Από το κέντρο μέχρι το Βασιλικό, την Παναγίτσα, τη Λάμψακο και την Αγία Ελεούσα, οι καταγγελίες των κατοίκων σχηματίζουν την εικόνα μιας πόλης εγκαταλειμμένης στην καθημερινότητά της
Μία ακόμη φωτογραφία λακκούβας σε δρόμο της Χαλκίδας ήταν αρκετή για να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου. Μέσα σε λίγες ώρες, κάτοικοι από διαφορετικές περιοχές άρχισαν να περιγράφουν τη δική τους καθημερινότητα: δρόμους γεμάτους φθορές, κακοτεχνίες, ελλιπή φωτισμό και πρόχειρα μπαλώματα που διαλύονται με την πρώτη βροχή.
Το μήνυμα που επαναλαμβάνεται στα σχόλια είναι σκληρό και σαφές: «Ο Δήμος είναι μόνο για τα πανηγύρια και τα πυροτεχνήματα».
Δεν πρόκειται, όμως, απλώς για ένα ξέσπασμα στα κοινωνικά δίκτυα. Πρόκειται για μια συσσωρευμένη αγανάκτηση που απλώνεται σχεδόν σε ολόκληρο τον Δήμο Χαλκιδέων.
Ένας ολόκληρος χάρτης γεμάτος λακκούβες
Βασιλικό, Παναγίτσα, Νέα Λάμψακος, Αγία Ελεούσα, οδός Κυμαίων, αλλά και η συμβολή των οδών Φαβιέρου και Βελισσαρίου, πριν από την Πυροσβεστική. Οι αναφορές δεν περιορίζονται σε ένα σημείο ούτε σε μία γειτονιά.
Οι κάτοικοι μιλούν για δρόμους που έχουν μετατραπεί σε «μωσαϊκό» από μπαλώματα, καθιζήσεις και λακκούβες. Άλλοι καταγγέλλουν ότι τη νύχτα η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη λόγω ανεπαρκούς φωτισμού.
Μία κάτοικος αναφέρει ότι έπεσε σε λακκούβα και υπέστη διάστρεμμα. Άλλος σημειώνει ότι έχει πέσει πολλές φορές μέσα σε συγκεκριμένη λακκούβα κατά τις βραδινές ώρες. Δεν μιλάμε, επομένως, για κάποια μικρή αισθητική ατέλεια. Μιλάμε για ζήτημα δημόσιας ασφάλειας.
Ένας οδηγός μπορεί να προκαλέσει ζημιά στο όχημά του. Ένας δικυκλιστής μπορεί να χάσει τον έλεγχο. Ένας πεζός, ένας ηλικιωμένος ή ένας άνθρωπος με κινητικές δυσκολίες μπορεί να τραυματιστεί σοβαρά.
Η επικοινωνιακή βιτρίνα δεν ασφαλτοστρώνει δρόμους
Η οργή μεγαλώνει επειδή οι δημότες βλέπουν μια τεράστια απόσταση ανάμεσα στην εικόνα που προβάλλεται και στην πόλη που αντιμετωπίζουν καθημερινά.
Από τη μία πλευρά υπάρχουν τα βίντεο προβολής, οι γιορτές, οι φιέστες, τα πανηγύρια και τα πυροτεχνήματα. Από την άλλη βρίσκονται οι λακκούβες, τα σκουπίδια, τα διαλυμένα πεζοδρόμια, οι σκοτεινοί δρόμοι, τα προβλήματα ύδρευσης, το κυκλοφοριακό χάος και η έλλειψη χώρων στάθμευσης.
Κανείς δεν υποστηρίζει ότι μια πόλη δεν πρέπει να έχει εκδηλώσεις και πολιτιστική ζωή. Όταν, όμως, οι βασικές υποδομές αφήνονται να καταρρέουν, κάθε φιέστα μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια συγκάλυψης της πραγματικότητας παρά με προσφορά προς τους πολίτες.
Τα πυροτεχνήματα διαρκούν λίγα λεπτά. Οι λακκούβες παραμένουν για μήνες ή ακόμη και για χρόνια.
Οι ευθύνες των πολιτών δεν απαλλάσσουν τον Δήμο
Στη συζήτηση τέθηκε και η ευθύνη των ίδιων των κατοίκων: παράνομη στάθμευση στις γωνίες, μηχανάκια επάνω στα πεζοδρόμια, σκουπίδια στους δρόμους, αφισορύπανση, γκράφιτι και βανδαλισμοί.
Η επισήμανση είναι σωστή. Μια πόλη δεν μπορεί να παραμένει καθαρή και λειτουργική χωρίς στοιχειώδη σεβασμό από τους πολίτες της.
Αυτό, όμως, δεν αποτελεί άλλοθι για τη δημοτική διοίκηση. Οι δημότες έχουν ευθύνη για τη συμπεριφορά τους. Ο Δήμος έχει θεσμική υποχρέωση να συντηρεί τους δρόμους, να αποκαθιστά τις επικίνδυνες φθορές, να φωτίζει τις γειτονιές, να ελέγχει την κατάληψη των πεζοδρομίων και να προστατεύει τη δημόσια ασφάλεια.
Το ένα δεν διαγράφει το άλλο.
Περιμένουν απαντήσεις, όχι άλλα βίντεο
Η δημοτική αρχή οφείλει να απαντήσει συγκεκριμένα:
Υπάρχει πλήρης καταγραφή των επικίνδυνων σημείων; Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης; Ποιος ελέγχει την ποιότητα των εργολαβιών; Γιατί αρκετά μπαλώματα καταστρέφονται τόσο γρήγορα; Τι γίνεται με τα σημεία όπου οι δημότες αναφέρουν τραυματισμούς και ζημιές;
Οι αναρτήσεις των κατοίκων δεν αποτελούν τεχνική έκθεση. Αποτελούν, όμως, μια ισχυρή προειδοποίηση. Όταν οι ίδιες καταγγελίες έρχονται από το κέντρο, το Βασιλικό, την Παναγίτσα, τη Λάμψακο και άλλες περιοχές, δεν μπορεί κανείς να μιλά για μεμονωμένα περιστατικά.
Η Χαλκίδα δεν χρειάζεται άλλο ένα εντυπωσιακό βίντεο που θα παρουσιάζει μια πόλη χωρίς προβλήματα. Χρειάζεται ασφαλείς δρόμους, φωτισμένες γειτονιές, καθαρά πεζοδρόμια και μια δημοτική διοίκηση παρούσα εκεί όπου δοκιμάζεται καθημερινά ο πολίτης.
Γιατί τελικά ένας Δήμος δεν κρίνεται από το πόσο ψηλά φτάνουν τα πυροτεχνήματά του.
Κρίνεται από το αν μπορεί να κλείσει έστω και μία επικίνδυνη λακκούβα.