Εφαρμογές, ψηφιακές πλατφόρμες και ακριβοπληρωμένες αναπλάσεις, αλλά κανένας δημόσιος κατάλογος που να ενημερώνει τον πολίτη πού μπορεί να πιει δωρεάν ένα ποτήρι νερό
Πόσες δημόσιες βρύσες πόσιμου νερού διαθέτει η Χαλκίδα;
Μία; Δέκα; Πενήντα; Καμία;
Η απάντηση θα έπρεπε να είναι αυτονόητη για έναν οργανωμένο Δήμο. Θα έπρεπε να υπάρχει ένας δημόσιος κατάλογος με τις τοποθεσίες, την κατάσταση λειτουργίας, την ημερομηνία τελευταίου ελέγχου και την ποιότητα του νερού.
Στη Χαλκίδα, όμως, φαίνεται πως ακόμη και το αυτονόητο μετατρέπεται σε δημοσιογραφική έρευνα.
Δεν υπάρχει δημοσιευμένη επίσημη καταγραφή. Δεν υπάρχει χάρτης. Δεν υπάρχει ενημέρωση για το ποιες βρύσες λειτουργούν, ποιες είναι χαλασμένες και ποιες διαθέτουν πραγματικά πόσιμο νερό.
Η πόλη παρουσιάζεται ως «έξυπνη», αλλά για να γεμίσει κάποιος ένα παγούρι πρέπει μάλλον να διαθέτει… μαντικές ικανότητες.
Μία βρύση στα χαρτιά – Άγνωστο τι συμβαίνει στην πραγματικότητα
Στα διαθέσιμα έγγραφα του Δήμου εντοπίζεται ρητή πρόβλεψη για μία κρήνη πόσιμου νερού στο έργο αποκατάστασης της Δημοτικής Αγοράς Χαλκίδας.
Προσοχή, όμως: πρόβλεψη σε μια μελέτη δεν σημαίνει εγκατεστημένη, λειτουργική και ελεγμένη δημόσια βρύση.
Για την υπόλοιπη πόλη δεν παρουσιάζεται κανένας συγκεντρωτικός αριθμός. Μπορεί να υπάρχουν βρύσες σε παιδικές χαρές, αθλητικές εγκαταστάσεις ή άλλους δημοτικούς χώρους. Το ερώτημα είναι πόσες από αυτές λειτουργούν, πόσες είναι προσβάσιμες και πόσες παρέχουν ελεγμένο πόσιμο νερό.
Αυτά δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι η ουσία.
Ο νόμος υπάρχει από το 2021
Από την 1η Ιουλίου 2021 οι Δήμοι που διαθέτουν δίκτυο πόσιμου νερού υποχρεούνται να διαθέτουν κοινόχρηστες βρύσες σε δημοτικές αθλητικές εγκαταστάσεις και παιδικές χαρές.
Παράλληλα, οφείλουν να επεκτείνουν το δίκτυο σε κοινόχρηστους χώρους συγκέντρωσης πολιτών και να τοποθετούν κατάλληλη σήμανση, ώστε να ενθαρρύνεται η χρήση επαναχρησιμοποιούμενων δοχείων.
Πέντε χρόνια αργότερα, λοιπόν, δεν αναζητούμε κάποια πρωτοποριακή καινοτομία. Δεν ζητάμε τεχνητή νοημοσύνη, αισθητήρες τελευταίας τεχνολογίας ή ακόμη μία ακριβοπληρωμένη εφαρμογή.
Ζητάμε βρύσες.
Και, κυρίως, ζητάμε να μάθουμε πόσες υπάρχουν και πού βρίσκονται.
Οι εφαρμογές της «έξυπνης πόλης» δεν βρήκαν χώρο για ένα ποτήρι νερό;
Ο Δήμος Χαλκιδέων παρουσίασε με πανηγυρικό τρόπο τις εφαρμογές της «Έξυπνης Πόλης». Ωραία τα ψηφιακά εργαλεία, οι παρουσιάσεις και οι φωτογραφίες.
Μήπως, όμως, κάποιος ξέχασε το βασικό;
Γιατί δεν υπάρχει ένας απλός ψηφιακός χάρτης με όλες τις δημόσιες βρύσες; Γιατί ο πολίτης, ο επισκέπτης, ο ηλικιωμένος, ο αθλητής ή το παιδί δεν μπορεί να γνωρίζει πού θα βρει δωρεάν πόσιμο νερό;
Μια πραγματικά έξυπνη πόλη δεν μετριέται από τον αριθμό των εφαρμογών της. Μετριέται από το αν μπορεί να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη στους ανθρώπους της.
Και το νερό δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δημόσιο αγαθό.
Τα ερωτήματα προς Δήμο και ΔΕΥΑΧ
Η δημοτική αρχή και η ΔΕΥΑΧ οφείλουν να απαντήσουν συγκεκριμένα:
- Πόσες δημόσιες βρύσες υπάρχουν στην πόλη της Χαλκίδας;
- Πόσες υπάρχουν συνολικά στον Δήμο Χαλκιδέων;
- Σε ποια ακριβώς σημεία βρίσκονται;
- Πόσες λειτουργούν σήμερα;
- Πότε ελέγχθηκε τελευταία φορά η ποιότητα του νερού τους;
- Ποιες διαθέτουν σήμανση ότι το νερό είναι πόσιμο;
- Πόσες είναι προσβάσιμες σε άτομα με αναπηρία;
- Ποια υπηρεσία έχει την ευθύνη συντήρησης και αποκατάστασης των βλαβών;
- Γιατί δεν υπάρχει δημόσιος, ενημερωμένος χάρτης;
Δεν χρειάζονται γενικόλογες απαντήσεις περί σχεδιασμών, μελλοντικών παρεμβάσεων και «διαρκούς αναβάθμισης της καθημερινότητας».
Χρειάζεται ένας αριθμός και ένας κατάλογος.
Μέχρι να δοθούν, ο μοναδικός βέβαιος αριθμός είναι το μηδέν: μηδέν επίσημη δημόσια καταγραφή, μηδέν ολοκληρωμένη ενημέρωση και μηδέν λογοδοσία για μια υποχρέωση που αφορά την υγεία και την καθημερινότητα των πολιτών.
Γιατί μια πόλη που δεν μπορεί να ενημερώσει πού βρίσκεται η πλησιέστερη δημόσια βρύση δεν είναι «έξυπνη».
Είναι απλώς μια πόλη με… αφυδατωμένη διοίκηση.