Η κα Έλενα Βάκα, από τη θέση πλέον της Προέδρου του ΦΟΔΣΑ Στερεάς Ελλάδας, επιχειρεί να παρουσιαστεί ως η πολιτική απάντηση στο χάος των απορριμμάτων.
Μόνο που το χάος έχει ιστορία, διάρκεια και υπογραφές.
Η ευθύνη δεν είναι γενική. Είναι συγκεκριμένη.
- Δήμαρχος Χαλκιδέων από το 2019
- Πλήρης πολιτικός έλεγχος επί επτά χρόνια
- Το πρόβλημα των σκουπιδιών χρόνισε, διογκώθηκε και μετακυλίστηκε
Οι πολίτες θυμούνται:
- σκουπίδια να μεταφέρονται εκτός,
- δημοτικά τέλη να πληρώνονται κανονικά,
- «λύσεις» που εξαντλήθηκαν σε εξαγγελίες.
Τα πρόσωπα των πανηγυρισμών
Θυμούνται και κάτι ακόμη: τις φωτογραφίες.
Στο ίδιο κάδρο, το 2021–2023:
- η κα Έλενα Βάκα,
- η κα Κωνσταντίνα Καραμπατσώλη,
- και ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Πανηγυρισμοί για μια χρηματοδότηση δημόσιας λύσης που:
- δεν υλοποιήθηκε,
- εξαφανίστηκε χωρίς απολογισμό,
- και σήμερα αντιμετωπίζεται σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Ούτε αυτοκριτική.
Ούτε ανάληψη ευθύνης.
Ούτε εξήγηση για το χαμένο έργο.
Από τη «δημόσια λύση» στο ΣΔΙΤ των δεκαετιών
Η κατάληξη είναι απολύτως σαφής:
- ΜΑΑ με ΧΥΤΥ υπολειμμάτων,
- μεταβατικός ΧΥΤΥ γιατί η «οριστική λύση» διαρκώς αναβάλλεται,
- και ένα ΣΔΙΤ 25ετίας που δεσμεύει τη Χαλκίδα και τα δημοτικά τέλη για γενιές.
Αυτό δεν είναι σχέδιο.
Είναι θεσμοθετημένη μετακύλιση κόστους στον δημότη.
Τέλος στο αφήγημα του «σωτήρα»
Σωτήρας δεν γίνεσαι:
- όταν άφησες το πρόβλημα να σαπίσει,
- όταν πανηγύρισες για χρηματοδοτήσεις που χάθηκαν,
- όταν αλλάζεις ρόλο και παριστάνεις ότι ξεκινάς από μηδενική βάση.
Η αλλαγή καρέκλας δεν διαγράφει το παρελθόν.
Οι φωτογραφίες υπάρχουν.
Οι αποφάσεις καταγράφονται.
Και ο λογαριασμός καταλήγει, όπως πάντα, στον πολίτη.
Η ευθύνη έχει ημερομηνία: 2019.
Και έχει ονόματα.