Δεν είναι τεχνική μεταρρύθμιση. Είναι αλλαγή φρουράς. Και όταν, με το “καλημέρα”, δύο πρόσωπα που συνδέονται με την αποκάλυψη και τους ελέγχους (Παρασκευή Τυχεροπούλου, Γρηγόρης Καλιούρης) εμφανίζονται εκτός πυρήνα, τότε το μήνυμα δεν είναι διοικητικό. Είναι πολιτικό. Είναι πειθαρχικό. Είναι: “Σιωπή.”
Τι είναι στην ουσία ο «νέος ΟΠΕΚΕΠΕ»
Λένε “ενσωμάτωση”.
Λένε “εξυγίανση”.
Λένε “θωράκιση”.
Αλλά ο πυρήνας είναι ένας: ποιος κρατάει το κουμπί.
Ο “νέος ΟΠΕΚΕΠΕ” δεν είναι ταμπέλα.
Είναι μηχανισμός: έλεγχοι, ενισχύσεις, πληρωμές.
Και ο μηχανισμός έχει μία αξία: ποιος τον χειρίζεται.
Άρα δεν κρίνεις από το οργανόγραμμα.
Κρίνεις από τα πρόσωπα.
Και από το ποιοι μένουν.
Και από το ποιοι φεύγουν.
Τι καταγγέλλεται ότι έγινε: «παγώνουν» όσους μίλησαν
Η εικόνα που περιγράφεται είναι ωμή.
- Η Παρασκευή Τυχεροπούλου δεν μπαίνει στον επιχειρησιακό πυρήνα. Τη στέλνουν αλλού. Εκτός αντικειμένου. Εκτός ελέγχων.
- Ο Γρηγόρης Καλιούρης — ο άνθρωπος που φέρεται να σήκωσε πρώτος τον φάκελο, να πιέστηκε, να στοχοποιήθηκε — παρουσιάζεται να μένει εκτός του νέου σχήματος.
Αν αυτά ισχύουν όπως παρουσιάζονται, δεν είναι “μετακίνηση”.
Είναι μέθοδος.
Βγάζεις έξω τον ενοχλητικό.
Μένει μέσα το σύστημα.
Και οι υπόλοιποι παίρνουν το μήνυμα χωρίς να ειπωθεί λέξη.
Γιατί αυτό γράφει «συγκάλυψη» ακόμα κι όταν το βαφτίζουν “αναδιοργάνωση”
Υπάρχουν δύο δρόμοι όταν έχεις σκάνδαλο με ευρωπαϊκή σκιά και δικογραφίες:
- Φως: αναρτήσεις, ίχνη, καθαρές αποφάσεις, προστασία μαρτύρων, ενίσχυση ελέγχων.
- Σιωπή: θολές τοποθετήσεις, εξαφανισμένα ίχνη, μετακινήσεις-κατάψυξη, “δουλεύουμε θεσμικά”.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι αλλάζουν οι υπηρεσίες.
Το πρόβλημα είναι ότι αλλάζουν οι άνθρωποι που ξέρουν.
Και όταν αλλάζουν αυτοί, δεν αλλάζει μόνο η υπηρεσία.
Αλλάζει η πιθανότητα να φτάσει η υπόθεση μέχρι τέλους.
Οι σταθμοί όπως τους βλέπει ο πολίτης
- Πρώτα μπαίνει στο τραπέζι ότι υπήρξε “κύκλωμα” γύρω από επιδοτήσεις.
- Μετά εμφανίζονται οι εσωτερικοί υπάλληλοι που λέγεται ότι πίεσαν για ελέγχους και πλήρωσαν κόστος.
- Έπειτα στήνεται το νέο σχήμα (“νέος ΟΠΕΚΕΠΕ” μέσα στην ΑΑΔΕ).
- Και με το καλημέρα, οι άνθρωποι που συνδέονται με την αποκάλυψη εμφανίζονται εκτός πυρήνα.
Χρονολογικά δεν χρειάζεται να πεις πολλά.
Το μοτίβο το καταλαβαίνει και παιδί:
Πρώτα αφοπλίζεις τους μάρτυρες.
Μετά λες “αναδιοργάνωση”.
Το ερώτημα που έβαλες είναι το σωστό:
Τα κάνει από μόνος του; Αλήθεια;
Γιατί αυτά δεν είναι “προσωπικές πρωτοβουλίες”.
Είναι κινήσεις με πολιτικό βάρος.
Κινήσεις που στέλνουν σήμα σε όλο το κράτος.
Και το σήμα, έτσι όπως περιγράφεται, είναι ένα:
- Μίλησες; Παγώνεις.
- Έλεγξες; Μετακινείσαι.
- Ενόχλησες; Βγαίνεις έξω.
Κι ύστερα μένει το πιο βαρύ:
Ποιοι θα πάνε φυλακή;
Πόσα θα δημευθούν; (όχι “δεσμευθούν” για να λυθούν αύριο)
Και πότε θα γυρίσουν πίσω στους πραγματικούς αγρότες και κτηνοτρόφους;
Γιατί αν στο τέλος δεν δημευθεί τίποτα,
αν δεν επιστραφεί τίποτα,
αν δεν τιμωρηθεί κανείς,
τότε δεν είχαμε “σκάνδαλο επιδοτήσεων”.
Είχαμε μοντέλο εξουσίας.
Και το μοντέλο αυτό, όταν απειλείται, κάνει πάντα το ίδιο:
σβήνει τους μάρτυρες πριν σβήσει τα ίχνη.