Καταγγελίες κατοίκων ότι το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου κινδυνεύει να γκρεμιστεί για τον νέο περιφερειακό δρόμο. Η Περιφέρεια οφείλει απαντήσεις τώρα — όχι μετά τις μπουλντόζες.
Σπανέ, Κελαϊδίτη, τι κάνετε στα Δύο Δέντρα;
Στα Δύο Δέντρα της Χαλκίδας δεν μιλάμε πια απλώς για ένα έργο.
Μιλάμε για ένα ερώτημα που καίει την τοπική κοινωνία:
Θα γκρεμιστεί το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου για να περάσει ο νέος δρόμος;
Οι καταγγελίες που φτάνουν από την περιοχή είναι βαριές. Κάτοικοι αναφέρουν ότι, στο πλαίσιο των εργασιών για τον νέο περιφερειακό δρόμο που θα συνδέσει τη Χαλκίδα με τη Νέα Αρτάκη και την ευρύτερη παράκαμψη, το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου κινδυνεύει να βρεθεί μπροστά στις μπουλντόζες.
Και εδώ δεν χωρούν μισόλογα.
Κύριε Σπανέ, κύριε Κελαϊδίτη, τι ακριβώς συμβαίνει;
Υπάρχει απόφαση;
Υπάρχει άδεια;
Υπάρχει γνωμοδότηση;
Έχει ενημερωθεί η Μητρόπολη;
Έχει ενημερωθεί η τοπική κοινωνία;
Έχει εξεταστεί εναλλακτική χάραξη;
Ή θα ξυπνήσουν οι κάτοικοι ένα πρωί και θα δουν τον Άγιο Γεώργιο σωρό από πέτρες;
Αν υπάρχει εναλλακτική, γιατί δεν τη συζητάτε;
Σύμφωνα με τις ίδιες καταγγελίες, προτάθηκε εναλλακτικό σχέδιο ώστε ο δρόμος να περάσει από άλλη πλευρά, χωρίς να θιγούν ούτε σπίτια ούτε το εκκλησάκι.
Αν αυτό ισχύει, τότε το ζήτημα αλλάζει επίπεδο.
Δεν μιλάμε απλώς για τεχνική δυσκολία.
Μιλάμε για πολιτική επιλογή.
Γιατί όταν υπάρχει λύση που σώζει σπίτια, γειτονιά και εκκλησάκι, αλλά η διοίκηση επιμένει στη σκληρή χάραξη, τότε το πρόβλημα δεν είναι ο δρόμος. Είναι η αλαζονεία της εξουσίας.
Δεν γίνεται κάθε φορά που εμφανίζεται ένα έργο να πρέπει οι πολίτες να διαλέξουν ανάμεσα στην πρόοδο και στην αξιοπρέπειά τους.
Δεν γίνεται να βαφτίζεται «ανάπτυξη» ό,τι περνά πάνω από σπίτια, αυλές, μνήμες και εκκλησάκια.
Δεν γίνεται οι άνθρωποι μιας περιοχής να μαθαίνουν τις αποφάσεις από τα μηχανήματα και όχι από τους θεσμούς.
Ο Άγιος Γεώργιος δεν είναι τεχνικό εμπόδιο
Ένα εκκλησάκι δεν είναι μία γραμμή πάνω σε σχέδιο.
Δεν είναι ένα «σημείο προς απαλλοτρίωση».
Δεν είναι μία πέτρα που ενοχλεί την εργολαβία.
Είναι τόπος πίστης.
Είναι μνήμη.
Είναι σημείο αναφοράς για τη γειτονιά.
Είναι κομμάτι της ψυχής ενός τόπου.
Και όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, ας μην παριστάνει ότι υπηρετεί την τοπική κοινωνία.
Οι δρόμοι χρειάζονται.
Τα έργα χρειάζονται.
Η Εύβοια χρειάζεται υποδομές.
Αλλά κανένα έργο δεν μπορεί να προχωρά με τη λογική «δεν μας νοιάζει τίποτα, περνάμε από πάνω».
Αυτή δεν είναι διοίκηση.
Αυτό είναι τσιμέντο χωρίς συνείδηση.
Η Περιφέρεια να απαντήσει σήμερα
Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας δεν μπορεί να κάνει ότι δεν ακούει.
Ο Περιφερειάρχης Φάνης Σπανός και ο Αντιπεριφερειάρχης Εύβοιας Γιώργος Κελαϊδίτης οφείλουν να πουν καθαρά:
Προβλέπεται κατεδάφιση του Αγίου Γεωργίου στα Δύο Δέντρα;
Αν όχι, να το πουν δημόσια.
Αν ναι, να εξηγήσουν ποιος το αποφάσισε.
Αν υπάρχει εναλλακτική χάραξη, να πουν γιατί απορρίφθηκε.
Αν δεν εξετάστηκε, να εξηγήσουν γιατί δεν εξετάστηκε.
Αν έχει ενημερωθεί η Εκκλησία, να το αποδείξουν.
Αν έχει ενημερωθεί η κοινωνία, να δείξουν πότε και πώς.
Γιατί η σιωπή σε τέτοιες υποθέσεις δεν είναι ουδετερότητα.
Είναι συνενοχή.
Σπανέ και Κελαϊδίτη, η Εύβοια δεν είναι εργοτάξιο χωρίς ανθρώπους.
Δεν είναι χάρτης για να τραβάει κάποιος γραμμές από γραφείο.
Δεν είναι τόπος όπου τα σπίτια, τα εκκλησάκια και οι γειτονιές αντιμετωπίζονται σαν ενοχλητικές λεπτομέρειες.
Αν ο δρόμος μπορεί να περάσει χωρίς να γκρεμιστεί ο Άγιος Γεώργιος, τότε σώστε τον Άγιο Γεώργιο.
Αν δεν μπορεί, βγείτε και εξηγήστε το με έγγραφα, όχι με υπεκφυγές.
Γιατί όταν οι μπουλντόζες φτάσουν μπροστά σε ένα εκκλησάκι, δεν κρίνεται μόνο ένα έργο.
Κρίνεται ποιοι κυβερνούν αυτόν τον τόπο.
Και κυρίως, με ποιον σεβασμό τον κυβερνούν.