Δύο ενδιαφέρουσες επιστολές (του Κολοκοτρώνη και του Καποδίστρια) θα δημοσιεύσω σήμερα…
Βρισκόμαστε προς τα τέλη του Φεβρουαρίου του 1828. Ο Καποδίστριας δεν έχει κλείσει καν δύο μήνες Κυβερνήτης. Σε αυτό το χρονικό διάστημα, έχει ανταλλάξει και άλλες επιστολές με τον Κολοκοτρώνη, τον οποίον έχει ήδη ορίσει Γενικό Στρατιωτικό Αρχηγό Πελοποννήσου. Δεν είναι άγνωστοι μεταξύ τους άλλωστε. Γνωρίζονται καλά από τα προεπαναστατικά χρόνια κιόλας. Ο Καποδίστριας επίσης γνωρίζει, πως ο Κολοκοτρώνης είναι αυτός που ουσιαστικά τον έχει επιβάλλει ως Κυβερνήτη, κόντρα στη θέληση των ξένων δυνάμεων, αλλά και του εγχώριου κατεστημένου. Κι όμως… αυτός ο ακέραιος άνθρωπος, δε θα χαριστεί, ούτε στον Κολοκοτρώνη. Και να πώς…
Στις 23 Φεβρουαρίου 1828, ο Κυβερνήτης δέχεται μια παράξενη επιστολή από τον Κολοκοτρώνη. Ο γέρος, είτε γιατί έχει πληροφορίες πως θέλουν να τον δολοφονήσουν (και η αλήθεια είναι πως ήθελαν πολλοί εκείνο τον καιρό, με πρώτους τον Σουλτάνο ή τον Ιμπραήμ) είτε γιατί ήταν συνήθεια της εποχής, ζητά από τον Κυβερνήτη να του διαθέσει σωματοφύλακες. Λέγει λοιπόν μεταξύ άλλων στην επιστολή του ο Κολοκοτρώνης…
΄΄… ενόμισα χρέος μου να εξομολογηθώ, και να εκφράσω πρώτον ειλικρινώς τους λογισμούς μου και το φρόνημά μου προς την εξοχότητα!
Υπερεξοχότατε! γνωρίζω και γνωρίζετε καλύτερα, ότι οι έλληνες ήμεθα κακοηθέστατοι και αχρείοι, και η αταξία εισέτι βασιλεύει. δεν στοχάζομαι λοιπόν φρόνιμον πράγμα (περί εμαυτού λέγω) να μεταβαίνω από τόπον εις τόπον, μάλιστα επί της ξηράς, χωρίς καμμία σωματοφυλάκων συνοδίαν…΄΄
τη 23 φεβρουαρίου εις Άργος
ο Γεν. Αρχηγός
Θ. Κολοκοτρώνης
Σημασία τώρα έχει η απάντηση του Καποδίστρια στον Γενικό του Αρχηγό, τον οποίον αγαπά, εκτιμά και σέβεται, αλλά… δεν του κάνει το χατίρι!!
Απαντά λοιπόν ο Κυβερνήτης, την επόμενη μέρα ακριβώς…
΄΄… Εις απάντησιν αυτής χρεωστώ να σ΄ εξηγήσω με καθαρότητα…
Η ιδέα της ακολουθίας σωματοφυλάκων όπου φαίνεται να επεκράτει έως τώρα κακώς εις την Ελλάδα, είναι πραγματικώς άτοπος και ματαία. η ακολουθία εκτός ότι δεν είναι χρήσιμος κατ΄ ουδένα λόγο, γίνεται και επιβλαβής εις την πατρίδα, ήτις υστερείται εν μέρος καλών στρατιωτών οι οποίοι ηδύνατο να είναι όχι ολίγον χρήσιμοι εις τας εκστρατείας. γίνεται επιζήμια εις το εθνικόν Ταμείον, το οποίον αναγκάζεται να κάμνη τοιαύτα έξοδα περιττά……. αλλά των τοιούτων αναξίων συνηθειών η κατάργησις, πρέπει να αρχίσει από τους συνετοτέρους και σημαντικοτέρους, και απ΄ αυτούς απαιτούνται κατά πρώτον τα καλά παραδείγματα…΄΄
και συνεχίζει ο Κυβερνήτης σε αίτημα του Κολοκοτρώνη να μεταβεί στο Ναύπλιο για να επισκεφθεί για μία ημέρα τα κτήματά του (ουσιαστικά είχε αιτηθεί, μονοήμερη άδεια από τα στρατιωτικά του καθήκοντα)…
΄΄…όσο δε περί της επιθυμίας σου να έλθης εις Ναύπλιον και να επισκεφθεις τα κτήματά σου, δεν σε είναι απηγορευμένο και δύνασαι να το κάμης.΄΄
Εν Ναυπλίω τη 24 φεβρουαρίου 1828
Ο Κυβερνήτης
Καποδίστριας
Ο Κολοκοτρώνης βέβαια υπάκουσε και σεβάστηκε την εντολή του Κυβερνήτη. Δεν του κάκιωσε, ούτε του κράτησε μούτρα. Ο Κολοκοτρώνης, στήριξε τον Κυβερνήτη μέχρι τέλους και λυπήθηκε πολύ αργότερα στη δολοφονία του, γιατί η στρατιωτική αυτή ιδιοφυία ήξερε πολύ καλά, τι ακριβώς έχασε ο τόπος, όταν έχασε τον Καποδίστρια…
Γιώργος Πύργαρης