαστεί.